Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 7/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial appeal as new circumstances did not exist at the time of the final judgment.

Numero d'incarto IV CZ 7/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, ruling that the alleged new circumstances were known prior to the final judgment. The appellant argued that information regarding enforcement proceedings constituted grounds for retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court determined these facts were already established and known to the appellant before the appeal was decided, thus failing to meet the statutory requirements for reopening the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.: A retrial appeal is inadmissible if the alleged new circumstances existed at the time of the final judgment and were known to the party, as they do not constitute a ground for reopening proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial appeal new circumstances civil procedure code known facts enforcement proceedings final judgment appellant rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 403 § 2 k.p.c. W przepisie
Art. 394 § 1 k.p.c.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394 1 § 3
Art. 398 § 14 k.p.c.
k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do
Art. 98 k.p.c.
postanowień art. 98 k.p.c., art.
Art. 108 § 1 k.p.c.
98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c i § 3, 6, 13 ust.
art. 403 § 2 k.p.c
podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 86 k.p.c
W zażaleniu powoda sformułowano zarzuty naruszenia art. 86 k.p.c.
art. 91 pkt 1 k.p.c
118 § 1 i § 2 k.p.c i art. 91 pkt 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do
art. 98 k.p.c
postanowień art. 98 k.p.c., art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 7/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

ze skargi powoda

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 marca 2009 r., w sprawie z powództwa D. W.

przeciwko Bankowi BPH Spółce Akcyjnej z siedzibą w K. poprzednio

GE Money Bankowi Spółce Akcyjnej z siedzibą w G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 14 kwietnia 2011 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 kwietnia 2010 r.,

1. oddala zażalenie

2. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w G.

adwokatowi – K. M. kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł

powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego

Sądu z dnia 10 marca 2009 r., w którym oddalono apelację powoda od wyroku

Sądu Okręgowego z dnia 22 października 2008 r.

Sąd Apelacyjny uznał, że skarżący nie wykazał w skardze odpowiednich

podstaw wznowienia postępowania określonych w art. 403 § 2 k.p.c. W przepisie

tym chodzi bowiem o takie okoliczności faktyczne i środki dowodowe, które istniały

w dacie wydania zaskarżonego wyroku, ale z których strona nie mogła skorzystać.

W

tej

sytuacji

nie

było

nową

okolicznością

prowadzenie

postępowania

egzekucyjnego z renty powoda, ponieważ o fakcie tym powód wiedział przed

oddaleniem apelacji. Nie stanowiło też nowości w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

przedstawienie ze skargą informacji z dnia 19 grudnia 2009 r. o podjęciu przez

fundusz inwestycyjny decyzji o skierowaniu do postępowania sądowego sprawy

o zapłatę przez skarżącego długu w wysokości 6.902,22 zł.

W zażaleniu powoda sformułowano zarzuty naruszenia art. 86 k.p.c. w zw.

z art. 118 § 1 i § 2 k.p.c i art. 91 pkt 1 k.p.c. Wskazywano ponadto na błąd

w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że fakty i dowody wskazane

przez powoda były jemu znane wcześniej i mógł je przedstawić w postępowaniu

przed sądami meriti pomimo nieistnienia tych dowodów przed zakończeniem

postępowania przed tymi sądami. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego

postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W zażaleniu pełnomocnik skarżącego podtrzymuje stanowisko o istnieniu

podstaw wznowienia postępowania przewidzianych w art. 403 § 2 k.p.c. i wskazuje

na informacje uzyskane przez powoda z kancelarii C. J. – Spółki z o.o. w W. (z dnia

19 grudnia 2009 r.) oraz na korespondencję z ZUS dotyczącą

egzekucji z renty

powoda. Ten pierwszy dokument był załączony do skargi powoda z dnia 12

stycznia 2010 r., natomiast powód (w skardze) i obecnie pełnomocnik powoda (w

zażaleniu) powołują się na bliżej nieokreśloną korespondencję z ZUS, mającą

określać wysokość i czas prowadzenia egzekucji dotyczącej należności kredytowej

pozwanego Banku (sprawa KM […]). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia

wyjaśniono, dlaczego wspomniane dokumenty nie mogą być traktowane jako nowe

okoliczności lub środki docelowe w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Fakt prowadzenia

postępowania egzekucyjnego z renty skarżącego nie jest okolicznością nową,

ponieważ

istotnie

treść

uzasadnienia

kwestionowanego

wyroku

Sądu

Apelacyjnego z dnia 10 marca 2009 r. wskazuje na to, że fakt ten był znany

powodowi jeszcze przed wydaniem wyroku przez Sąd drugiej instancji. Trafnie też

przyjęto, że nie stanowi nowości w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. złożona ze skargą

ogólna informacja z dnia 19 grudnia 2009 r. o podjęciu decyzji o skierowaniu

sprawy zadłużenia kredytowego w banku do egzekucji. W zażaleniu pełnomocnika

powoda nie doszło do skutecznego podważenia ocen zawartych w zaskarżonym

postanowieniu. Nie podjęto też próby przedstawienia prawnego znaczenia tych

dokumentów dla rozstrzygnięcia sprawy zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego

z dnia 10 marca 2009 r.

Skarga o wznowienie postępowania, sporządzona osobiście przez powoda,

istotnie nie została doręczona pełnomocnikowi powoda ustanowionemu wcześniej

z urzędu i wnoszącemu obecnie zażalenie. Należy jednak zaznaczyć, że na Sądzie

nie ciążył procesowy obowiązek dręczenia takiej skargi pełnomocnikowi powoda,

a wnoszący zażalenie nie twierdzi inaczej. Wymiana korespondencji między

Sądem a powodem doprowadziła do stwierdzenia, że skarga odpowiadała

formalnym wymaganiom przewidzianym dla tego typu środka zaskarżenia i została

oceniona z punktu widzenia zawartych w niej podstaw (art. 403 § 2 k.p.c.). Skoro

brak podstaw wniesienia skargi został stwierdzony w toku dwóch instancji, to nie

sposób twierdzić, że doszło do naruszenia prawa powoda do obrony w sferze

możliwości właściwej oceny wskazanych w skardze podstaw jej wniesienia.

W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394 1 § 3

k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania orzeczono stosownie do

postanowień art. 98 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c i § 3, 6, 13 ust. 2, 20 rozporządzenia

MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...)

(Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).