Plaintiff's appeal dismissed because fee payment obligation applies even to fee-exempt parties.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision to reject the appeal due to non-payment of a basic fee. Although the plaintiff claimed exemption from court costs under the Civil Procedure Code, the court held that fee-exempt parties must still pay the basic fee for appeals. The ruling established that the obligation to pay arises upon filing the appeal, regardless of when the exemption was granted.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 100 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych: A party exempt from court costs remains obligated to pay the basic fee for appeals, and this obligation is triggered by the act of filing the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 65/07
POSTANOWIENIE
Dnia 11 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
SSN Maria Grzelka
w sprawie z powództwa D.W.
przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "K."
o uchylenie uchwały,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 11 października 2007 r.,
zażalenia powódki
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie
powódki na postanowienie tego Sądu z dnia 11 stycznia 2007 r. (k. 261 akt) z tej
przyczyny, że zażalenie to nie zostało opłacone opłatą podstawową w kwocie 30 zł
(art. 1302 § 3 k.p.c.).
W zażaleniu na to postanowienie powódka podnosiła to, że narusza ono art.
112 k.p.c. i art. 100 ust. 2 w zw. z art. 14 i art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca
2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167) i wnosiła o jego
uchylenie. W ocenie skarżącej, jako strona zwolniona od kosztów sądowych
w całości na podstawie art. 113 § 1 k.p.c. nie była w ogóle zobowiązana do
ponoszenia jakichkolwiek opłat sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powódka była zwolniona od kosztów sądowych na podstawie postanowienia
z dnia 22 sierpnia 2005 r. (k. 16 akt). Zwolnienie od kosztów udzielone przed
wejściem w życie ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.) wywiera skutki także po wejściu
w życie tej ustawy (por. też np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
14 grudnia 2006 r., I CSK 440/06, nieopubl., i z dnia 26 lipca 2006 r., IV CZ 59/06,
nieopubl.). Oznacza to, że zbędne byłoby rozpatrywanie wniosku strony
w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Ustawa z 2005 r. weszła w życie
po uzyskaniu przez powódkę zwolnienia od kosztów sądowych (art. 151 ustawy).
Strona zwolniona od kosztów sądowych ma obowiązek uiścić opłatę podstawową,
przewidzianą w art. 14 ustawy, od wszystkich pism podlegających opłacie – w tym
też od zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie (art. 100 ust. 2 ustawy).
Nie ma znaczenia to, kiedy zwolnienie takie zostało ostatecznie uzyskane.
Obowiązek wniesienia opłaty od zażalenia powstał w związku z wniesieniem
tego środka na postanowienie z dnia 11 stycznia 2007 r., tj. jeszcze w okresie
obowiązywania art. 100 ust. 2 ustawy z 2005 r. w brzmieniu przed jego zmianą
ustawą z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych
w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2007 r. nr 21, poz. 123). Istniały zatem podstawy
do zastosowania art. 1302 § 3 k.p.c., tj. do odrzucenia zażalenia powódki bez
wezwania jej pełnomocnika do uiszczenia opłaty podstawowej od zażalenia
w wysokości 30 zł.
Z przedstawionych względów należało zatem oddalić zażalenie powódki jako
nieuzasadnione (art. 39814 k.p.c. w zw. z art.3941 § 3 k.p.c.).