Supreme Court dismisses appeal for late cassation appeal due to automatic statute of limitations rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a cassation appeal filed late. The appellant argued that the appeal was timely because they were appointed counsel by the court while in prison, but the court held that the two-month deadline begins strictly upon receipt of the judgment. The court ruled that appointing new counsel does not automatically extend the deadline and requires a separate request for time restoration.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3985 § 1 k.p.c.; The two-month period for filing a cassation appeal begins upon delivery of the judgment and cannot be extended automatically by the appointment of new counsel.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 97/10
POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa J. J.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w G.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2010 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie i zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii
Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1. 800 (tysiąc osiemset) zł tytułem kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną
powoda J. J. od wyroku tego Sądu z 2 października 2009 r., jako wniesioną po terminie.
Sąd wskazał przy tym, że wyrok z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi
powoda 4 grudnia 2009 r., stosownie do art. 3985 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi
kasacyjnej upływał więc 4 lutego 2010 r., natomiast skarga została wniesiona 7 czerwca
2010 r.
W zażaleniu na postanowienie z 28 czerwca 2010 r. powód zarzucił, że zostało
ono wydane z naruszeniem art. 3985 § 1 k.p.c., bowiem Sąd Apelacyjny pominął istotne
okoliczności mające wpływ na bieg terminu do wniesienia skargi. W okresie, w którym
skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona, skarżący przebywał w zakładzie
karnym, a pełnomocnik reprezentujący go z urzędu otrzymał informację o wyznaczeniu
go do tej funkcji dopiero 9 kwietnia 2010 r. i sporządził skargę kasacyjną w terminie
dwóch miesięcy od tej daty. Z uwagi na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie
zaskarżanego postanowienia.
Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie na jego rzecz kosztów
postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. zdarzeniem wyznaczającym początek biegu
dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest doręczenie stronie
orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Termin ten nie ulega automatycznej modyfikacji ani
też nie rozpoczyna biegu na nowo z powodu wyznaczenia dla strony kolejnego
pełnomocnika z urzędu. Okoliczność ta może jedynie zostać wzięta przez sąd pod
uwagę w ramach orzekania o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na
wniosek strony. Profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego w postępowaniu
kasacyjnym powinien złożyć taki wniosek w razie niezawinionego przekroczenia
terminu, wraz z wniesieniem skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego:
z 15 grudnia 2005 r., I UZ 33/05, OSNP 2006, nr 21-22, poz. 340 oraz z 27 września
2001 r., II UZ 51/01, OSNP 2003, nr 13, poz. 324). W konsekwencji, samo wniesienie
skargi kasacyjnej przez nowego pełnomocnika z urzędu, w sytuacji gdy poprzedni
pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz
powołanie się na okoliczność zbyt późnego dowiedzenia się przez pełnomocnika o
wyznaczeniu go do reprezentowania powoda z urzędu, nie sanuje uchybienia terminowi
zakreślonemu w art. 3985 § 1 k.p.c. Z tych samych względów bez znaczenia dla sprawy
pozostaje również wskazanie, że skarżący przebywa w zakładzie karnym, tym bardziej,
że nie wykazano żadnego związku między tym faktem a niedochowaniem terminu do
wniesienia skargi kasacyjnej.
Z przyczyn podanych wyżej zażalenie powoda zostało zatem oddalone (art. 3941
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd
Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem pozwanego, na podstawie art. 108 § 1 k.p.c.
oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28
września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez
Skarb
Państwa
kosztów
pomocy
prawnej
udzielonej
przez
radcę
prawnego
ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 3
ustawy z 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, Dz. U. Nr 169, poz.
1417.