Supreme Court dismisses appeal and costs due to missed statutory deadline and lack of legal basis for retrial request.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appeal against the appellate court's decision to reject a retrial request, ruling the claim was time-barred under Article 407 of the Civil Procedure Code. The appellants failed to demonstrate why the deadline should be calculated differently and did not cite a valid statutory ground for retrial in their appeal. Consequently, the court also denied costs for the unqualified legal aid provided, citing the lawyer's lack of professional conduct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A retrial request is inadmissible if filed after the statutory deadline without justification and must be based on a specific legal provision; failure to meet these requirements warrants dismissal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 80/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)SSN Marian Kocon (sprawozdawca)SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi pozwanych R. D. i K. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnymwyrokiem Sądu Apelacyjnegoz dnia 25 czerwca 2009 r., sygn. akt I ACa (…)w sprawie z powództwa H. D.przeciwko R. D. i K. F.o ustalenie,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnejw dniu 11 stycznia 2017 r.,zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnegoz dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 18 marca 2016 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę R. D. i K. F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 25 czerwca 2009 r., w sprawie z powództwa H. D., o ustalenie.W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy skarżących wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do Sądu Apelacyjnego celem rozpoznania skargi o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie należy oddalić już z tego względu, że skarga o wznowienie została wniesiona po terminie z art. 407 § 1 k.p.c., jak trafnie przyjął Sąd Apelacyjny.
Zarówno w zażaleniu jak i w skardze o wznowienie nie wykazano zasadności liczenia terminu do wniesienia skargi w inny sposób niż w zastosowany w zaskarżonym postanowieniu. Trafnie też Sąd Apelacyjny uznał, że skarga podlega odrzuceniu również z tego względu, że nie została oparta na ustawowej podstawie. Albowiem w ramach przewidzianej w art. 410 § 1 k.p.c. kontroli wstępnej sąd bada m. in. czy powołana w skardze podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje. W wyniku przeprowadzonej kontroli wstępnej skarga ulega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została sformułowana w sposób nieodpowiadający ustawie, lecz także wtedy, gdy przytoczone w niej okoliczności dają się wprawdzie podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2005 r., II CZ 41/05, niepubl., z dnia 21 października 2005 r., III CZ 82/05, niepubl., z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3- 4, poz. 48, z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06, niepubl., z dnia 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, niepubl. i z dnia 16 lutego 2007 r., VCZ 119/06, niepubl.).
W zażaleniu w ogóle nie uzasadniono zarzutu naruszenia przez Sąd Apelacyjny art. 401 pkt 2 k.p.c. Natomiast przy omawianiu zarzutu naruszenia art. 403 § 1 pkt 2 k.p.c. całkowicie pominięto, że warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowanie jest wykazanie faktu popełnienia przestępstwa prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2015 r., V CZ 124/14, niepubl.).W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2016 r., II CNP 5/16, niepubl.).
Ogólnikowy charakter argumentacji prawnej przedstawionej w zażaleniu jak też niemal pełne oparcie uzasadnienia zażalenia na uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania prowadzi do oceny, że zażalenie zostało sporządzone sprzecznie z zasadami profesjonalizmu. Z tego względu należało oddalić wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Z powyższych względów orzeczono jak w postanowieniu.db r.g.