Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 87/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to pay court fees despite lawyer's error due to illness.

Numero d'incarto IV CZ 87/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a cassation complaint due to non-payment of court fees. Although the appellant's lawyer admitted to sending the complaint without stamps due to illness, the court held that professional representatives bear the consequences of such errors. Consequently, the appeal was rejected without ordering the payment of the outstanding fee.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 14 ust. 2 i 3, art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 1302 § 3 k.p.c.: A professional legal representative is liable for the consequences of failing to pay court fees, even if the error stems from illness or negligence.

Parole chiave

Generato dall'IA
court fees cassation appeal legal representative professional negligence civil procedure code fee waiver supreme court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 14 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
podlegała opłacie podstawowej w kwocie 30 zł, zgodnie z art. 14 ust.
art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
oraz art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
art. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
podlegała opłacie podstawowej w kwocie 30 zł, zgodnie z art. 14 ust.
art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Jednak, zgodnie z art. 2 powołanej ustawy zmieniającej ustawę o kosztach
art. 1302 § 3 k.p.c.
wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 1302 § 3 k.p.c. Opłata podstawowa
art. 1302 § 3 k.p.c
wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 1302 § 2 k.p.c
bowiem opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06
III CZP 109/06
Basic court fee is a fixed fee under CPC Art. 1302 § 3 for professional counsel.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 87/08

POSTANOWIENIE

Dnia 7 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa małoletniego P. D. reprezentowanego przez przedstawicieli

ustawowych D. D. i M. D.

przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń SA w W. Oddziałowi Okręgowemu w L.

o zadośćuczynienie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2008 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I ACa (...),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2008 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2008

r. wydanego w sprawie o zadośćuczynienie. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny podkreślił,

że skarga kasacyjna wniesiona przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26

marca 2008 r. podlegała opłacie podstawowej w kwocie 30 zł, zgodnie z art. 14 ust. 2 i 3

oraz art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Artykuł 14 ust. 2 ustawy o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych, który przewidywał obowiązek pobrania opłaty

podstawowej także od podlegających opłacie pism, o których mowa w art. 3 ust. 2,

wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych, został uchylony przez art. 1

pkt 1, a art. 100 ust. 2 stosownie zmieniony przez art. 1 pkt 17, ustawy z dnia 14 grudnia

2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 21,

poz. 123). Jednak, zgodnie z art. 2 powołanej ustawy zmieniającej ustawę o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych, do spraw wszczętych przed dniem wejścia ustawy w

życie, tj. przed dniem 10 marca 2007 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

Rozpoznawana sprawa została wszczęta przez wniesienie pozwu w dniu 24 sierpnia

2006 r. Zatem powód, mimo iż został zwolniony w całości od kosztów sądowych przez

Sąd, był obowiązany uiścić od skargi kasacyjnej opłatę podstawową. Wobec tego, że

skargę kasacyjną w imieniu powoda wniósł adwokat, podlegała ona odrzuceniu bez

wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 1302 § 3 k.p.c. Opłata podstawowa

określona w art. 14 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest

bowiem opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 2 k.p.c. (uchwała Sądu

Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06, niepubl.).

W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego pełnomocnik reprezentujący

powoda zarzucił naruszenie art. 3986 § 1 i 2 w związku z art. 1302 § 3 oraz art. 3984 § 1 i

2 w związku z art. 168 § 1 oraz art. 169 § 1, 2 i 3 k.p.c. W uzasadnieniu wyjaśnił, że z

powodu choroby, włożył do koperty skargę kasacyjną bez znaczków opłaty sądowej, zaś

skargę z naklejonymi znaczkami schował z innymi dokumentami do akt adwokackich.

Jednocześnie wystąpił do Sądu Apelacyjnego z wnioskiem o przywrócenie uchybionego

terminu do złożenia opłaty od skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pełnomocnik powoda nie kwestionował wykładni przedstawionej w uzasadnieniu

postanowienia Sądu Apelacyjnego. Jednocześnie, zarzucając w zażaleniu naruszenie

szeregu przepisów kodeksu postępowania cywilnego, nie podjął nawet próby

wyjaśnienia, na czym to naruszenie miałoby polegać. Wyjaśnił jedynie, że z powodu

choroby omyłkowo wysłał skargę kasacyjną bez naklejonych znaczków opłaty sądowej.

Konsekwencje takiej pomyłki ponosi jednakże profesjonalny pełnomocnik, dlatego

zażalenie nie może być uwzględnione.

Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.).