Supreme Court dismisses appeal against dismissal of retrial claim due to low value and missed deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal against the appellate court's decision to dismiss the plaintiff's claim for a retrial. The plaintiff had filed the retrial request after the statutory deadline and the disputed amount was below the 50,000 PLN threshold required for Supreme Court appeals. Consequently, the court held that no appeal was permissible under the Civil Procedure Code, leading to the dismissal of the appeal.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court against a second-instance decision dismissing a retrial claim is inadmissible if the case value is below 50,000 PLN or if the retrial request was filed after the deadline.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 64/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 października 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Irena Gromska-SzusterSSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r., w sprawie z powództwa S. K.przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […]o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 października 2014 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 lutego 2014 r., 1) odrzuca zażalenie, 2) nie obciąża powoda kosztami postępowania zażaleniowego, 3) oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda S. K. o wznowienie postępowania w sprawie o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie […], zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z uwagi na wniesienie skargi po upływie terminu określonego w art. 408 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie skarżący, wnosząc o jego uchylenie, zakwestionował przyjętą przez Sąd podstawę odrzucenia kasacji twierdząc, iż powód był pozbawiony możliwości obrony swych praw Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należało rozważyć, czy na zaskarżone postanowienie przysługuje zażalenie. Poza nie mającymi zastosowania w przedmiotowej sprawie przypadkami uregulowanymi w art. 3941 § 1, § 11 oraz poza postanowieniami, o których mowa w art. 3981 k.p.c., zgodnie z treścią art. 3941 § 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, przy czym dopuszczalnośc zażalenia ograniczona została jedynie do tych spraw, w których przysługuje skarga kasacyjna.
Z kolei art. 3982 § 1 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmotu zaskarżenia jest niższa niż 50 000,00 zł. Ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest niższa, bo wyniosła 48 000,00 zł, trzeba uznać, że wnoszącemu skargę o wznowienie postępowania nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu drugiej instancji w przedmiocie tej odrzucenia skargi.Z tego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. odrzucił zażalenie jak w punkcie pierwszym postanowienia.Orzekając o kosztach procesu na podstawie art. 102 k.p.c. Sąd Najwyższy uwzględnił trudną sytuację majątkową i życiową powoda.
Oddalając wniosek pełnomocnika powoda (radcy prawnego) o przyznanie od Skarbu Pastwa zwrotu nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wnoszącemu zażalenie, Sąd Najwyższy miał na uwadze, że sporządzenie i wniesienie zażalenia, które podlega odrzuceniu, nie może być uznane za „udzielenie pomocy prawnej” w rozumieniu § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.
U z 2013, poz. 490), za którą koszty ponosi Skarb Państwa (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r. I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178 oraz z dnia 17 lutego 2009 r. I CNP 113/08 niepubl.).