Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 95/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to failure to pay basic court fee despite exemption from appeal fee.

Numero d'incarto IV CZ 95/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Data della decisione
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's decision, ruling that the exemption from the appeal fee did not cover the basic fee. The defendant's counsel failed to pay the mandatory 30 zloty basic fee, triggering a sanction under the Civil Procedure Code. The court rejected the argument that the sanction applied only to variable fees, emphasizing that the statutory language and legislative intent clearly encompass fixed fees as well.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 14 ust. 2 ustawy o opłatach sądowych; Art. 1302 § 3 k.p.c.: The sanction for failure to pay court fees applies to both fixed and variable fees, not merely variable ones.

Parole chiave

Generato dall'IA
court fee exemption basic fee payment appeal fee sanction civil procedure code legal representation costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 14 ust. 2 of the Act of 28 July 2005 on court fees
ponoszenia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy
Art. 1302 § 3 of the Code of Civil Procedure
zł. W art. 1302 § 3 k.p.c. celowo użyto sformułowania „opłata w wysokości stałej”, a
Art. 3941 § 3 of the Code of Civil Procedure
Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 39814 of the Code of Civil Procedure
Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814
art. 1302 § 3 k.p.c
zł. W art. 1302 § 3 k.p.c. celowo użyto sformułowania „opłata w wysokości stałej”, a
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 95/06

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Gerard Bieniek (sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

w sprawie z powództwa „P.” SA

przeciwko B.M.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 listopada 2006 r.,

zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 8.09.2006 r. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej od wyroku tego Sądu z dnia 5.05.2006 r., albowiem

pełnomocnik pozwanej, zwolnionej od kosztów sądowych w zakresie opłaty od tej

skargi, nie uiścił opłaty podstawowej.

Pozwana wniosła zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie jest bezsporne, że pozwana została zwolniona od obowiązku

ponoszenia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy

z dnia 28.07.2005 r. (Dz.U. Nr 167, poz. 1398) winna więc uiścić od tej skargi

opłatę podstawową. Tego nie uczyniono, co uzasadniało zastosowanie art. 130 2

§ 3 k.p.c. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie

opłaty pisma wniesione przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika

patentowego zawierające środki odwoławcze lub środki zaskarżenia podlegające

opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę

wartości przedmiotu zaskarżenia. Wnoszący zażalenie podnosi, że przepis ten

należy odnieść jedynie do opłaty stałej i stosunkowej, natomiast brak podstaw do

tego, aby objąć nim także opłatę podstawową. Tego poglądu nie sposób podzielić.

Zarówno wykładnia gramatyczna, jak i celowościowa prowadzą do odmiennego

wniosku. Jest poza sporem, że wysokość opłaty podstawowej jest stała i wynosi 30

zł. W art. 1302 § 3 k.p.c. celowo użyto sformułowania „opłata w wysokości stałej”, a

nie opłata stała. Skoro opłata podstawowa jest w stałej wysokości, to nie powinno

wzbudzać zastrzeżeń stanowiska, że także uiszczenie tej opłaty objęte jest sankcją

z art. 1302 § 3 k.p.c. Należy przy tym zwrócić uwagę, że jedynie taką wykładnię

należy uznać za racjonalną. Ustawodawca objął bowiem sankcją z art. 130 2 § 3

k.p.c. także opłatę stosunkową, obliczoną stosownie do wskazanej przez stronę

wartości przedmiotu zaskarżenia. Jest to niewątpliwie rozszerzenie hipotezy tego

przepisu w porównaniu z art. 17 ustawy z dnia 13.06.1967 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych, w którym sankcję zwrotu (odrzucenia) wiązano jedynie

z opłatą w wysokości stałej. Jeśli więc art. 1302 § 3 k.p.c. obejmuje opłatę

stosunkową, to tym bardziej opłatę w wysokości stałej, a taką jest opłata

podstawowa. Na marginesie należy podnieść, że odwoływanie się do art. 96 ust. 1

pkt 4 ustawy jest o tyle niezrozumiałe, że w sprawie nie chodzi o roszczenie

pracownicze.

Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814

k.p.c. orzeczono jak w sentencji.