Appeal dismissed because the plaintiff failed to pay the correct court fee for separate non-material claims against two defendants.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's rejection of their claim for damages and apology. The plaintiff had paid a reduced fee assuming joint liability for non-material harm, but the court found that each defendant bears separate responsibility for their distinct actions. Consequently, the appeal was not properly paid and was rejected as inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4 ust. 1, art. 8 u.k.s.c.; Art. 38 Prawo prasowe; The obligation to pay court fees for separate non-material claims against multiple defendants is determined by material law, not procedural solidarity, requiring full payment for each distinct defendant.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 74/08
POSTANOWIENIE
Dnia 4 września 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa Miasta I.
przeciwko A. S. i J. H.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej (…) Zakładu Ubezpieczeń SA
w W.
o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2008 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 maja 2008
r., sygn. akt I ACa (…),
oddala zażalenie oraz wniosek pozwanych o zasądzenie kosztów postępowania
zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym
postanowieniem
Sąd
Apelacyjny
odrzucił
apelację
strony
powodowej od wyroku oddalającego powództwo, obejmujące roszczenia majątkowe i
niemajątkowe dochodzone od pozwanych, którymi są autor zniesławiającego tekstu
prasowego oraz redaktor pisma, w którym zniesławiający tekst się ukazał.
Rozstrzygnięcie powyższe Sąd uzasadnił stwierdzeniem, że skoro pełnomocnik
zawodowy strony powodowej na rozprawie apelacyjnej oświadczył, że wniesiona przez
niego opłata od apelacji w wysokości 1 100 zł dotyczy rozstrzygnięcia odnośnie obu
pozwanych w zakresie roszczeń niemajątkowych, to należną opłatą jest kwota 1 200
zł, nie zaś uiszczona kwota 1 100 zł. Apelacja nie została zatem należycie opłacona i
dlatego podlegała odrzuceniu.
W zażaleniu strona powodowa, zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 8 ustawy
z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych, dalej jako „u.k.s.c.”
(Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Obowiązek
naczelnego
złożenia
pisma,
w
przez
którym
autora
materiału
zniesławiający
prasowego
tekst
się
oraz
ukazał
redaktora
oświadczenia
o przeproszeniu za naruszenie dóbr osobistych, spowodowane opublikowaniem tego
materiału, nie jest obowiązkiem wspólnym a w konsekwencji od każdego z pozwanych
istnieje obowiązek uiszczenia przez powoda oddzielnej opłaty (art. 4 ust. 1 i art. 8
u.k.s.c.). O tym jaki rodzaj współuczestnictwa procesowego łączy kilka podmiotów
występujących po tej samej stronie stosunku prawnego, decydują przepisy prawa
materialnego, stanowiące podstawę dochodzonych roszczeń. Przepis art. 38 ustawy z
dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U Nr 5, poz. 24 ze zm.) precyzuje kto i
za co odpowiada. Stanowi on, że odpowiedzialność cywilną za naruszenie prawa
spowodowane
opublikowaniem
materiału
prasowego
ponoszą
autor,
redaktor
i wydawca, oraz że ich odpowiedzialność, ale tylko majątkowa jest solidarna.
Gdy naruszenie dobra osobistego powodujące szkodę niemajątkową, nastąpiło
w wyniku działania autora, redaktora i wydawcy, w istocie każda z tych osób
odpowiada za swoje własne, odrębne działanie, co wyjaśnił już Sąd Najwyższy
w wyroku z dnia 15 lipca 2004 r., V CK 675/03 (OSNC 2005, nr 7-8, poz. 135). Autor
publikacji ponosi odpowiedzialność za napisanie i skierowanie publikacji do druku.
Redaktor naczelny za dopuszczenie do opublikowania takiego, tj. naruszającego dobra
osobiste materiału, a wydawca z tego względu, że ma faktyczny i twórczy wpływ na
charakter czasopisma. Każda zatem z tych osób ponosi odpowiedzialność w granicach
określonych w ustawie odrębnie dla każdej z nich. Z tego względu należy stwierdzić ,
że więź procesowa tych osób w zakresie dochodzonego roszczenia niemajątkowego
nie jest współuczestnictwem materialnym, choć co do odpowiedzialności majątkowej
stanowi solidarność (por. odpowiednio uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia
2005 r., III CZP 13/05, OSNC 2006, nr 3, poz. 46). Oznacza to, że należną opłatą od
apelacji obejmującej swym
zaskarżeniem
rozstrzygnięcie
dotyczące
roszczeń
niemajątkowych dochodzonych od obu pozwanych, była kwota 1 200 zł. Taki zakres
zaskarżenia, wyznaczający między innymi wysokość należnej opłaty od apelacji
określił pełnomocnik strony powodowej. Zakresu tego zaskarżenia, a zatem także
wysokości należnej opłaty od apelacji nie może zmienić – jak to próbował wykazać
autor zażalenia - okoliczność, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyrażony
został pogląd, ze postępowanie w stosunku do jednego z pozwanych dotknięte było
nieważnością, a także okoliczność, że tę wadę postępowania Sąd bierze pod uwagę z
urzędu w każdym stanie sprawy. Należną opłatą sądową jest opłata od wnoszonego
pisma, niezależnie od tego, czy dotyczy ono rozstrzygnięcia wydanego w warunkach
ważnego postępowania, czy też postępowania dotkniętego nieważnością. O tej
ostatniej kwestii, sąd może z urzędu orzekać w postępowaniu, które uruchomione
zostanie wskutek wniesienia pisma, od którego wniesiona została należna opłata
sądowa. Wobec tego, że odpowiedź na zażalenie wniesiona została po terminie, brak
było podstaw do uwzględnienia wniosku pozwanych o zasądzenie kosztów
postępowania zażaleniowego.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 39821
k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c.).