Supreme Court dismisses appeal against eviction order, citing clear statutory bar on second-instance cassation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the debtor's appeal against a lower court's decision to reject a cassation complaint. The debtor argued that current procedural rules violated constitutional rights by preventing a second cassation appeal, whereas prior law allowed it. The court ruled that the explicit statutory exclusion in the Civil Procedure Code prevails over constitutional arguments, maintaining the two-instance system for such cases.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 7674 § 2 k.p.c.; Skarga kasacyjna na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia nie przysługuje, gdy przepisy prawa wyraźnie wykluczają taką możliwość.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 82/20 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący)SSN Marian KoconSSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z wniosku wierzycieli (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. i (...) Spółdzielni Mieszkaniowej […]. z siedzibą w O.przy uczestnictwie dłużnika D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O.przy udziale Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. G. K.o egzekucję ze spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 stycznia 2021 r.,zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Okręgowego w O.z dnia 13 lipca 2020 r., sygn. akt I Cz (...), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w O. odrzucił jako niedopuszczalną skargę kasacyjną dłużnika od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 4 lutego 2020 r, sygn. I Cz (…), którym zostało oddalone zażalenie dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w O. z dnia 5 września 2019 r. o udzieleniu przybicia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, zgodnie bowiem z art. 7674 § 2 k.p.c. na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje.W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużnik wskazał na poprzedni stan prawny obowiązujący przed dniem 2 lipca 2004 r., który dopuszczał wniesienie skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie i wskazał, że obecne ograniczenia wynikające z art. 7674 k.p.c. są sprzeczne z art. 45 ust. 1, 175, 176 ust. 1 i 183 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Brak podstaw do uwzględnienia argumentów podniesionych w zażaleniu.W postępowaniu egzekucyjnym skarga kasacyjna przysługuje, jeżeli to wynika z wyraźnego przepisu prawa. Skarżący przyznaje, że w aktualnym stanie prawnym art. 7674 § 2 k.p.c. wyraźnie wyłącza możliwość wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia i nie kwestionuje, że postanowienie Sądu Okręgowego zapadło w drugiej instancji.Nie jest zasadne powoływanie się na sprzeczność art. 7674 § 2 k.p.c. ze wskazanymi przepisami Konstytucji RP.
Została zachowana dwuinstancyjność rozpoznania sprawy o udzieleniu przybicia a art. 3981 § 1 k.p.c. wymienia tylko te przypadki, w których jest dopuszczalne wniesienie skargi kasacyjnej. Prawo własności jest prawem niezbywalnym ale nie znaczy to, że nie podlega ograniczeniom wynikającym z ustawy. Pomiędzy dłużnikiem a wierzycielem istnieje różnica interesów ale ochronie podlegają prawa wierzyciela, który w postępowaniu egzekucyjnym dochodzi zaspokojenia swych wierzytelności, których dłużnik dobrowolnie nie uiścił. Powoływanie się na znaczenie sprawy dla dłużnika wobec jasnej treści art. 7674 § 2 k.p.c., nie może wywrzeć skutku procesowego przez niego oczekiwanego.
Nie jest dopuszczalna taka wykładnia przepisów postępowania przez sąd, która prowadziłaby do tworzenia nowego stanu prawnego w zakresie dopuszczalności zaskarżania prawomocnych orzeczeń sądu w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami.Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 i 13 § 2 k.p.c.ke