Supreme Court dismisses appeal for failure to pay court fees despite lawyer's error due to illness.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a cassation complaint due to non-payment of court fees. Although the appellant's lawyer admitted to sending the complaint without stamps due to illness, the court held that professional representatives bear the consequences of such errors. Consequently, the appeal was rejected without ordering the payment of the outstanding fee.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 14 ust. 2 i 3, art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 1302 § 3 k.p.c.: A professional legal representative is liable for the consequences of failing to pay court fees, even if the error stems from illness or negligence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 87/08
POSTANOWIENIE
Dnia 7 listopada 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa małoletniego P. D. reprezentowanego przez przedstawicieli
ustawowych D. D. i M. D.
przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń SA w W. Oddziałowi Okręgowemu w L.
o zadośćuczynienie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2008 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I ACa (...),
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 września 2008 r. Sąd Apelacyjny
odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 marca 2008
r. wydanego w sprawie o zadośćuczynienie. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny podkreślił,
że skarga kasacyjna wniesiona przez powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26
marca 2008 r. podlegała opłacie podstawowej w kwocie 30 zł, zgodnie z art. 14 ust. 2 i 3
oraz art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Artykuł 14 ust. 2 ustawy o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych, który przewidywał obowiązek pobrania opłaty
podstawowej także od podlegających opłacie pism, o których mowa w art. 3 ust. 2,
wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych, został uchylony przez art. 1
pkt 1, a art. 100 ust. 2 stosownie zmieniony przez art. 1 pkt 17, ustawy z dnia 14 grudnia
2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 21,
poz. 123). Jednak, zgodnie z art. 2 powołanej ustawy zmieniającej ustawę o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych, do spraw wszczętych przed dniem wejścia ustawy w
życie, tj. przed dniem 10 marca 2007 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.
Rozpoznawana sprawa została wszczęta przez wniesienie pozwu w dniu 24 sierpnia
2006 r. Zatem powód, mimo iż został zwolniony w całości od kosztów sądowych przez
Sąd, był obowiązany uiścić od skargi kasacyjnej opłatę podstawową. Wobec tego, że
skargę kasacyjną w imieniu powoda wniósł adwokat, podlegała ona odrzuceniu bez
wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 1302 § 3 k.p.c. Opłata podstawowa
określona w art. 14 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych jest
bowiem opłatą w wysokości stałej w rozumieniu art. 1302 § 2 k.p.c. (uchwała Sądu
Najwyższego z dnia 21 listopada 2006 r., III CZP 109/06, niepubl.).
W zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego pełnomocnik reprezentujący
powoda zarzucił naruszenie art. 3986 § 1 i 2 w związku z art. 1302 § 3 oraz art. 3984 § 1 i
2 w związku z art. 168 § 1 oraz art. 169 § 1, 2 i 3 k.p.c. W uzasadnieniu wyjaśnił, że z
powodu choroby, włożył do koperty skargę kasacyjną bez znaczków opłaty sądowej, zaś
skargę z naklejonymi znaczkami schował z innymi dokumentami do akt adwokackich.
Jednocześnie wystąpił do Sądu Apelacyjnego z wnioskiem o przywrócenie uchybionego
terminu do złożenia opłaty od skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Pełnomocnik powoda nie kwestionował wykładni przedstawionej w uzasadnieniu
postanowienia Sądu Apelacyjnego. Jednocześnie, zarzucając w zażaleniu naruszenie
szeregu przepisów kodeksu postępowania cywilnego, nie podjął nawet próby
wyjaśnienia, na czym to naruszenie miałoby polegać. Wyjaśnił jedynie, że z powodu
choroby omyłkowo wysłał skargę kasacyjną bez naklejonych znaczków opłaty sądowej.
Konsekwencje takiej pomyłki ponosi jednakże profesjonalny pełnomocnik, dlatego
zażalenie nie może być uwzględnione.
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 398 14 w zw. z art.
3941 § 3 k.p.c.).