Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 81/09 Generato dall'IA

Supreme Court reduced appeal costs from 600 to 150 PLN by defining appeal subject value as the disputed cost amount.

Numero d'incarto IV CZ 81/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially allowed the appellant's appeal, reducing the awarded appeal costs from 600 to 150 PLN. The appellant argued that the lower court incorrectly calculated costs based on the total dispute value rather than the specific amount contested. The court ruled that for appeals against cost rulings, the subject value is the specific cost amount in dispute, not the total case value.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 § 1, 3 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych: For appeals against rulings on litigation costs, the subject value is the specific cost amount in dispute, not the total value of the underlying case.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs appeal procedure subject value legal aid fees civil procedure code costs of proceedings legal representative fees

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 § 1 and 3 of the Code of Civil Procedure
ostatniego rozstrzygnięcia powołał art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
§ 12 ust. 2 pkt 1 in conjunction with § 6 pkt 3 of the Minister of Justice Regulation of 28 September 2002 on fees for legal counsel activities
Art. 102 of the Code of Civil Procedure
pozwanego w postępowaniu zażaleniowym, naruszenie art. 102 k.p.c.
Art. 109 § 1 of the Code of Civil Procedure
o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego (art. 109 § 1 k.p.c.),
Art. 3941 § 3 of the Code of Civil Procedure
podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 39816 and Art. 39814 of the Code of Civil Procedure
podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39816 i art. 39814 k.p.c., odpowiednio
art. 102 k.p.c
pozwanego w postępowaniu zażaleniowym, naruszenie art. 102 k.p.c.
art. 98 k.p.c
niezastosowanie i naruszenie art. 98 k.p.c.
art. 109 § 1 k.p.c
o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego (art. 109 § 1 k.p.c.),
art. 98 § 1 k.p.c
(art. 98 § 1 k.p.c.). W sprawie nie zachodził wypadek szczególnie uzasadniony,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 81/09

POSTANOWIENIE

Dnia 17 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Dariusz Zawistowski

SSA Barbara Trębska

w sprawie z powództwa Daniela O.

przeciwko COMPENSA Towarzystwu Ubezpieczeń SA

w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 grudnia 2009 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w S.

z dnia 17 czerwca 2009 r.,

zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że obniża

zasądzoną nim kwotę 600 (sześćset) złotych do kwoty 150 (sto

pięćdziesiąt) złotych;

oddala zażalenie w pozostałej części.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia z dnia 27 kwietnia 2009 r.,

wydanym w sprawie o zasądzenie kwoty 33.000 zł z odsetkami, Sąd Rejonowy w L.

zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 4.542,50 zł z odsetkami tytułem

zwrotu kosztów procesu. W zażaleniu na to postanowienie powód domagał się jego

zmiany i zasądzenia na jego rzecz kosztów procesu w kwocie wskazanej

w złożonym przez niego przed sądem pierwszej instancji spisie kosztów,

tj. w kwocie 8.799 zł. Pozwany, reprezentowany przez radcę prawnego, który

prowadził sprawę już przed sądem pierwszej instancji, wniósł o oddalenie zażalenia

i zasądzenie na jego rzecz od powoda kosztów postępowania zażaleniowego

według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2009 r. Sąd

Okręgowy w S. oddalił zażalenie i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę

600 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Na uzasadnienie tego

ostatniego rozstrzygnięcia powołał art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 1

w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r.

w sprawie

opłat

za

czynności

radców prawnych

oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

ustanowionego z urzędu.

Na postanowienie o kosztach postępowania zażaleniowego (o kosztach

procesu

za

instancję,

w postanowieniu

Sądu

w

której

rozpoznane

Okręgowego

powód

zostało

wniósł

zażalenie)

zażalenie

zawarte

do

Sądu

Najwyższego. Zarzucił błędne obliczenie kosztów zastępstwa procesowego

pozwanego w postępowaniu zażaleniowym, naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego

niezastosowanie i naruszenie art. 98 k.p.c. przez jego zastosowanie. Wniósł

o zmianę

zaskarżonego

postanowienia

przez

nieobciążenie

go

kosztami

postępowania zażaleniowego.

W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o jego oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wobec oddalenia zażalenia powoda pozwanemu, który zgłosił wniosek

o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego (art. 109 § 1 k.p.c.),

przysługiwał zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik (wynik sprawy

w postępowaniu zażaleniowym) zwrot kosztów postępowania zażaleniowego

(art. 98 § 1 k.p.c.). W sprawie nie zachodził wypadek szczególnie uzasadniony,

pozwalający na nieobciążanie go kosztami postępowania zażaleniowego (art. 102

k.p.c.). Wbrew przekonaniu skarżącego o istnieniu takiego wypadku nie świadczy

dysproporcja pomiędzy kosztami procesu zasądzonymi w sprawie na rzecz powoda

(4.542,50 zł) a kosztami postępowania zażaleniowego (zasądzonymi na rzecz

pozwanego

w kwocie 600 zł). Wprawdzie jedyną czynnością pozwanego

w postępowaniu

zażaleniowym

było

wniesienie

odpowiedzi

na

zażalenie,

ale dokonanie tej czynności przez pełnomocnika będącego radcą prawnym

uzasadniało przyznanie mu wynagrodzenia, które należy do niezbędnych kosztów

procesu

poniesionych

przez

pozwanego

(art.

§

k.p.c.).

Ponieważ w postępowaniu zażaleniowym pozwany nie poniósł żadnych innych

kosztów, Sąd Okręgowy zasadnie uznał, że na podstawie art. 98 § 1 i 3 w zw. z art.

99 k.p.c. należy mu się zwrot kosztów tego postępowania obejmujący jedynie

wynagrodzenie radcy prawnego za prowadzenie sprawy w postępowaniu

zażaleniowym, przy czym ze względu na podjęte czynności i nakład pracy przy ich

dokonaniu (art. 109 § 2 k.p.c.) wynagrodzenie to powinno odpowiadać minimalnej

stawce opłat za czynności radców prawnych, określonej za prowadzenie sprawy

przez radcę prawnego w postępowaniu zażaleniowym w rozporządzeniu Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163,

poz. 1349 ze zm.; dalej – „rozporządzenie” ).

Stosownie do § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stawka minimalna

za prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym przed sądem okręgowym

wynosi 25 % stawki minimalnej, a jeżeli w pierwszej instancji nie prowadził sprawy

ten sam radca prawny – 50% stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 60

zł. Według § 4 ust. 1 rozporządzenia wysokość stawki minimalnej w postępowaniu

rozpoznawczym zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju. W sprawach

o zasądzenie świadczenia pieniężnego wysokość stawki minimalnej zależy

od wartości przedmiotu sprawy. Wysokość tej stawki określa § 6 rozporządzenia.

W zaskarżonym postanowieniu za podstawę ustalenia stawki minimalnej

za prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym przez radcę prawnego Sąd

Okręgowy przyjął stawkę minimalną właściwą dla wartości przedmiotu sprawy

(wartości przedmiotu sporu), w której wydane zostało zaskarżone postanowienie,

t.j. kwotę 33.000 zł. Stawka minimalna od tej kwoty wynosi bowiem 2400 zł (§ 6

pkt 5 rozporządzenia), a 25 % od tej kwoty (§ 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia) to 600

zł. Zarzucając błędne określenie wysokości kosztów zastępstwa procesowego

pozwanego w postępowaniu zażaleniowym skarżący uważa zaś, że wartością tą

jest wskazana w zażaleniu, jako wartość przedmiotu zaskarżenia, kwota 4.800 zł

(zapewne jako różnica pomiędzy zasądzonymi kosztami procesu – 8.799 zł

i kosztami żądanymi – 4.542,50 zł), a ponieważ stawka minimalna od tej kwoty

wynosi 600 zł, a 25% tej kwoty to 150 zł, to najwyżej w takiej wysokości powinien

należeć

się

pozwanemu

zwrot

kosztów

postępowania

zażaleniowego.

Rozstrzygnięcie zażalenia wymaga więc zajęcia stanowiska co do tego, co stanowi

podstawę zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego w zakresie opłaty

za prowadzenie sprawy przez radcę prawnego, gdy zażalenie dotyczy kosztów

postępowania. Chodzi o to czy podstawą tą jest stawka minimalna za czynności

radcy prawnego, zależna od wartości przedmiotu lub rodzaju sprawy, w której

wniesione zostało zażalenie, czy też zależy ona od wartości przedmiotu

zaskarżenia.

Rozporządzenie w § 2 ust. 2 stanowi, że podstawę zasądzenie opłaty

za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki

minimalne określone w rozporządzeniu. Według zaś § 4 ust. 2 rozporządzenia

wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sprawy lub jej rodzaju,

a w postępowaniu egzekucyjnym – od wartości egzekwowanego świadczenia.

Rozporządzenie,

w

przeciwieństwie

do

kodeksu

postępowania

cywilnego

(zob. art. 1261 § 1, 2 i 3, art. 1302 § 5, art. 368 § 2, art. 3984 § 3) i ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz.

1398 ze zm.) (zob. art. 12 ust. 1), nie posługuje się pojęciem wartości przedmiotu

zaskarżenia. Nie ulega jednakże wątpliwości i taka też jest od lat ukształtowana

praktyka, że na gruncie rozporządzenia przez wartość przedmiotu sprawy

w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym rozumie się wartość przedmiotu

zaskarżenia apelacją i skargą kasacyjną. Także przez wartość przedmiotu sprawy

w postępowaniu zażaleniowym, gdy zażalenie wniesiono na postanowienie

kończące postępowanie w sprawie (np. o odrzuceniu pozwu czy umorzeniu

postępowania), przez wartość przedmiotu sprawy rozumie się wartość przedmiotu

zaskarżenia. Jeżeli zażalenie dotyczy rozstrzygnięcia o kosztach procesu (kosztach

postępowania) również naturalnym jest przyjęcie, że wartością przedmiotu sprawy

w postępowaniu zażaleniowym jest w rozumieniu rozporządzenia wartość

przedmiotu zaskarżenia. Przyjęcie, że jest nią wartość przedmiotu sprawy

oznaczająca wartość przedmiotu sporu w sprawie powodowałoby, że w sytuacji,

gdy spór dotyczy określonych kwot z tytułu kosztów procesu, jego rozpoznanie

na skutek zażalenia pociągałoby nieraz zupełnie niewspółmierne wydatki związane

z opłatą za czynności radcy prawnego w postępowaniu zażaleniowym. Za wartość

przedmiotu zaskarżenia zażaleniem postanowienia o kosztach procesu trzeba

uznać wysokość kosztów, których dotyczy zażalenie, tj. kosztów, których

zasądzenie bądź niezasądzenie skarżący kwestionuje w zażaleniu.

Należy zauważyć, że wobec tego, iż regulacja zawarte w rozporządzeniu

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. dotyczącym opłat za czynności

radców prawnych jest taka sama jak w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości

z dnia

września

2002

r.

w sprawie

opłat

za

czynności

adwokackie

oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), ustalenie kosztów

postępowania zażaleniowego na postanowienie o kosztach procesu, obejmujących

opłatę za czynności adwokackie w tym postępowaniu następuje na takich samych

zasadach jak ustalenie kosztów obejmujących opłatę za czynności radców

prawnych.

Z przytoczonych względów należało przyjąć, że wartością przedmiotu

sprawy w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym na skutek zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Rejonowego w L. z dnia 17 czerwca 2009 r. o kosztach

procesu jest kwota 4.257,50 zł (8.799,00 – 4.542,50 zł). Opłata za czynności radcy

prawnego reprezentującego pozwanego w tym postępowaniu, odpowiadająca

stawce minimalnej określonej w rozporządzeniu, wynosi więc 150 zł (§ 12 ust. 2 pkt

1 w zw. z § 6 pkt 3 rozporządzenia). W takiej więc wysokości podlegały zasądzeniu

od powoda na rzecz pozwanego poniesione przez niego koszty postępowania

zażaleniowego (art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c.). Zatem Sąd Najwyższy, na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39816 i art. 39814 k.p.c., odpowiednio

zmienił zaskarżone postanowienie, a w pozostałej części oddalił zażalenie.