Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 79/05 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal on land registry entry regarding property area discrepancy.

Numero d'incarto IV CZ 79/05
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the cassation appeal against the District Court's dismissal, ruling that the appeal was admissible under the law applicable at the time. The appellants argued that a portion of the land was not included in the auction because its area differed from the court's determination, and the District Court had incorrectly rejected the appeal as inadmissible. The Court held that the appeal was valid because the lower courts' decisions directly addressed the specific subject matter of the entry requested in the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: Cassation is admissible against a second-instance decision concluding the proceedings on the specific subject matter of the appeal in real property cases, even if the decision also addresses ancillary issues.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation admissibility land registry entry property area discrepancy second instance decision subject matter of appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 1 k.p.c.
niedopuszczalną w świetle art. 5191 § 1 k.p.c.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia (art. 386 § 4
Art. 393 § 18 k.p.c.
z art. 39318, 39319 i 397 § 2 k.p.c.).
Art. 393 § 19 k.p.c.
z art. 39318, 39319 i 397 § 2 k.p.c.).
Art. 397 § 2 k.p.c.
Art. 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Act on the Code of Civil Procedure
i w numeracji obowiązującej przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22
art. 5191 § 1 k.p.c
niedopuszczalną w świetle art. 5191 § 1 k.p.c.
art. 386 § 4 k.p.c
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia (art. 386 § 4

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV CKN 41/96
I CZ 135/97
1997 r., I CZ 135/97 (OSNC 1998, nr 2, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 79/05

POSTANOWIENIE

Dnia 22 września 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Bronisław Czech (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie z wniosku M. G.

przy uczestnictwie Z. R., Z. R. i D. P.

o wpis,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 września 2005

r., zażalenia uczestników postępowania Z. R. i Z. R. na postanowienie Sądu

Okręgowego w G. z dnia 12 października 2004 r., sygn. akt III Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2002 r. Sąd Rejonowy w S. przysądził na

własność M. G. za cenę 1.893.750,00 zł nieruchomość o powierzchni 308.18.00 ha

położoną w N. i R. [Kw nr (…) wymienionego Sądu], sprzedaną na licytacji w dniu 7

grudnia 2001 r.

Na podstawie tego postanowienia Sąd Rejonowy w S. wpisał w dniu 5 sierpnia

2003 r. M. G. jako właściciela, w wymienionej księdze wieczystej.

Od tego wpisu wnieśli apelację Z. i Z. R. oraz D. P. W uzasadnieniu podnieśli,

że nieruchomość objęta księga wieczystą Kw (…) ma w rzeczywistości obszar

310.44 ha. W toku postępowania egzekucyjnego opisano i oszacowano oraz

wystawiono na licytacje jedynie część nieruchomości o powierzchni 308,18 ha,

pozostała część nieruchomości, tj. 2,26 ha nieoszacowana i niezapłacona pozostaje

własnością skarżących i winna być oni ujęci w księdze wieczystej.

Apelację tę oddalił Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 20 lutego 2004

r., które zaskarżyli kasacją uczestnicy postępowania Z. R. i Z. R.. Kasację tę odrzucił

Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 14 października 2004 r., jako

niedopuszczalną w świetle art. 5191 § 1 k.p.c.

Uczestnicy postępowania Z. R. i Z. R. zaskarżyli zażaleniem to postanowienie,

domagając się jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu 12 października 2004 r.

i dlatego w sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w brzmieniu

i w numeracji obowiązującej przed dniem 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22

grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy –

Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).

Według art. 5191 § 1. od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia

co do istoty sprawy oraz od postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku

i umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie - w sprawach

z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego - przysługuje kasacja do

Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Sąd Okręgowy

przyjął trafnie, że sprawy o wpis w księdze wieczystej są sprawami z zakresu prawa

rzeczowego w rozumieniu wymienionego przepisu. Przyjął jednak wadliwe

rozumienie postanowienia orzekającego co do istoty sprawy.

Skarżący trafnie powołali się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4

lutego 1997 r., III CKN 41/96 (OSNC 1997, nr 5 poz. 67), stwierdzającego,

że w postępowaniu wieczystoksięgowym kasacja przysługuje od postanowienia sądu

drugiej instancji kończącego postępowanie w przedmiocie określonej we wniosku

istoty sprawy oraz od postanowienia tego sądu kończącego postępowanie w inny

sposób. Podobne stanowisko zajął ten Sąd w postanowieniu z dnia 9 września

1997 r., I CZ 135/97 (OSNC 1998, nr 2, poz. 27). Sąd Najwyższy w składzie

rozpoznającym zażalenie w niniejszej sprawie podziela to stanowisko.

Istota

sprawy

określona

we

wniosku

dotyczy

wpisu

na

podstawie

postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 15 kwietnia 2002 r. przysądzającego

M. G. własność nieruchomości o określonej powierzchni. Rozstrzygnięcie Sądów obu

instancji dotyczy właśnie tej „istoty”. W związku z tym kasacja od postanowienia

Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 lutego 2004 r. jest w sprawie dopuszczalna,

stosownie do art. 5191 § 1 k.p.c. Rozważania na temat charakteru wpisu w księdze

wieczystej w dziale I-0 są bezprzedmiotowe na tym etapie postępowania.

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia (art. 386 § 4

k.p.c. w zw. z art. 39318, 39319 i 397 § 2 k.p.c.).