Supreme Court dismisses appeal for non-payment of fees due to missing request under Art. 380 CPC.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint due to non-payment of court fees. The defendant argued that the partial fee waiver granted by the second instance court violated constitutional rights and the Civil Procedure Code. The court ruled that while the unappealable fee waiver decision could be reviewed under Article 380 of the Civil Procedure Code, the appellant failed to include a specific request for such review in their appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 380 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: An unappealable decision regarding fee waivers may be reviewed under Article 380 of the Civil Procedure Code only if the appeal explicitly contains a request for such review, which must be clearly formulated by professional counsel.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 84/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Anna KozłowskaSSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z powództwa Banku Spółki Akcyjnej w W.przeciwko B. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 stycznia 2015 r.,zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Pozwana B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lutego 2014 r. wniosła o zwolnienie jej w całości od kosztów sądowych w postępowaniu kasacyjnym ze względu na trudną sytuację materialną.Postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny zwolnił pozwaną od opłaty od skargi kasacyjnej w części, tj. ponad kwotę 10.000 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi pozwanej w dniu 19 maja 2014 r. Zażalenie pozwanej na postanowienie w części oddalającej wniosek zostało przez Sąd Apelacyjny odrzucone jako niedopuszczalne.Zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 8 lipca 2014 r.
Sąd ten odrzucił skargę kasacyjną pozwanej z powodu bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia należnej opłaty sądowej. W zażaleniu pozwana, wnosząc o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzuciła, że postanowienie Sądu odwoławczego z dnia 12 maja 2014 r. zapadło z „naruszeniem art. 103 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (…) poprzez zwolnienie pozwanej spółki od obowiązku ponoszenia opłaty od skargi kasacyjnej tylko do wysokości 10.000 zł w sytuacji, gdy pozwany wykazał, iż nie ma środków na jej uiszczenie”.
Skarżąca podniosła ponadto, że „regulacja art. 3941 § 1 k.p.c. w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu II instancji w sprawie odmowy przyznania zwolnienia z obowiązku ponoszenia opłaty od skargi kasacyjnej jest niezgodna z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 78 w związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:Postanowienie Sądu drugiej instancji w przedmiocie częściowego zwolnienia pozwanej od opłaty od skargi, nie podlegające zaskarżeniu zażaleniem, mogło być poddane kontroli Sądu Najwyższego na podstawie art. 380 k.p.c. przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia opłaty (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego dnia 10 kwietnia 2001 r., I CZ 20/01, niepubl., z dnia 20 czerwca 2001 r., I CZ 74/01, niepubl., oraz z dnia 17 grudnia 2003 r., IV CZ 149/03, niepubl.
Jednak warunkiem rozpoznania niezaskarżalnego postanowienia dotyczącego zwolnienia od kosztów jest, stosownie do art. 380 k.p.c., zawarcie w zażaleniu stosownego wniosku. Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela przyjęte w judykaturze stanowisko, że w środku zaskarżenia wnoszonym przez profesjonalnego pełnomocnika wniosek taki powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom wnoszonym przez zawodowych pełnomocników treści wprost w nich niewyrażonych; zgłoszenie wyraźnego wniosku stanowi warunek kontroli niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2004, III CZ 71/04, niepubl., z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 197/04, niepubl., z dnia 8 lipca 2005 r., II CZ 57/05, niepubl., z dnia 4 października 2006 r., I CZ 81/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 36, z dnia 23 kwietnia 2008 r., III CZ 13/08, niepubl., z dnia 4 lipca 2008 r, I CZ 45/08, niepubl., z dnia 23 listopada 2011 r., IV CZ 99/11, niepubl., z dnia 19 stycznia 2012 r., IV CZ 109/11, niepubl., z dnia 12 lipca 2012 r., I CZ 76/12, niepubl., z dnia 21 marca 2013 r., II CZ 4/13, niepubl., z dnia 4 grudnia 2013 r, II CZ 83/13, niepubl. oraz z dnia 8 stycznia 2014 r., II UZ 63/13, niepubl.).Zażalenie pozwanej nie zawiera wniosku o rozpoznanie na podstawie art. 380 k.p.c. postanowienia z dnia 12 maja 2014 r.
Zważywszy, że skarżący (niespornie) nie uiścił wymaganej opłaty, Sąd odwoławczy trafnie jego skargę kasacyjną odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Zarzut niekonstytucyjności przepisu art. 3941 § 1 k.p.c. w zakresie wskazanym przez skarżącą pozostawał bez wpływu na ocenę trafności zaskarżonego zażaleniem orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2013 r., II CZ 187/12, niepubl.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie oddalił.