Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 75/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal ruling for retrial due to narrow interpretation of procedural delay statute.

Numero d'incarto IV CZ 75/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Court of Appeal's decision to remand the case for a full retrial regarding procedural delay. The appellant argued that the lower court failed to address the core issue under Article 386 § 4 of the Civil Procedure Code. The court held that the appellate court correctly identified the issue as merely a factual supplement for damage calculation, not a failure to adjudicate the main claim, thus rejecting the request for a new trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: The provisions regarding the non-adjudication of the essence of the case must be interpreted narrowly, and an appellate court's correction of factual findings for damage assessment does not constitute a failure to adjudicate the main claim.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural delay non-adjudication of essence appellate review civil procedure code damage calculation retrial standard factual supplement

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżył pozwany zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. Pozwany wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
za uzasadniony, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 398 § 2 k.p.c.
za uzasadniony, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 398 § 3 k.p.c.
za uzasadniony, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art.
art. 386 § 4 k.p.c
Orzeczenie zaskarżył pozwany zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c.
art. 417 k.c
Zasadnicze ustalenia faktyczne związane z powództwem opartym na art. 417 k.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 75/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)‎SSN Irena Gromska-Szuster‎SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. Z.‎przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w L.‎o odszkodowanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2013 r.,‎zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 14 maja 2013 r. uchyla zaskarżony wyrok.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 maja Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 czerwca 2011 r. w sprawie z powództwa J. Z. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w L. Powód dochodził odszkodowania za przewlekłość postępowania w sprawie o przywrócenie do pracy. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny stwierdził, że nie została rozpoznana istota sprawy przez Sąd Okręgowy. Błędna ocena prawna tego Sądu skutkowała zaniechaniem postępowania dowodowego w kierunku ustalenia wysokości szkody. Orzeczenie zaskarżył pozwany zarzucając naruszenie art. 386 § 4 k.p.c. Pozwany wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w całości i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadniając uchylenie wyroku Sądu Okręgowego, Sąd Apelacyjny wskazał, że konieczne jest zwłaszcza ustalenie kiedy powód stał się niezdolny do pracy, czy pozostawał bez pracy w czasie trwania procesu, czy otrzymał w tym czasie jakiekolwiek świadczenia finansowe i z jakiego tytułu. Wskazane okoliczności stanowią co najwyżej uzupełnienie podstawy faktycznej przyjętej w sprawie, w kierunku ustalenia wysokości szkody oraz ewentualnego przyczynienia się powoda do jej powstania. Zasadnicze ustalenia faktyczne związane z powództwem opartym na art. 417 k.c. poczynione przez Sąd Okręgowy nie zostały zakwestionowane przez Sąd Apelacyjny.

Samo uzupełnienie podstawy faktycznej orzeczenia z uwagi na odmienną ocenę prawną nie stanowi nierozpoznania istoty sprawy w rozumieniu art. 386 § 4 k.p.c., ani nie uzasadnia przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że obie przesłanki z art. 386 § 4 k.p.c. muszą być rozumiane wąsko, gdyż taki jest powszechnie wskazany cel przepisu. Powyższy wniosek wynika również z właściwości postępowania apelacyjnego, które obejmuje merytoryczne rozpoznanie sprawy. Sąd odwoławczy, kontynuując postępowanie przed sądem pierwszej instancji, rozpoznaje sprawę na nowo w sposób w zasadzie nieograniczony (por. uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008/6/55).

Uznając zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. za uzasadniony, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. uchylił zaskarżony wyrok, a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił, zgodnie z 108 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sądowi Apelacyjnemu.