Supreme Court dismisses appeal for late cassation appeal due to proven fault and lack of exceptional circumstances.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a cassation appeal filed after the statutory deadline. The appellant argued that the delay was not their fault, but the court found they were repeatedly instructed by the lower court and their chosen law firms about the strict seven-day filing period and the necessity of legal representation. Consequently, the court ruled that the appellant's failure to file on time constituted their own fault, precluding any extension under the relevant procedural articles.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 4 k.p.c.: A court may restore a missed procedural deadline only if the party failed to act without fault; after one year, restoration is permitted solely in exceptional cases, which must be substantiated.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 95/11
POSTANOWIENIE
Dnia 23 listopada 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Anna Kozłowska
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie z wniosku T. S. i K. S.
przy uczestnictwie J. C. i H. C.
o zniesienie współwłasności i podział do korzystania,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 listopada 2011 r.,
zażalenia wnioskodawcy K. S.
na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 22 marca 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w G. odrzucił w punkcie drugim postanowienia z dnia 22
marca 2011 r. skargę kasacyjną wnioskodawcy K. S. od postanowienia Sądu
Okręgowego w G. z dnia 28 października 2008 r., uzasadniając to wniesieniem
skargi kasacyjnej po upływie ustawowego terminu, oddalając w pkt pierwszym
postanowienia z dnia 22 marca 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia
tej skargi.
W
zażaleniu
na
postanowienie
o
odrzuceniu
skargi
kasacyjnej
wnioskodawca zarzucił naruszenie przez Sąd drugiej instancji art. 168 § 1
i art. 169 § 4 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wnioskodawca „nie złożył
w terminie skargi kasacyjnej ze swojej winy” oraz, że w danym stanie faktycznym
nie zachodzi wypadek wyjątkowy. Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego
postanowienia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. sąd na wniosek strony postanowi
o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli strona nie
dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Z kolei, według art. 169 § 4
k.p.c. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest
dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych.
Sąd drugiej instancji słusznie uznał, że nie została spełniona po stronie
skarżącego przesłanka braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi
kasacyjnej (wnioskodawca mylnie określił to jako nie złożenie w terminie
skargi „ze swojej winy”). Z ustaleń wynika, że wnioskodawca K. S. został pouczony
przez Sąd Okręgowy na posiedzeniu, w którym brał udział, iż w niniejszej sprawie
przysługuje mu skarga kasacyjna, jak i o tym, że w celu wniesienia skargi winien w
ciągu siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia złożyć wniosek o sporządzenie
uzasadnienia i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Ponadto
wnioskodawca został również pouczony o konieczności informowania Sądu drugiej
instancji o każdej zmianie miejsca zamieszkania z uwagi na przysługującą skargę
kasacyjną oraz o przymusie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej przez
adwokata lub radcę prawnego. Powtórnie wnioskodawca został
pouczony o
sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o treści art. 87 1 k.p.c. w
związku z doręczeniem odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W świetle tych
okoliczności nie można za brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do
wniesienia skargi kasacyjnej uznać błędnego pouczenia co do tych kwestii w
kancelariach prawniczych, które sam wybrał i do których się udał. Z tego względu
zasadne było niezastosowanie w sprawie art. 168 § 1 k.p.c.
Nie było również przesłanek do zastosowania art. 169 § 4 k.p.c., gdyż
w sprawie nie można się dopatrzeć wyjątkowego wypadku. W zażaleniu skarżący
nie podaje żadnej okoliczności, która wskazywałaby na taką wyjątkowość, a nie jest
nią kolejny raz przytaczana błędna informacja z dwóch, jak to nazywa –
niezależnych, profesjonalnych kancelarii.
Z tych względów na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3
i art. 39821 k.p.c. zażalenie należało oddalić.
jw