Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 91/06 Generato dall'IA

Supreme Court allows personal request for judgment copy to appeal, rejecting mandatory lawyer representation requirement.

Numero d'incarto IV CZ 91/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a party's personal request to receive a reasoned judgment copy. The lower court rejected the request because it was filed by a non-lawyer and did not explicitly match the statutory wording for a reasoned judgment. The Supreme Court held that the request was valid because it clearly indicated the intent to appeal and that the mandatory lawyer rule does not apply to this preparatory step.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 387 § 3 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.: A party may personally request a reasoned judgment copy to prepare an appeal without mandatory lawyer representation, as the request is a preparatory act rather than the appeal itself.

Parole chiave

Generato dall'IA
personal request for judgment mandatory lawyer representation preparatory appeal act reasoned judgment copy Supreme Court procedure non-lawyer filing interpretation of procedural intent

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 387 § 3 k.p.c.
orzeczenia z uzasadnieniem w trybie art. 387 § 3 k.p.c. jest czynnością procesową
Art. 871 § 1 k.p.c.
przed Sądem Najwyższym w rozumieniu art. 871 § 1 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 3941 § 3 i 39815 §1 k.p.c.,
Art. 39815 § 1 k.p.c.
Art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c.
art. 3985 k.p.c
w trybie art. 3985 k.p.c.
art. 387 § 3 k.p.c
orzeczenia z uzasadnieniem w trybie art. 387 § 3 k.p.c.
art. 871 § 1 k.p.c
przed Sądem Najwyższym w rozumieniu art. 871 § 1 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c
wniesienia skargi kasacyjnej, przewidziany w art. 3985 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZ 10/01
postanowienie z dnia 20 października 2005 r., IV CZ 99/05
postanowienie z dnia 18 maja 2006 r., IV CZ 43/06
postanowienie z dnia 7 października 2005 r., IV CZ 81/05
postanowienie z dnia 13 października 2005 r., IV CZ 93/05
postanowienie z dnia 11 października 2005 r., IV CZ 112/05

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 91/06

POSTANOWIENIE

Dnia 28 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Gerard Bieniek

SSN Maria Grzelka

w sprawie z wniosku „R.” SA

przy uczestnictwie M.O., B.C. i M.O.

o stwierdzenie nabycia spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 listopada 2006 r.,

zażalenia uczestnika postępowania M.O.

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 27 grudnia 2005 r., sygn. akt [....],

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy w G, odrzucił

wniosek uczestnika postępowania „o doręczenie uzasadnienia postanowienia Sądu

Okręgowego w G. z dnia 2 grudnia 2005 r. w trybie art. 3985 k.p.c. w celu

wniesienia skargi kasacyjnej”.

W ocenie Sądu Okręgowego, złożenie wniosku o doręczenie odpisu

orzeczenia z uzasadnieniem w trybie art. 387 § 3 k.p.c. jest czynnością procesową

związaną z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, a więc objętą przez art.

871 § 1 k.p.c. tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Dlatego wniosek złożony

osobiście przez stronę, niemającą w tym zakresie zdolności postulacyjnej, winien

być – zdaniem Sądu Okręgowego – odrzucony.

W ocenie tego Sądu, zachodzi także inna podstawa odrzucenia wniosku, a jest nią

jego treść, obejmująca tylko doręczenie uzasadnienia postanowienia, a nie odpisu

orzeczenia z uzasadnieniem, o którym mowa jest w art. w art. 387 § 3 k.p.c. Tylko

wniosek odpowiadający brzmieniu tego przepisu prowadzi do doręczenia stronie

odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, otwierającego dwumiesięczny termin do

wniesienia skargi kasacyjnej, przewidziany w art. 3985 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na wymienione postanowienie skarżący wniósł o jego

uchylenie, kwestionując stanowisko Sądu w zakresie obu powołanych jego

podstaw.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przymus adwokacko-radcowski dotyczy także czynności procesowych

związanych z postępowaniem przez Sądem Najwyższym, podejmowanych przed

sądem drugiej instancji. Rację ma Sąd, gdy twierdzi, że wniosek o doręczenie

odpisu wyroku z uzasadnieniem jest konieczną czynnością poprzedzającą

wniesienie skargi kasacyjnej i otwierającą termin do jej wniesienia. To nie

przesądza jednak o uznaniu tego wniosku za czynność związaną z postępowaniem

przed Sądem Najwyższym w rozumieniu art. 871 § 1 k.p.c.

Przewidziane w art. 387 § 3 k.p.c. żądanie doręczenia orzeczenia

z uzasadnieniem jest dopuszczalne w każdej sprawie (także w takiej, w której nie

jest dopuszczalna skarga) i przysługuje każdej stronie (również niemogącej wnieść

skargi). Złożenie wniosku, o którym mowa, nie ma charakteru „zapowiedzi skargi

kasacyjnej” i chociaż umożliwia wniesienie skargi, to nie oznacza, że zostanie

wniesiona. Zapoznanie się z motywami orzeczenia stanowi dla strony przesłankę

decyzji o wniesieniu skargi i jej podstawach.

Także oczywiste względy funkcjonalne przemawiają przeciwko stanowisku

prezentowanemu przez Sąd Okręgowy, którego skutki polegałyby na tym, że

strona, aby móc złożyć wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem i zapobiec

w ten sposób utracie uprawnienia do wniesienia skargi, już na tym etapie i to

w terminie 7 dni od wydania wyroku, zmuszona byłaby ustanowić pełnomocnika

w osobie adwokata lub radcy prawnego.

Trzeba przy tym podkreślić, że w judykaturze zdecydowanie dominuje

pogląd,

że

czynnością

wszczynającą

postępowanie

kasacyjne,

a

więc

postępowanie przed Sądem Najwyższym w rozumieniu art. 87 1 § 1 k.p.c., jest

wniesienie skargi kasacyjnej; takie stanowisko przyjmowano pod rządem d.k.p.c.,

pod rządem przepisów o kasacji (por., m.in. postanowienie z dnia 26 kwietnia

2001 r., II CZ 10/01, nie publ.) oraz już pod rządem obecnie obowiązujących

przepisów (por. postanowienia z dnia 20 października 2005 r., IV CZ 99/05 i z dnia

18 maja 2006 r., IV CZ 43/06, nie publikowane).

Zarzut skarżącego o nie uzasadnionym zastosowaniu przez Sąd Okręgowy

art. 871 § 1 k.p.c., jako podstawy odrzucenia wniosku skarżącego, należało w tej

sytuacji uznać za trafny.

Błędna jest także ocena Sądu, co do skutków sformułowania wniesionego

przez skarżącego wniosku „o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w dniu

5 grudnia 2005 r. i jego doręczenie celem rozważenia kwestii złożenia skargi

kasacyjnej”.

Art. 387 § 3 k.p.c. traktuje o wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem, co

jednak nie oznacza, by niedokładność w zredagowaniu wniosku przez stronę

wyłączała

wywołanie

skutku

określonego

w

tym

przepisie.

Niewłaściwe

zredagowanie pisma, które może polegać także na oczywistej niedokładności

w jego treści, nie zwalnia sądu od obowiązku dokonania wykładni pisma (art.130

§ 1 zdanie drugie k.p.c.). Wniosek został złożony w terminie tygodniowym od

ogłoszenia sentencji, a jego treść jednoznacznie wskazywała na intencję autora.

W tych okolicznościach Sąd, uwzględniając dyrektywę rozpoznania pisma

procesowego zgodnie z jego treścią, powinien był potraktować wniosek złożony

osobiście przez skarżącego, jako wniosek złożony w trybie art. 387 § 3 k.p.c.

Takie rozumienie znaczenia omawianego przepisu jest przeważające w judykaturze

Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia 7 października 2005 r., IV CZ 81/05

i z dnia 13 października 2005 r., IV CZ 93/05, niepublikowane

oraz z dnia

11 października 2005 r., IV CZ 112/05, OSNC 2006/7-8/131).

Wobec stwierdzenia bezpodstawności odrzucenia wniosku skarżącego,

bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do zarzutu wadliwego pouczenia go

o wymaganiach tego wniosku.

Z przedstawionych względów, na podstawie art. 3941 § 3 i 39815 §1 k.p.c.,

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.