Supreme Court dismisses retrial request for bank documents available during prior proceedings under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial, upholding the lower court's rejection of the claim. The appellant attempted to introduce bank documents proving financial ownership after the original trial concluded. The court ruled that because these documents existed and were accessible during the prior proceedings, they did not meet the statutory requirements for a retrial under Polish law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for retrial is inadmissible when the new evidence or circumstances existed during the previous proceedings and were objectively available to the party, rather than being newly discovered or unknown.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 77/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Irena Gromska-SzusterSSN Wojciech Katner w sprawie ze skargi K. G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 9 października 2014 r., w sprawie z powództwa A. W.przeciwko A. G., K. G. i Z. G.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2016 r.,zażalenia pozwanego K. G. na postanowienie Sądu Okręgowego w B.z dnia 17 marca 2015 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 marca 2015 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę K. G. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa A. W., przeciwko skarżącemu oraz A. G. i Z. G. o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 9 października 2014 r., wskazując, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, dowody bowiem, które skarżący powołał w skardze, istniały w czasie trwania postępowania, którego dotyczy skarga i skarżący mógł je w tamtym postępowaniu powołać. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zakwestionował stanowisko Sądu co do tego, że zgłoszone dowody mógł powołać w poprzednim postępowaniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia m.in. takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że chodzi tu tylko o takie dowody lub okoliczności, które nie tylko istniały w czasie poprzedniego postępowania, lecz były stronie wtedy nieznane i niemożliwe przez nią do wykorzystania, tj. strona o nich nie wiedziała i wiedzieć nie mogła, natomiast nie zalicza się do nowości tych dowodów i okoliczności, które nie zostały przez stronę powołane na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia, czy błędnej oceny potrzeby ich powołania (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2012 r., IV CZ 11/12, nie publ., z dnia 17 czerwca 2010 r., III CZ 18/10, nie publ., z dnia 6 czerwca 2012 r., III CZ 38/12, nie publ. i z dnia 21 marca 2014 r., IV CZ 6/14, nie publ.).
Istotne jest, czy strona mogła rzeczywiście i realnie zapoznać się ze środkami dowodowymi i mogła je wykorzystać w dotychczasowym postępowaniu (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 46/08, nie publ. i z dnia 23 maja 2012 r., III CSK 254/11, nie publ.). Podstawą wznowienia musi być zatem okoliczność lub środek dowodowy, istniejący w czasie trwania poprzedniego postępowania, lecz obiektywnie niemożliwy do ujawnienia dla strony w tym postępowaniu, a więc wtedy "nieujawnialny" (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2013 r., IV CZ 79/13, nie publ., z dnia 18 grudnia 2013 r., I CZ 109/13 i z dnia 16 stycznia 2014 r., IV CZ 104/13, nie publ.).
Ze stanowiska skarżącego jednoznacznie wynika, że decyzje o gromadzeniu dowodów powziął po zakończeniu poprzedniego procesu i zebrał dokumenty bankowe wskazujące, że w okresie kiedy strony pozostawały w związku, środki finansowe zgromadzone na rachunkach bankowych stanowiły jego własność. Nie budzi więc wątpliwości, że dokumenty bankowe obecnie zaofiarowane sądowi istniały w toku poprzedniego procesu i były skarżącemu dostępne. Stan taki prowadzi do wniosku o braku podstawy wznowienia postepowania przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c. Dodać też należy, że w nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że skarga o wznowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. nie tylko wówczas, gdy okoliczności wskazane przez skarżącego nie wypełniają ustawowej podstawy wznowienia ale również wówczas, gdy zostanie ustalone, że wskazywana podstawa wznowienia nie wystąpiła.
W świetle powyższego zaskarżone postanowienie nie narusza art. 403 § 2 k.p.c., zatem zażalenie podlegało oddaleniu, co mając na uwadze, na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji. kc