Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove three-month filing deadline extension under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, upholding the appellate court's rejection of the request to extend the three-month filing deadline. The appellant argued that 'court files' should include private documents regarding the leased farm, but the court found no evidence proving the delay. The decision rests on the principle that the burden of proof lies with the appellant to substantiate circumstances justifying a deadline extension.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 407 k.p.c.; art. 409 k.p.c.; art. 410 § 1 k.p.c.; art. 410 § 2 k.p.c.; art. 398 § 14 k.p.c.; art. 394 § 3 k.p.c.: If a party claims an extension of the filing deadline, they must substantiate the circumstances; failure to provide proof results in the dismissal of the request.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 87/09
POSTANOWIENIE
Dnia 17 grudnia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)
SSN Dariusz Zawistowski
SSA Barbara Trębska (sprawozdawca)
ze skargi pozwanego Ł.K.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt [...]
w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych
przeciwko S.K. i Ł.K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 grudnia 2009 r.,
zażalenia pozwanego Ł.K.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 12 sierpnia 2009 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
wniesioną
przez
pozwanego
Ł.K.
skargę
o
wznowienie
postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 26 kwietnia
2006 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pozwany nie uprawdopodobnił
okoliczności stwierdzających zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia
skargi (art. 407 i art. 409 k.p.c.). Podniósł, że w aktach sprawy zakończonej
wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2009 r. - wbrew twierdzeniom pozwanego - nie ma
jakiejkolwiek
Nieruchomości
wzmianki
o nie
Rolnych
dopełnieniu
obowiązku
przez
powodową
Agencję
ustanowienia zabezpieczenia na
nieruchomościach dłużników, za których poręczył pozwany. Dlatego nie może się
ostać twierdzenie pozwanego (uszczegółowione w piśmie z dnia 31 lipca 2009 r.
będącym odpowiedzią na wezwanie sądu w trybie art. 410 § 2 k.p.c.), że dopiero 1
maja 2009 r., kiedy przeglądał akta sprawy, dowiedział się o niedopełnieniu
obowiązku przez powodową Agencję. Sąd Apelacyjny dodał, że w prywatnej
ekspertyzie prawnej, którą pozwany dołączył do skargi o wznowienie, znajduje się poparta fachową publikacją - sugestia o dopuszczalności zastosowania instytucji
przywrócenia terminu w postępowaniu wywołanym taką skargą. Pozwala to wysnuć
wniosek, że opiniujący nie czyniłby takiej wskazówki, gdyby termin do wniesienia
skargi rzeczywiście pozostawał otwarty.
W zażaleniu skarżący podniósł naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 410
§ 2 k.p.c. w zw. z art. 407 k.p.c. i w zw. z art. 403 § 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie
w całości postanowienia odrzucającego skargę o wznowienia postępowania.
W uzasadnieniu zaznaczył, że nigdy nie powoływał się na to, że wiadomości
zaczerpnął z akt sądowych. Stwierdził, że pojęcie „akta sprawy" można też
rozumieć szeroko, jako zbiór dokumentów i informacji dotyczącej danej sprawy.
Wskazał, że źródłem informacji były dokumenty związane z dzierżawionym
gospodarstwem rolnym, zarządzanym faktycznie przez ojca pozwanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jeżeli zachodzą wątpliwości, czy skarżący wykazał zachowanie terminu,
w szczególności, jeżeli twierdzenia zawarte w skardze nie zostały potwierdzone
dowodami, sąd, zgodnie z art. 410 § 2 k.p.c., ma obowiązek wątpliwości te wyjaśnić
wzywając skarżącego do uprawdopodobnienia wskazanych w skardze okoliczności.
Dopiero, gdy wyjaśnienie to nie doprowadzi do usunięcia wątpliwości co do
uprawdopodobnienia zachowania terminu do wniesienia skargi, sąd skargę odrzuca
(postanowienie Sądu Najwyższego z dna 27 września 2007 r., IV CZ 48/07,
nie publ.). Wbrew zarzutowi zażalenia, Sąd Apelacyjny dokonał prawidłowej oceny
powołanych przez skarżącego okoliczności mających potwierdzić zachowanie
przez niego terminu do wniesienia skargi.
Treść pisma procesowego z dnia 31 lipca 2009 r., stanowiącego odpowiedź
na wezwanie Sądu Apelacyjnego, właściwie pokrywa się z treścią skargi
o wznowienie. Skarżący mógł już we wskazanym piśmie sprecyzować, że nie
chodzi mu o akta sprawy sądowej, ale o dokumenty prywatne. Powołanie się na nie
(oraz wywód o szerokim rozumieniu zwrotu „akta sprawy") dopiero w zażaleniu
stanowi jedynie linię obrony skarżącego i nieuzasadnioną polemikę z wnioskami
Sądu Apelacyjnego.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3
k.p.c. orzec jak w sentencji postanowienia.