Supreme Court dismisses appeal for non-payment of filing fee despite alleged procedural errors.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a second appeal due to non-payment of a filing fee. The appellant argued that the lower court erred in factually determining that the deadline for correcting formal defects had expired without effect. The court rejected this claim, noting that the appellant failed to pay the required fee and did not request a waiver, causing the deadline to pass without consequence.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.: An appeal rejected for non-payment of the filing fee without a granted waiver of costs is inadmissible, and the expiration of the deadline for curing formal defects does not revive the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 66/12
POSTANOWIENIE
Dnia 5 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
SSA Władysław Pawlak
ze skargi uczestnika postępowania
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Rejonowego
z dnia 17 lipca 2009 r.,
w sprawie z wniosku E. C.
przy uczestnictwie J. C.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 5 października 2012 r.,
zażalenia uczestnika postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 1 lutego 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił - wobec
nieuiszczenia opłaty - zażalenie uczestnika na postanowienie tego Sądu z 17
listopada 2011 r. o odrzuceniu zażalenia uczestnika na postanowienie z 4 lipca
2011 r, o odrzuceniu skargi kasacyjnej na postanowienie wydane w postępowaniu
wszczętym na skutek skargi uczestnika o wznowienie postępowania w sprawie z
wniosku E. C. o podział majątku wspólnego.
W zażaleniu na postanowienie z 1 lutego 2012 r. wnioskodawca zarzucił, iż
Sąd Okręgowy popełnił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że
rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nie wpływa na przesunięcie biegu terminu
do
wniesienia
zażalenia.
Uczestnik
wniósł
o
uchylenie
zaskarżonego
postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 4 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy
odrzucił skargę kasacyjną uczestnika na postanowienie tego Sądu z 4 maja
2011 r. oddalające jego zażalenie na wydane w sprawie postanowienia
odrzucające zażalenia. Postanowienie to uczestnik zaskarżył zażaleniem, które
wniósł osobiście, co spowodowało jego odrzucenie postanowieniem z 14
września 2011 r. Jednocześnie Sąd ustanowił dla uczestnika pełnomocnika z
urzędu w celu wniesienia jego imieniem zażalenia na postanowienie o
odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz oddalił wniosek o zwolnienie go od kosztów
sądowych. Pełnomocnik z urzędu wniósł imieniem uczestnika zażalenie na
postanowienie z 4 lipca 2011 r. Zarządzeniem z 3 listopada 2011 r. pełnomocnik
wezwany został o uzupełnienie braków formalnych zażalenia, które częściowo
uzupełnił przy piśmie z 8 listopada 2011 r. oraz powiadomił Sąd o przekazaniu
uczestnikowi informacji o konieczności opłacenia zażalenia kwotą 200 zł. Opłata
od zażalenia nie została jednak uiszczona, a uczestnik nie złożył też wniosku o
zwolnienie go od niej. W efekcie, postanowieniem z 17 listopada 2011 r. Sąd
Okręgowy odrzucił zażalenie uczestnika na postanowienie odrzucające jego
zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, a zażalenie uczestnika
na to postanowienie zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego z 1
lutego 2012 r. Sąd Okręgowy wskazał, że termin do usunięcia braków formalnych
zażalenia, to jest do opłacenia go kwotą 200 zł, wobec odrzucenia ponawianych
wniosków o zwolnienie uczestnika od kosztów sądowych, minął bezskutecznie 20
stycznia 2012 r. Uzupełnienie braku z przekroczeniem terminu nie odniosło skutku.
Trafnie zatem Sąd Okręgowy uznał, że zażalenie wniesione przez
pełnomocnika - adwokata, od którego nie została uiszczona wymagana opłata,
podlegało odrzuceniu bez wezwania do jej uiszczenia (art. 370 k.p.c. w zw. z art.
397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.). Zaprezentowana w zażaleniu
argumentacja, jakoby do uiszczenia opłaty doszło w ustawowo przewidzianym
terminie nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, a brak kontaktów między
mocodawcą i pełnomocnikiem, na który powołuje się skarżący, nie ma wpływu na
sposób liczenia terminu do uzupełniania braków zażalenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.
3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.