Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 9/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to late filing of appeal against rejection of inheritance acquisition request.

Numero d'incarto IV CZ 9/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's decision rejecting the request to declare acquisition of inheritance. The appellant's counsel filed the appeal after the statutory deadline had expired, as the decision was served on October 7, 2008, but the appeal was submitted on November 20, 2008. The court ruled that the procedural defect rendered the appeal inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.: The appeal must be filed within one week from service or announcement; failure to meet this deadline results in inadmissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code inheritance acquisition procedural deadline inadmissible appeal service of decision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 3 k.p.c. do postępowania zażaleniowego przed Sądem
Art. 394 § 2 k.p.c.
Najwyższym stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 k.p.c., wedle którego termin do
Art. 373 k.p.c.
Z tych względów należało na podstawie art. 373 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
spadku, z uwagi na nienależyte opłacenie tego środka odwoławczego (art. 130 2 § 3
Art. 398 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 394 § 2 k.p.c
Najwyższym stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 k.p.c., wedle którego termin do

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 9/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 lutego 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Strus

w sprawie z wniosku J.H.

przy uczestnictwie [...]

o zmianę postanowienia w sprawie [...] Sądu Rejonowego w N.

o stwierdzeniu nabycia spadku po F.K. i W.K.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 lutego 2009 r.,

zażalenia wnioskodawczyni

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt [...],

odrzuca zażalenie

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 18 września 2008 r. odrzucił

apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w N. z dnia 12

czerwca, oddalającego wniosek o zmianę postanowienia o stwierdzenie nabycia

spadku, z uwagi na nienależyte opłacenie tego środka odwoławczego (art. 130 2 § 3

k.p.c.). Zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie odrzucające apelację,

wniesione przez skarżącą osobiście, Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z

dnia 4 listopada 2008 r., wskazując na niezachowanie przymusu adwokackoradcowskiego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Oba wymienione wyżej

postanowienia odrzucające wniesione przez wnioskodawczynię środki odwoławcze

zaskarżył zażaleniami jej pełnomocnik. Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi

Najwyższemu zażalenie na postanowienie z dnia 18 września 2008 r. odrzucające

apelację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 3 k.p.c. do postępowania zażaleniowego przed Sądem

Najwyższym stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 k.p.c., wedle którego termin do

wniesienia zażalenia jest tygodniowy i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy

strona nie zażądała w terminie przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego

na rozprawie – od ogłoszenia postanowienia. Postanowienie o odrzuceniu apelacji

wydane zostało w dniu 18 września 2008 r. na rozprawie, a jego odpis doręczono

pełnomocnikowi wnioskodawczyni – na jego wniosek – w dniu 7 października

2008 r. Zażalenie na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni złożył w dniu

20 listopada 2008 r., a więc po upływie ustawowego terminu.

Z tych względów należało na podstawie art. 373 w związku z art. 13 § 2, art.

39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzec, jak w sentencji.