Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 9/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial claim due to missed two-year statute of limitations in commercial dispute.

Numero d'incarto IV CZ 9/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for retrial proceedings. The appellant argued that a new psychiatric diagnosis of schizophrenia should invalidate a property division agreement, but the appellate court found the claim untimely under the two-year limitation period. The Supreme Court upheld this ruling, clarifying that the limitation period applies to the original case's commencement date rather than the retrial request, thereby confirming the claim was time-barred.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 47922 ust. 1 k.p.c.; Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego; The two-year limitation period for a retrial claim is calculated from the date the original case was initiated, not the date the retrial request is filed, rendering late claims inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial proceedings statute of limitations commercial dispute property division time-barred claim

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 403 § 2 k.p.c.
Skargę oparła na podstawie z art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 zd. 1 k.p.c.
Sąd Apelacyjny na podstawie art. 410 § 1 zd. 1 k.p.c. odrzucił skargę o wznowienie postępowania postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r., uznając ją za spóźnioną, z powodu niedotrzymania dwuletniego terminu z art.
art. 47922 k.p.c.
Zarzuciła naruszenie art. 47922 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego.
art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych
Sprawy ze stosunku spółki, które toczą się w postępowaniu procesowym, z mocy art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz.
art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
Skoro zaś sprawa miała charakter gospodarczy, do jej wznowienia, na podstawie przepisu przejściowego – art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
art. 9 ust. 7 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
Skoro zaś sprawa miała charakter gospodarczy, do jej wznowienia, na podstawie przepisu przejściowego – art. 9 ust.
art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.
Zażalenie podlegało w związku z tym oddaleniu, jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego wynika z treści art.
art. 39821 w zw. z art. 391 § 1, art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
39814 k.p.c.).Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego wynika z treści art. 39821 w zw. z art. 391 § 1, art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
Skargę oparła na podstawie z art. 403 § 2 k.p.c.
art. 82 k.c
Wskazała, że przesłanką ustalenia na podstawie art. 82 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2010 r., III CZ 67/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2010 r., III CZ 67/09, nie publ.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 9/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)‎SSN Maria Szulc‎SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie ze skargi pozwanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 9 maja 2008 r., w sprawie z powództwa J. J.‎przeciwko J. K.‎o ustalenie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 marca 2014 r.,‎zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 lipca 2013 r., oddala zażalenie i zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3 600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Skarżąca J. K. w skardze z dnia 9 maja 2013 r. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 9 maja 2008 r. oraz o zmianę tego wyroku poprzez zmianę zaskarżonego apelacją wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 listopada 2007 r. i oddalenie powództwa a także o stosowne orzeczenie o kosztach procesu. Skargę oparła na podstawie z art. 403 § 2 k.p.c. Jako nową, wcześniej nieujawnioną okoliczność powołała fakt, że pozwany nigdy nie był chory na schizofrenię, wynikający z opinii sądowej psychologiczno - psychiatrycznej sporządzonej na potrzeby sprawy karnej, już po prawomocnym zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga.

Wskazała, że przesłanką ustalenia na podstawie art. 82 k.c. nieważności umowy zawartej między stronami oraz czynności sprostowania tej umowy była diagnoza stwierdzająca u pozwanego schizofrenię. Sąd Apelacyjny na podstawie art. 410 § 1 zd. 1 k.p.c. odrzucił skargę o wznowienie postępowania postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r., uznając ją za spóźnioną, z powodu niedotrzymania dwuletniego terminu z art. 47922 zd. 1 k.p.c. Sąd wyjaśnił, że wprawdzie skarżąca w skardze o wznowienie postępowania kwestionowała gospodarczy charakter sprawy, jednak w toku wcześniejszego, dwuinstancyjnego procesu taką kwalifikację sporu akceptowała a nawet czerpała z niej zarzuty podnoszone w apelacji.

Powódka J. K. zażaliła się na to postanowienie. Zarzuciła naruszenie art. 47922 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania zażaleniowego. W odpowiedzi na zażalenie powódki pozwany domagał się jego oddalenia i zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postępowanie w sprawie, której wniesiona została skarga o wznowienie, dotyczyło ustalenia nieważności umowy, mocą której strony dokonały podziału między siebie nieruchomości nabytej wspólnie na cele działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej oraz późniejszego sprostowania tej umowy.

Sprawy ze stosunku spółki, które toczą się w postępowaniu procesowym, z mocy art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz. U. Nr 33, poz. 175 ze zm.) rozpatrywane były w postępowaniu gospodarczym. Do takich spraw zaliczyć należy niniejszą, której przedmiotem było ustalenie, czy wspólnicy dokonali umownie ważnego zniesienia współwłasności nieruchomości, a więc dotyczącą czynności prawnych podjętych przez wspólników w ramach kończenia działalności wykonywanej w ramach spółki.

Skoro zaś sprawa miała charakter gospodarczy, do jej wznowienia, na podstawie przepisu przejściowego – art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381) stosuje się przepisy dotychczasowe. Jakkolwiek bowiem skarga o wznowienie postępowania ma charakter środka nadzwyczajnego, wnoszonego od prawomocnego orzeczenia, jednak jej cel, którym jest doprowadzenie do ponownego rozpoznania sprawy, powoduje, że pojęcie wszczęcia sprawy, z którego datą art. 9 ust 1 ustawy z 16 września 2011 r, łączy obowiązek stosowania przepisów dotychczasowych lub nowych rozumieć należy jako wszczęcie sprawy, w której zapadło prawomocne orzeczenie, a nie jako wszczęcie postępowania ze skargi o wznowienie.

Skarga o wznowienie postępowania nie ma charakteru środka kontroli prawidłowości orzeczenia, stanowi procesową instytucję umożliwiającą ponowne rozpoznanie sprawy z przyczyn skonkretyzowanych w ustawie, realizuje zadania „reparacyjne” (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2010 r., III CZ 67/09, nie publ. poza bazą Lex nr 686069). Stanowiska tego nie zmienia szczególne postanowienie art. 9 ust. 7 ustawy z dnia 16 września 2011 r., określające odrębnie zasady stosowania dawnego art. 74922 k.p.c. do postępowań regulacyjnych.

Nie zmienia on reguły generalnej, jedynie odmiennie określa zdarzenie miarodajne dla oceny, czy zastosowanie znajdzie ten przepis czy też przepisy znowelizowane, decydujące znaczenie nadając dacie wydania decyzji przez prezesa właściwego urzędu. Z przytoczonych względów, Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował art. 74922 ust. 1 k.p.c. i uznał skargę za spóźnioną. Zażalenie podlegało w związku z tym oddaleniu, jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.).Orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego wynika z treści art. 39821 w zw. z art. 391 § 1, art. 98 § 1 i 3 k.p.c.