Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 83/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal by tenant company lacking standing under Civil Procedure Code Article 6261.2.

Numero d'incarto IV CZ 83/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by 'M. Polska' against a notarial entry of a leasehold right. The court held that the appellant lacked standing as a participant in the land registry proceeding because the entry did not burden its own rights under Article 6261 § 2 of the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that a tenant cannot challenge the registration of a different tenant's leasehold right in the same property.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6261 § 2 k.p.c.; Art. 6268 § 2 k.p.c.: A tenant lacks standing to appeal a land registry entry of another tenant's leasehold right as it does not burden the appellant's own rights.

Parole chiave

Generato dall'IA
standing in land registry tenant leasehold right Civil Procedure Code burden of rights notarial entry appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6261 § 2 k.p.c.
Zaskarżony wpis nie prowadzi - w ocenie Sądu Okręgowego - do obciążenia prawa skarżącego w rozumieniu art. 6261 § 2 k.p.c. Ponadto poza kognicją sądu wieczystoksięgowego znajduje się kwestia prawnej skuteczności umowy z dnia 21 marca 2008 r., której stroną nie był apelujący (art.
Art. 6268 § 2 k.p.c.
Ponadto poza kognicją sądu wieczystoksięgowego znajduje się kwestia prawnej skuteczności umowy z dnia 21 marca 2008 r., której stroną nie był apelujący (art. 6268 § 2 k.p.c.).
Art. 328 § 2 k.p.c.
dalej jako „u.k.w.h.; art. 328 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 373 zd. 1 k.p.c.
Polska” spółka z o.o.) podnosił zarzuty naruszenia następujących przepisów: art. 373 zd. 1 k.p.c. w zw.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. i w zw.
Art. 6266 § 1 k.p.c.
z art. 6266 § 1 k.p.c. i art.
Art. 29 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
i art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i w z w.
Art. 394 § 3 k.p.c.
W tej sytuacji należało zażalenie skarżącego oddalić jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 4 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 83/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)‎SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)‎SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.‎przy uczestnictwie A. R. ‎przy udziale "M. POLSKA" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.‎o wpis do działu III księgi wieczystej Kw […],‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2013 r.,‎zażalenia "M. POLSKA" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na postanowienie Sądu Okręgowego w S.‎z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił apelację wniesioną przez „M. Polska” - spółkę z o.o. na rozstrzygnięcie o wpisie prawa dzierżawy gruntu do działu III księgi wieczystej KW […] (k. 196 akt sprawy). Zaskarżeniem w apelacji objęto wpis dokonany w dniu 12 lutego 2013 r. Wpisu tego dokonano na wniosek „E.” S.A. obejmującego żądanie dokonania zmiany w dziale III wspomnianej księgi wieczystej przez wpis prawa dzierżawy nieruchomości gruntowej (bliżej oznaczonej we wniosku). Prawo dzierżawy wpisane było na rzecz „E.” Spółki z o.o. na podstawie umowy dzierżawy zawartej w dniu 21 marca 2008 r., przez ten podmiot z właścicielem gruntu A.

R. Umowę tę zmieniono następnie (aneks nr 2) i stwierdzono przyjęcie praw i obowiązków z umowy dzierżawy na rzecz „E.” S.A. (wnioskodawcy) jako obecnego dzierżawcy. Do wniosku o wpis dołączono umowę dzierżawy z dnia 21 marca 2008 r. oraz aneksy do niej (nr 1 i nr 2). Odrzucając apelację Sąd Okręgowy stwierdził, że taki środek zaskarżenia może przysługiwać tylko uczestnikowi postępowania wieczystoksięgowego, a takiego statusu nie miała „M. Polska” - Spółka z o.o. (art. 6261 § 2 k.p.c.). W przepisie tym wyszczególniono kategorie podmiotów, które mogą wnieść apelację.

Zaskarżony wpis nie prowadzi - w ocenie Sądu Okręgowego - do obciążenia prawa skarżącego w rozumieniu art. 6261 § 2 k.p.c. Ponadto poza kognicją sądu wieczystoksięgowego znajduje się kwestia prawnej skuteczności umowy z dnia 21 marca 2008 r., której stroną nie był apelujący (art. 6268 § 2 k.p.c.). W zażaleniu na postanowienie z dnia 18 kwietnia 2013 r. skarżący („M. Polska” spółka z o.o.) podnosił zarzuty naruszenia następujących przepisów: art. 373 zd. 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i w zw. z art. 6268 § 2 k.p.c.; art. 6261 § 2 k.p.c.; art. 6268 § 2 k.p.c. w zw. z art. 6266 § 1 k.p.c. i art. 29 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.

U. 2001, nr 124, poz. 1361 ze zm., cyt. dalej jako „u.k.w.h.; art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i w z w. z art. 13 § 2 k.p.c. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

We wstępnej części wniesionej apelacji na postanowienie z dnia 12 lutego 2012 r. o dokonaniu wpisu skarżący wspomniał o nieistnieniu prawa dzierżawy (k. 164-165 akt sprawy). W tej sytuacji Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu trafnie wyjaśnił, że kwestia prawnej skuteczności umowy dzierżawy z dnia 21 marca 2008 r. (jej „ważności”) wykracza poza kognicję sądu wieczystoksięgowego (art. 6268 § 2 k.p.c.). Nie mogą być zatem uznane za trafne zarzuty zmierzające do podważenia tego stanowiska Sądu drugiej instancji. Nie można też twierdzić, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie odpowiada wymaganiom formalnym określonym w art. 328 § 2 k.p.c. (pkt 5 zażalenia).

Podstawowe znaczenie w danej sprawie ma kwestia, czy „M. Polska” spółka z o.o. mogła być uczestnikiem toczącego się postępowania o wpis prawa dzierżawy (obciążającego tę samą nieruchomość gruntową) i tym samym czy mogła skutecznie wnieść apelację od tego wpisu. Przepis art. 6261 § 2 k.p.c. określa krąg osób, które mogą być uczestnikami postępowania wieczystoksięgowego. Przepis ten stanowi lex specialis w odniesieniu do art. 510 § 1 k.p.c., w którym określono krąg uczestników każdego postępowania nieprocesowego.

Wniosek o wpis do księgi wieczystej (w odpowiednim dziale) może złożyć m.in. „wierzyciel, jeżeli przysługuje mu prawo, które może być wpisane w księdze wieczystej (art. 6262 § 5 k.p.c.). Do grupy podmiotów, które mogą być uczestnikami postępowania wieczystoksięgowego, na pewno nie można zaliczyć skarżącego („M. Polska” - spółki z o.o.), ponieważ kwestionowany wpis (obejmujący prawo dzierżawy innego dzierżawcy) nie prowadzi do „obciążenia” prawa skarżącego w rozumieniu art. 6261 § 2 k.p.c. W każdym razie w przepisie tym nie chodzi o skutki prawne sugerowane przez skarżącego, tj. o sytuację, w której prawa tego podmiotu „zostały obciążone (ograniczone)” w wyniku dokonania w księdze wieczystej wpisu na rzecz „E.” S.A. (s. 2 zażalenia).

Należy bowiem wyraźnie odróżnić dwie kwestie. Czym innym, jest zagadnienie „odciążenia” w znaczeniu techniczno-prawnym prawa podmiotowego w rozumieniu art. 6261 § 2 k.p.c., a czym innym - sama możliwość wykonywania (bezkolizyjnego) prawa podmiotowego (np. prawa dzierżawy), które zostało wpisane do księgi wieczystej, prowadzonej dla tej samej nieruchomości i obejmuje całą nieruchomość. Kolejne prawa dzierżawy, wpisane do księgi wieczystej (art. 16 ust. 2 u.k.w.h.), obciążają zawsze prawo własności właściciela nieruchomości, a nie prawa podmiotowe (wierzytelności) innego dzierżawcy (art. 693 k.c.).

Dzierżawca, który zawarł z właścicielem nieruchomości umowę dzierżawy, nie uzyskuje zatem prawnego statusu uczestnika postępowania wieczystoksięgowego w postępowaniu o wpis prawa innego dzierżawcy tej samej nieruchomości. Nie może zatem wnieść skutecznie apelacji od takiego wpisu. W tej sytuacji należało zażalenie skarżącego oddalić jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). jw