Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 9/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to property value below statutory threshold.

Numero d'incarto IV CZ 9/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's order rejecting the cassation complaint. The appellant argued that the disputed property rights were worth over 54,000 PLN, but the court found the declared value of 2,135 PLN fixed by the initial complaint. The court ruled that the cassation complaint is inadmissible because the property value falls below the mandatory 50,000 PLN threshold required by law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 26 k.p.c.: A cassation complaint in property rights cases is inadmissible if the disputed value is below 50,000 PLN, and this value is fixed at the time of filing the complaint and cannot be increased later.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation complaint inadmissibility property value threshold fixed value of dispute civil procedure code minimum value requirement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3982 § 1 k.p.c.
niską wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 26 k.p.c.
utrwaleniu (art. 26 k.p.c.).
art. 39814 k.p.c.
art. 39814 k.p.c. w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art.
art. 108 § 1 k.p.c.
w związku z art. 108 § 1
art. 391 § 1 k.p.c.
k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c., art.
§ 6 pkt 3 w związku z 13 ust. 2 pkt 2 i § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 3982 § 1 k.p.c
niską wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 26 k.p.c
utrwaleniu (art. 26 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 listopada 1997 r. III CZ 82/97, niepubl.
z dnia 13 maja 2009 r., IV CZ 39/09, niepubl.
III CZ 82/97, niepubl., z dnia 13 maja 2009 r., IV CZ 39/09, niepubl.).
z dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997, nr 4 poz. 42
z dnia 10 czerwca 1997 r. III CZ 25/97, OSNC 1997, nr 10, poz. 162
z dnia 16 grudnia 1998 r., I CZ 151/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 95
z dnia 10 sierpnia 1999 r., III CZ 72/99, niepubl.
95, z dnia 10 sierpnia 1999 r., III CZ 72/99, niepubl., z
z dnia 18 grudnia 2003 r., I CZ 150/03, niepubl.
z dnia 12 kwietnia 2001 r., II CZ 121/00, niepubl.
z dnia 25 września 2003 r., III CZ 88/03, niepubl.
niepubl., z dnia 25 września 2003 r., III CZ 88/03, niepubl., z dnia 25 listopada 2008 r„ II
z dnia 25 listopada 2008 r., II CZ 81/08, niepubl.
z dnia 29 października 2009 r., III CZ 44/09, niepubl.
CZ 81/08, niepubl, z dnia 29 października 2009 r., III CZ 44/09, niepubl., z dnia 26
z dnia 26 stycznia 2010 r., II CSK 529/09, niepubl.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 9/10

POSTANOWIENIE

Dnia 11 marca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa A. G.

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej „D.(...)” w G.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 11 marca 2010 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt III Ca (…),

1)

oddala zażalenie,

2)

zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 317 (trzysta siedemnaście)

złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Powód A. G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia

5 grudnia 2008 r. W skardze kasacyjnej określono wartość przedmiotu zaskarżenia na

kwotę 54.519,36 zł.

Postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił skargę

kasacyjną powoda stwierdzając, że skarga ta jest niedopuszczalna ze względu na zbyt

niską wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na to

postanowienie powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości

podnosząc, ze przedmiotem zaskarżenia są prawa związane ze spornym lokalem,

którego pełna wartość została wyliczona w wysokości 54.519,36 zł, natomiast jako

przedmiot sporu wskazano tylko wartość lokalu z uwzględnieniem 95% bonifikaty.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach

o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż

pięćdziesiąt tysięcy złotych. Ustawowo określona minimalna wartość przedmiotu

zaskarżenia stanowi przesłankę dopuszczalności skargi kasacyjnej we wszystkich

sprawach o prawa majątkowe, niezależnie od tego, czy sąd zasądza jedynie określone

świadczenie na rzecz powoda, czy też kształtuje stan prawny.

Nie ulega wątpliwości, że w pozwie wskazano wartość przedmiotu sporu w

wysokości 2.134,40 zł. Także w apelacji (po zaokrągleniu) wskazano wartość

przedmiotu zaskarżenia na kwotę 2.135 zł.

Wskazana w pozwie wartość przedmiotu sporu, o ile nie zostanie sprawdzona i

zmodyfikowana przez sąd z urzędu przed doręczeniem pozwu, albo na zarzut

pozwanego podniesiony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, podlega

utrwaleniu (art. 26 k.p.c.). Nie może ona być modyfikowana lub oceniana w inny sposób

w toku postępowania zarówno przez sąd, jak i przez strony. Innymi słowy, określenie

wartości przedmiotu sporu następuje według sumy właściwej w chwili wniesienia pozwu

i tak określona wartość pozostaje niezmienna do końca postępowania, chyba że w

dalszym jego toku nastąpi zmiana powództwa pociągająca za sobą zmianę wartości

przedmiotu sporu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 listopada 1997 r.

III CZ 82/97, niepubl., z dnia 13 maja 2009 r., IV CZ 39/09, niepubl.).

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego wartość przedmiotu

zaskarżenia wskazana w skardze kasacyjnej nie może przewyższać wartości

przedmiotu zaskarżenia podanej w apelacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z

dnia 18 grudnia 1996 r., I CKN 21/96, OSNC 1997, nr 4 poz. 42, z dnia 10 czerwca

1997 r. III CZ 25/97, OSNC 1997, nr 10, poz. 162, z dnia 16 grudnia 1998 r., I CZ

151/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 95, z dnia 10 sierpnia 1999 r., III CZ 72/99, niepubl., z

dnia 18 grudnia 2003 r., I CZ 150/03, niepubl., z dnia 12 kwietnia 2001 r., II CZ 121/00,

niepubl., z dnia 25 września 2003 r., III CZ 88/03, niepubl., z dnia 25 listopada 2008 r„ II

CZ 81/08, niepubl, z dnia 29 października 2009 r., III CZ 44/09, niepubl., z dnia 26

stycznia 2010 r., II CSK 529/09, niepubl.). Dlatego Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął,

że wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekracza kwotowego progu dopuszczalności

skargi kasacyjnej co uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej.

W konsekwencji zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie

art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania

zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 108 § 1

k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. oraz na podstawie

przepisu § 6 pkt 3 w związku z 13 ust. 2 pkt 2 i § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).