Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 8/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of legal basis and failure to prove inability to act.

Numero d'incarto IV CZ 8/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's order rejecting a request for a retrial. The appellant argued that the lower court's decision lacked reasoning and violated procedural rules regarding legal aid costs. The court found that the new evidence was already known during the original proceedings and that the appellant failed to prove they were deprived of the ability to act due to a court error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 401 pkt 2 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is rejected if the evidence existed and was known to the party at the time of the previous proceedings, and a claim for retrial due to inability to act is rejected if the party cannot demonstrate that the inability resulted from a court violation of legal provisions.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new evidence inability to act legal aid costs unreasoned decision procedural violation Supreme Court appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 410 § 1 k.p.c.
zaskarżył zażaleniem, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów art. 410 § 1 k.p.c. i art.
Art. 357 § 2 k.p.c.
i art. 357 § 2 k.p.c., a także naruszenie § 2 i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
§ 2 i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
Art. 403 § 2 k.p.c.
Na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogą skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
Odnosząc się do drugiej podstawy żądania wskazanej w skardze, dotyczącej pozbawienia powoda możliwości działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), Sąd stwierdził, że przesłanka ta nie została wykazana.
Art. 351 § 1 i 2 k.p.c.
Twierdzeń takich skarżący nie podnosił zarówno w skardze jak i obecnie w zażaleniu.Podnoszony w zażaleniu brak rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed Sądem Okręgowym objęty jest właściwą dla jego usunięcia regulacją art. 351 § 1 i 2 k.p.c.
art. 401 pkt 2 k.p.c
Odnosząc się do drugiej podstawy żądania wskazanej w skardze, dotyczącej pozbawienia powoda możliwości działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), Sąd stwierdził, że przesłanka ta nie została wykazana.
art. 410 § 1 k.p.c
zaskarżył zażaleniem, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów art. 410 § 1 k.p.c.
art. 357 § 2 k.p.c
i art. 357 § 2 k.p.c., a także naruszenie § 2 i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 410 k.p.c
44).Błędne jest przekonanie skarżącego, że przy badaniu podstawy wznowienia, w myśl art. 410 k.p.c., sąd ogranicza się do ustalenia, czy podstawa wskazana w skardze odpowiada którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowienia.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 8/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Mirosław Bączyk‎SSN Anna Owczarek w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. akt IX Ca …/13 w sprawie z powództwa A. A.‎przeciwko M. T. o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2014 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt IX Ca …/13, oddala zażalenie; przyznaje radcy prawnemu P. M. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w O. tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł wraz z należnym podatkiem od towarów i usług.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 18 października 2013 r. odrzucił skargę powoda A. A. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego. W jego uzasadnieniu wskazał, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie, gdyż „nowy dowód” - dokument, na który powołuje się powód w skardze w postaci jego pisma z dnia 23 lutego 2010 r. znajdującego się w aktach sprawy sygn. akt IX Ca …/09 Sądu Okręgowego w O., istniał na etapie rozpoznawania sprawy i był znany skarżącemu - wówczas powodowi - od początku sporu tak jak pozostałe wnioskowane obecnie w skardze dowody.

Odnosząc się do drugiej podstawy żądania wskazanej w skardze, dotyczącej pozbawienia powoda możliwości działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), Sąd stwierdził, że przesłanka ta nie została wykazana. A. A. zgłaszał wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jednak żądanie to zostało prawomocnie oddalone. Sąd podniósł, że powód nie jest osobą bezradną, gdyż jego pisma redagowane są w sposób wskazujący na duże zrozumienie sytuacji i potrzebnej problematyki.Postanowienie odrzucające skargę A.A. zaskarżył zażaleniem, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów art. 410 § 1 k.p.c. i art. 357 § 2 k.p.c., a także naruszenie § 2 i 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że zaskarżone postanowienie z dnia 18 października 2013 r. zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, a jego uzasadnienia nie sporządzono ani nie doręczono.

Brak uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego uniemożliwia powodowi merytoryczną polemikę z zapadłym rozstrzygnięciem i już tylko z tego powodu powinno ono zostać uchylone. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Analiza akt sprawy nie potwierdza zarzutu niedoręczenia skarżącemu postanowienia odrzucającego jego skargę i nie sporządzenia uzasadnienia tego postanowienia. Odpis postanowienia z dnia 18 października 2013 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego dnia 14 listopada 2013 r. (k.

17) i ponownie z uzasadnieniem dnia 3 stycznia 2014 r. (k. 44).Błędne jest przekonanie skarżącego, że przy badaniu podstawy wznowienia, w myśl art. 410 k.p.c., sąd ogranicza się do ustalenia, czy podstawa wskazana w skardze odpowiada którejkolwiek z ustawowych podstaw wznowienia. W judykaturze przeważa bowiem odmienny pogląd, zgodnie z którym ocena, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, nie ogranicza się do badania, czy okoliczności wskazane przez skarżącego dają się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz obejmuje badanie i ustalenie, czy podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 19 maja 2005 r., II CZ 41/05, niepubl., z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48, z dnia 14 grudnia 2006 r., I CZ 103/06, niepubl., z dnia 30 maja 2007 r., I CZ 40/07, niepubl., wyrok SN z dnia 16 maja 2007 r., III CSK 56/07, niepubl., postanowienie SN z dnia 4 września 2008 r., IV CZ 71/08, niepubl.).

Za taką wykładnią art. 410 § 1 k.p.c. przemawia fakt, że po uchyleniu art. 411 k.p.c., poszerzeniu uległa kognicja sądu badającego na posiedzeniu niejawnym, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Podstawą oceny sądu w tym zakresie, która nie jest przy tym oceną zasadności skargi o wznowienie, są przytoczone w niej twierdzenia. Na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy, z których strona nie mogą skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Są to dowody, które już wówczas istniały, lecz nie były znane stronie oraz takie, których w poprzednim postępowaniu nie można było powołać, gdyż dopiero po jego zakończeniu pojawiła się możliwość ich przeprowadzenia.Podzielić należy ocenę Sądu Okręgowego, że wnioskowane przez skarżącego w skardze o wznowienie dowody były znane już w poprzednim postępowaniu i skarżący mógł wówczas z nich skorzystać, co w zażaleniu nie jest kwestionowane. Nie zachodzi więc podstawa wznowienia postępowania w postaci późniejszego wykrycia dowodów w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.Strona może na podstawie art. 401 pkt 2 k.p.c. żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeśli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.

Skarżący wiąże istnienie tej podstawy wznowienia z odmową ustanowienia adwokata z urzędu w sytuacji, gdy on sam ze względu na stan zdrowia nie był w stanie zadbać o swój interes w prowadzonym procesie. Twierdzenia te jednak – jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy – nie wypełniają podstawy wznowienia z art. 401 pkt 2 k.p.c. z uwagi na niewykazanie, że pozbawienie możności działania było następstwem naruszenia przepisów prawa przez sąd, który odmówił skarżącemu ustanowienia adwokata z urzędu. Twierdzeń takich skarżący nie podnosił zarówno w skardze jak i obecnie w zażaleniu.Podnoszony w zażaleniu brak rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed Sądem Okręgowym objęty jest właściwą dla jego usunięcia regulacją art. 351 § 1 i 2 k.p.c. Wskazać też trzeba, na brak interesu prawnego uczestnika postępowania w zaskarżeniu postanowienia w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (uchwały SN z dnia 8 marca 2012 r., III CZP 2/12, OSNC 2012, nr 10, poz. 115, z dnia 20 maja 2011 r., III CZP 14/11, OSNC 2012, nr 1, poz. 2, z dnia 25 czerwca 2009 r., III CZP 36/09, OSNC 2010, nr 2, poz. 24).Z tych względów, Sąd Najwyższy oddalił nieuzasadnione zażalenie stosownie do art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i na podstawie § 6 pkt 6, § 12 ust. 2 pkt 2 i § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:

Dz.U. z 2013 r., poz. 490) orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym. jw