Supreme Court dismisses appeal for late request for judgment reasoning citing procedural default rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the rejection of a late request for the reasoning of a judgment. The appellant argued that their lawyer failed to file the request on time due to the appellant's absence from court, claiming no fault on their part. The court held that such procedural defaults, regardless of the underlying cause, do not justify granting a request for time restoration without a specific application under the relevant statute.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 328 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.: A late request for the reasoning of a judgment is rejected on the record, and failure to meet a procedural deadline does not automatically warrant time restoration absent a specific application.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 8/09
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Zbigniew Strus
w sprawie z powództwa P.M.
przeciwko E.M.
o unieważnienie aktu notarialnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 lutego 2009 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt [...],
1) oddala zażalenie,
2) przyznaje adwokat B.M., prowadzącej Kancelarię
Adwokacką w B., od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w B.
kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) powiększoną o
należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu
w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. odrzucił
wniosek powoda o sporządzenie uzasadnienia wyroku, z powodu wniesienia go po
upływie tygodniowego terminu od dnia ogłoszenia tego orzeczenia. W uzasadnieniu
podkreślił, że pełnomocnik procesowy powoda, który wnosił apelację i stawił się na
rozprawę apelacyjną po zamknięciu której ogłoszono wyrok, nie złożył wniosku
o sporządzenie jego uzasadnienia.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący potwierdził fakt, że jego
pełnomocnik będący adwokatem nie złożył wniosku o sporządzenie i doręczenie
uzasadnienia orzeczenia, a sam powód nie był obecny na rozprawie apelacyjnej
z powodu odbywania kary pozbawienia wolności. Żalący wywodzi, że miał prawo
oczekiwać od pełnomocnika złożenia wniosku, a nie dotrzymanie w tej sytuacji
terminu do wniesienia wniosku nastąpiło bez jego winy, co uzasadnia uchylenie
zaskarżonego postanowienia zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c. spóźnione żądanie strony
sporządzenia uzasadnienia wyroku Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Żalący
nie kwestionuje w zażaleniu faktu uchybienia terminowi do złożenia wniosku,
a jedynie
wskazuje
przyczyny
tego
opóźnienia
w
dokonaniu
czynności
procesowej, akcentując brak swojej winy. Taka argumentacja nie podważa
zasadności zaskarżonego postanowienia, ponieważ przyczyny i okoliczności
bezspornego uchybienia tygodniowemu terminowi do złożenia wniosku nie mają
wpływu na ocenę zaskarżonego orzeczenia. Natomiast brak winy strony
w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej jest przesłanką
uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu (art. 168 § 1 k.p.c.), jednakże
o takim wniosku nie rozstrzygał Sąd w zaskarżonym zażaleniem postanowieniu.
Skoro więc bezspornym jest, że wniosek powoda złożony został na podstawie art.
387 § 3 k.p.c. po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie, to podlegał on
odrzuceniu (postanowienie SN z dnia 10 marca 2000 r., IV CZ 18/00, OSNC
2000 r., Nr 10, poz. 181).
Jedynie więc marginesowo można wspomnieć, że nawet takie zaniedbania
i uchybienia pełnomocników, będących adwokatami lub radcami prawnymi, które są
przejawem ich winy w uchybieniu terminu, są traktowane w orzecznictwie jako wina
samej strony, którą obciążają procesowe skutki takich zaniedbań i uchybień
(v. postanowienie SN z dnia 4 lipca 2008 r., I CZ 45/08, niepubl., postanowienie SN
z dnia 8 października 2004 r., III CZ 93/04, niepubl.; postanowienie SN z dnia
17 grudnia 1998 r., II CKN 690/98, niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie § 6 pkt 6
i §§ 19 i 20 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).