Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 95/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for late cassation appeal due to proven fault and lack of exceptional circumstances.

Numero d'incarto IV CZ 95/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a cassation appeal filed after the statutory deadline. The appellant argued that the delay was not their fault, but the court found they were repeatedly instructed by the lower court and their chosen law firms about the strict seven-day filing period and the necessity of legal representation. Consequently, the court ruled that the appellant's failure to file on time constituted their own fault, precluding any extension under the relevant procedural articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 4 k.p.c.: A court may restore a missed procedural deadline only if the party failed to act without fault; after one year, restoration is permitted solely in exceptional cases, which must be substantiated.

Parole chiave

Generato dall'IA
missed procedural deadline fault of the party exceptional circumstances cassation appeal procedural time limit legal representation duty reinstatement of deadline

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. sąd na wniosek strony postanowi
Art. 169 § 4 k.p.c.
i art. 169 § 4 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wnioskodawca „nie złożył
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z tych względów na podstawie art. 39814 w związku z art.
art. 169 § 4 k.p.c
i art. 169 § 4 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wnioskodawca „nie złożył
art. 168 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
i art. 39821 k.p.c. zażalenie należało oddalić.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 95/11

POSTANOWIENIE

Dnia 23 listopada 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Anna Kozłowska

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z wniosku T. S. i K. S.

przy uczestnictwie J. C. i H. C.

o zniesienie współwłasności i podział do korzystania,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 listopada 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy K. S.

na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 postanowienia

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 22 marca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w G. odrzucił w punkcie drugim postanowienia z dnia 22

marca 2011 r. skargę kasacyjną wnioskodawcy K. S. od postanowienia Sądu

Okręgowego w G. z dnia 28 października 2008 r., uzasadniając to wniesieniem

skargi kasacyjnej po upływie ustawowego terminu, oddalając w pkt pierwszym

postanowienia z dnia 22 marca 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia

tej skargi.

W

zażaleniu

na

postanowienie

o

odrzuceniu

skargi

kasacyjnej

wnioskodawca zarzucił naruszenie przez Sąd drugiej instancji art. 168 § 1

i art. 169 § 4 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że wnioskodawca „nie złożył

w terminie skargi kasacyjnej ze swojej winy” oraz, że w danym stanie faktycznym

nie zachodzi wypadek wyjątkowy. Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia w całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. sąd na wniosek strony postanowi

o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli strona nie

dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Z kolei, według art. 169 § 4

k.p.c. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest

dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych.

Sąd drugiej instancji słusznie uznał, że nie została spełniona po stronie

skarżącego przesłanka braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi

kasacyjnej (wnioskodawca mylnie określił to jako nie złożenie w terminie

skargi „ze swojej winy”). Z ustaleń wynika, że wnioskodawca K. S. został pouczony

przez Sąd Okręgowy na posiedzeniu, w którym brał udział, iż w niniejszej sprawie

przysługuje mu skarga kasacyjna, jak i o tym, że w celu wniesienia skargi winien w

ciągu siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia złożyć wniosek o sporządzenie

uzasadnienia i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Ponadto

wnioskodawca został również pouczony o konieczności informowania Sądu drugiej

instancji o każdej zmianie miejsca zamieszkania z uwagi na przysługującą skargę

kasacyjną oraz o przymusie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej przez

adwokata lub radcę prawnego. Powtórnie wnioskodawca został

pouczony o

sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o treści art. 87 1 k.p.c. w

związku z doręczeniem odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W świetle tych

okoliczności nie można za brak winy skarżącego w niedochowaniu terminu do

wniesienia skargi kasacyjnej uznać błędnego pouczenia co do tych kwestii w

kancelariach prawniczych, które sam wybrał i do których się udał. Z tego względu

zasadne było niezastosowanie w sprawie art. 168 § 1 k.p.c.

Nie było również przesłanek do zastosowania art. 169 § 4 k.p.c., gdyż

w sprawie nie można się dopatrzeć wyjątkowego wypadku. W zażaleniu skarżący

nie podaje żadnej okoliczności, która wskazywałaby na taką wyjątkowość, a nie jest

nią kolejny raz przytaczana błędna informacja z dwóch, jak to nazywa –

niezależnych, profesjonalnych kancelarii.

Z tych względów na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3

i art. 39821 k.p.c. zażalenie należało oddalić.

jw