Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 69/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on costs due to non-payment of appeal fee and discretionary cost allocation.

Numero d'incarto IV CZ 69/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal regarding the allocation of second-instance litigation costs. The lower court had partially awarded costs to the defendants because the appellants failed to pay the required appeal fee after their request for fee exemption was rejected. The Supreme Court upheld this decision, noting that the lower court's discretion in allocating costs was not abused and that the appellants' failure to pay the fee justified the rejection of their appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 370 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Art. 108 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The Supreme Court does not review appeals against rulings on the rejection of appeals for non-payment of fees, and the discretion of the lower court in allocating costs is generally not subject to change unless exceptional circumstances exist.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs allocation appeal fee non-payment discretionary cost ruling fee exemption rejection Supreme Court review scope

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 370 k.p.c.
sądowych – w terminie należnej opłaty od apelacji (art. 370 w związku z art.
Art. 373 k.p.c.
370 i art. 373 k.p.c. i wnieśli o uchylenie
Art. 102 k.p.c.
odwoławczą stanowił przepis art. 102 k.p.c. w związku z art.
Art. 108 k.p.c.
naruszenia art. 108 k.p.c., albowiem przepis ten – w zakresie, w jakim znajduje
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Art. 98 k.p.c.
postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98
Art. 105 § 1 k.p.c.
w związku z art. 105 § 1, art.
§ 12 ust. pkt 2 w związku z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 69/12

POSTANOWIENIE

Dnia 12 października 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

SSN Anna Owczarek

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. G., C. G. i A. G.

przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w Warszawie

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 października 2012 r.,

zażalenia powodów

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim orzeczenia

Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 lutego 2012 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powodów na rzecz pozwanego

po 100 (sto) zł kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

powodów i zasądził od powodów na rzecz pozwanego po 1000 zł tytułem

częściowego zwrotu kosztów procesu za drugą instancję

Z uzasadnienia postanowienia wynika, że wniesiona przez profesjonalnego

pełnomocnika apelacja powodów została odrzucona z powodu nieuiszczenia – po

oddaleniu zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów

sądowych – w terminie należnej opłaty od apelacji (art. 370 w związku z art. 373

k.p.c.) Uzasadniając orzeczenie o kosztach za instancję odwoławczą, Sąd

przytoczył art. 102 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. i wyjaśnił, że obciążył powodów

częściowo tymi kosztami ze względu na sposób zakończenia sporu w drugiej

instancji, jak również sytuację ekonomiczną powodów i charakter dochodzonego

roszczenia.

Postanowienie zaskarżyli powodowie w części dotyczącej rozstrzygnięcia

o kosztach

za

instancję

odwoławczą.

Zarzucili,

że

zostało

ono

wydane

z naruszeniem art. 102, art. 108, art. 370 i art. 373 k.p.c. i wnieśli o uchylenie

postanowienia w zaskarżonej części i „nieorzekanie o kosztach postępowania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Ze względu na zakres zaskarżenia postanowienia zarzuty wydania

postanowienia z naruszeniem przepisów dotyczących odrzucenia apelacji (art. 370

i art. 373 k.p.c.) nie podlegają kontroli zażaleniowej. Nieuzasadniony jest zarzut

naruszenia art. 108 k.p.c., albowiem przepis ten – w zakresie, w jakim znajduje

zastosowanie w sprawie – nakłada na sąd wykonany w sprawie obowiązek

orzeczenia o kosztach procesu w każdym orzeczeniu kończącym sprawę

w instancji.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie o kosztach za instancję

odwoławczą stanowił przepis art. 102 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest ugruntowane stanowisko, że przepis art.

102 k.p.c. zawiera uprawnienie o charakterze czysto dyskrecjonalnym. Wprawdzie

kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady może

być objęta kontrolą sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana

zaskarżonego

orzeczenia

o

koszach

powinna

być

tylko

wyjątkowa

(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2011 r., IV CZ 136/10,

z dnia 11 maja 2011 r., I CZ 34/11, z dnia 19 października 2011 r., II CZ 68/11

i z dnia 9 lutego 2012 r., III CZ 2/12, niepubl.). Sąd Najwyższy nie dopatrzył się

w okolicznościach sprawy sytuacji szczególnej i wyjątkowej, wymagającej jego

ingerencji. Zarzut wydania postanowienia w zaskarżonej części z naruszeniem art.

102 k.p.c. należało zatem uznać za nieuzasadniony.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako

nieuzasadnione (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach

postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98

w związku z art. 105 § 1, art. 391 § 1 i art. 394 1 § 3 k.p.c. Przewidziana w § 12 ust.

pkt 2 w związku z § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę

prawnego z urzędu (Dz. U. 163, poz. 1349 ze zm.), przy wartości przedmiotu

zaskarżenia 3000 zł, minimalna stawka za prowadzenie sprawy w postępowaniu

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym wynosi 300 zł (50% z 600 zł). W tej

sytuacji od każdego z powodów na rzecz pozwanego należało zasądzić po 100 zł

tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.

db