Supreme Court dismisses appeal on litigation costs, upholding lower court's partial cost award based on defendant's misconduct.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal regarding the allocation of litigation costs in a civil dispute. The lower court had awarded the plaintiff only a partial refund of legal fees due to the defendant's reprehensible conduct, which the Supreme Court deemed a valid exception to the general rule of full cost liability. The court rejected the claim that the lower court's assessment was arbitrary, affirming that the defendant's behavior justified the partial cost award under the principle of fairness.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 98 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: While the losing party generally bears all costs, a court may award only a portion or none if a particularly justified case exists, such as reprehensible conduct by the losing party.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 88/12
POSTANOWIENIE
Dnia 25 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
SSA Władysław Pawlak
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko K. K.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 października 2012 r.,
zażalenia pozwanego
na postanowienie o kosztach procesu zawarte w puncie drugim wyroku
Sądu Apelacyjnego
z dnia 30 marca 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny, rozstrzygając w wyroku z dnia 30 marca 2012 r. o kosztach
procesu za drugą instancję, zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1.000
zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję i
odstąpił od obciążenia powódki tymi kosztami w pozostałym zakresie.
W zażaleniu na to rozstrzygnięcie pozwany domagał się jego zmiany,
zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanego jest bezzasadne.
W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1
k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na
jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony
(koszty procesu). Wyjątek od tej reguły przewidziany został w art. 102 k.p.c.,
zgodnie z którym, w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od
strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami
(zasada słuszności).
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ustalenie, czy
w sprawie zachodzi "wypadek szczególnie uzasadniony", zależy od swobodnej
oceny sądu, przy czym wskazuje się, że ocena wystąpienia takiego przypadku
dokonywana
jest
z
uwzględnieniem
okoliczności
konkretnego
przypadku
(zob. m.in. wyroki: z dnia 19 maja 2006 r., III CK 221/05, niepubl.; z dnia 3 lutego
2010 r., II PK 192/09, niepubl. i z dnia 27 maja 2010 r., II PK 359/09, niepubl. oraz
postanowienia: z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl.; z dnia 27 stycznia
2010 r., II CZ 88/09, niepubl., z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 112/09, niepubl.
I z dnia 16 lutego 1981 r., IV PZ 11/81, niepubl.).
Ingerencja w to uprawnienie, w ramach rozpoznawania środka zaskarżenia
od rozstrzygnięcia o kosztach procesu, może być usprawiedliwiona jedynie w razie
stwierdzenia, że dokonana w zaskarżonym postanowieniu ocena jest dowolna,
oczywiście pozbawiona uzasadnionych podstaw (por. postanowienie SN z dnia
15 czerwca 2011 r., V CZ 23/11, niepubl.).
Odnosząc powyższe zapatrywanie do sprawy niniejszej, nie można zgodzić
się ze stanowiskiem skarżącego, że dokonana przez Sąd Apelacyjny ocena
w kwestii
wystąpienia
szczególnie
uzasadnionego
wypadku
jest
dowolna
i oczywiście pozbawiona uzasadnionych podstaw. Okoliczności, na które wskazał
Sąd Apelacyjny (naganne postępowanie pozwanego wobec powódki wywołujące
u niej przeświadczenie o potrzebie wytoczenia powództwa) usprawiedliwiały
zastosowanie art. 102 k.p.c. przy orzekaniu o kosztach procesu zarówno za
pierwszą, jak i drugą instancję.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3
w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie z art. 98 i art.
99 oraz art. 108 § 1 k.p.c. w związku z art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 6
oraz § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ustanowionego
z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).
db