Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 88/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on litigation costs, upholding lower court's partial cost award based on defendant's misconduct.

Numero d'incarto IV CZ 88/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal regarding the allocation of litigation costs in a civil dispute. The lower court had awarded the plaintiff only a partial refund of legal fees due to the defendant's reprehensible conduct, which the Supreme Court deemed a valid exception to the general rule of full cost liability. The court rejected the claim that the lower court's assessment was arbitrary, affirming that the defendant's behavior justified the partial cost award under the principle of fairness.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: While the losing party generally bears all costs, a court may award only a portion or none if a particularly justified case exists, such as reprehensible conduct by the losing party.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs allocation principle of fairness reprehensible conduct partial cost award appeal dismissal civil procedure law costs of proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 § 1 k.p.c.
W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1
Art. 102 k.p.c.
zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3
Art. 398 § 14 k.p.c.
w związku z art. 39814 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1
Art. 99 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
99 oraz art. 108 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
w związku z art. 39814 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
398 21 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 6
art. 102 k.p.c
zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 88/12

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSA Władysław Pawlak

w sprawie z powództwa J. K.

przeciwko K. K.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 października 2012 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w puncie drugim wyroku

Sądu Apelacyjnego

z dnia 30 marca 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny, rozstrzygając w wyroku z dnia 30 marca 2012 r. o kosztach

procesu za drugą instancję, zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1.000

zł tytułem zwrotu części kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję i

odstąpił od obciążenia powódki tymi kosztami w pozostałym zakresie.

W zażaleniu na to rozstrzygnięcie pozwany domagał się jego zmiany,

zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie pozwanego jest bezzasadne.

W myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu, wyrażonej w art. 98 § 1

k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na

jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony

(koszty procesu). Wyjątek od tej reguły przewidziany został w art. 102 k.p.c.,

zgodnie z którym, w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od

strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami

(zasada słuszności).

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ustalenie, czy

w sprawie zachodzi "wypadek szczególnie uzasadniony", zależy od swobodnej

oceny sądu, przy czym wskazuje się, że ocena wystąpienia takiego przypadku

dokonywana

jest

z

uwzględnieniem

okoliczności

konkretnego

przypadku

(zob. m.in. wyroki: z dnia 19 maja 2006 r., III CK 221/05, niepubl.; z dnia 3 lutego

2010 r., II PK 192/09, niepubl. i z dnia 27 maja 2010 r., II PK 359/09, niepubl. oraz

postanowienia: z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl.; z dnia 27 stycznia

2010 r., II CZ 88/09, niepubl., z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 112/09, niepubl.

I z dnia 16 lutego 1981 r., IV PZ 11/81, niepubl.).

Ingerencja w to uprawnienie, w ramach rozpoznawania środka zaskarżenia

od rozstrzygnięcia o kosztach procesu, może być usprawiedliwiona jedynie w razie

stwierdzenia, że dokonana w zaskarżonym postanowieniu ocena jest dowolna,

oczywiście pozbawiona uzasadnionych podstaw (por. postanowienie SN z dnia

15 czerwca 2011 r., V CZ 23/11, niepubl.).

Odnosząc powyższe zapatrywanie do sprawy niniejszej, nie można zgodzić

się ze stanowiskiem skarżącego, że dokonana przez Sąd Apelacyjny ocena

w kwestii

wystąpienia

szczególnie

uzasadnionego

wypadku

jest

dowolna

i oczywiście pozbawiona uzasadnionych podstaw. Okoliczności, na które wskazał

Sąd Apelacyjny (naganne postępowanie pozwanego wobec powódki wywołujące

u niej przeświadczenie o potrzebie wytoczenia powództwa) usprawiedliwiały

zastosowanie art. 102 k.p.c. przy orzekaniu o kosztach procesu zarówno za

pierwszą, jak i drugą instancję.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 394 1 § 3

w związku z art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie z art. 98 i art.

99 oraz art. 108 § 1 k.p.c. w związku z art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 6

oraz § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej ustanowionego

z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).

db