Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 64/13 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal judgment for invalid procedure due to improper joint power of attorney.

Numero d'incarto IV CZ 64/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's decision to remand the case, finding the appellate ruling flawed for declaring the first-instance procedure invalid. The appellant argued the lower court erred in recognizing a defect regarding the defendant's power of attorney, which was issued jointly by two attorneys authorized to act together. The court held that the joint power of attorney was valid and that the appellate court's finding of procedural invalidity was incorrect.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 2 k.p.c.; Art. 373 § 3 k.s.h.: A joint power of attorney issued to persons authorized to act together is valid, and an appellate court cannot declare the first-instance procedure invalid based on a misinterpretation of these representation rules.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint power of attorney procedural invalidity appellate review corporate representation Supreme Court quashing

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 2 k.p.c.
powołał art. 386 § 2 k.p.c. i stwierdził, że postępowanie przed Sądem pierwszej
Art. 373 § 3 k.s.h.
oraz art. 373 § 3 k.s.h.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. - w brzmieniu obowiązującym od 3 maja
art. 386 § 2 k.p.c
powołał art. 386 § 2 k.p.c.
art. 379 pkt 2 k.p.c
że zapadło ono z obrazą przepisów prawa procesowego, to jest art. 379 pkt 2 k.p.c.
art. 1094 § 1 k.c
art. 373 § 3 k.s.h
oraz art. 373 § 3 k.s.h.
art. 3941 § 11 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 373 § 1 k.s.h
Według art. 373 § 1 k.s.h., jeżeli zarząd jest
art. 39821 k.p.c
108 § 2 oraz art. 39821 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 64/13

POSTANOWIENIE

Dnia 5 lipca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa A. F.

przeciwko C Spółce Akcyjnej w D. o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 5 lipca 2013 r.,

zażalenia strony pozwanej

na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 22 listopada 2012 r.,

1) uchyla zaskarżone orzeczenie;

2) pozostawia

rozstrzygnięcie

o kosztach postępowania

zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie

w sprawie.

Uzasadnienie

Powód A. F. wniósł o zasądzenie od C. SA kwoty 340.000 zł z odsetkami

ustawowymi.

Pozwany C. SA wniósł o oddalenie powództwa.

Wyrokiem z 9 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w T. zasądził od pozwanego na

rzecz powoda kwotę 120.162 zł, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił.

Wyrok ten zaskarżyły apelacjami obie strony.

Wyrokiem z 22 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok Sądu

Okręgowego z 9 maja 2012 r., zniósł postępowanie i przekazał sprawę do

ponownego rozpoznawania Sądowi Okręgowemu. Jako podstawę rozstrzygnięcia

powołał art. 386 § 2 k.p.c. i stwierdził, że postępowanie przed Sądem pierwszej

instancji dotknięte było nieważnością wobec nieprawidłowego umocowania

pełnomocnika strony pozwanej.

W zażaleniu na orzeczenie z 22 listopada 2012 r. pozwany zarzucił,

że zapadło ono z obrazą przepisów prawa procesowego, to jest art. 379 pkt 2 k.p.c.

poprzez uznanie, iż w sprawie zaistniała przesłanka nieważności postępowania, jak

również z obrazą przepisów prawa materialnego, to jest art. 109 1 § 1 w zw. z art.

1094 § 1 k.c. oraz art. 373 § 3 k.s.h.

Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 3941 § 11 k.p.c. - w brzmieniu obowiązującym od 3 maja

2012 r., a nadanym ustawą z 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381) –

zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd

drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do

ponownego rozpoznania.

Zgodnie z art. 386 § 2 i § 4 k.p.c. uchylenie wyroku połączone

z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji

może nastąpić w razie stwierdzenia nieważności postępowania przed sądem

pierwszej instancji i zniesienia postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością,

nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji oraz wtedy, gdy wydanie

wyroku

wymaga

Zażalenie na

przeprowadzenia

orzeczenie

postępowania

kasatoryjne

sądu

dowodowego

drugiej

instancji

w

całości.

ma

służyć

skontrolowaniu, czy zostało ono prawidłowo wydane w jednej z wymienionych

wyżej sytuacji. Przy jego rozpoznawaniu Sąd Najwyższy nie bada istoty sprawy,

tego, co w świetle zgłoszonego żądania i jego podstawy faktycznej stanowiło

przedmiot postępowania, lecz jedynie ocenia, czy stwierdzone przez sąd

odwoławczy okoliczności są tymi, które w świetle art. 386 § 2 i § 4 k.p.c.

usprawiedliwiają wydanie wyroku kasatoryjnego, zamiast – co powinno być regułą –

wyroku reformatoryjnego. Środek odwoławczy unormowany w art. 394 1 § 11 k.p.c.,

przy całej swojej specyfice, pozostaje zażaleniem, nie służy zatem ocenie

prawidłowości

czynności

procesowych

sądu

podjętych

w

celu

wydania

rozstrzygnięcia co do istoty sprawy ani także zaprezentowanego przez ten sąd

poglądu na temat wykładni prawa materialnego mającego zastosowanie w sprawie.

2. Sąd Apelacyjny jako przyczynę uchylenia wyroku Sądu Okręgowego,

zniesienia postępowania przed tym Sądem i przekazania mu sprawy do

ponownego rozpoznania wskazał nieważność postępowania, wynikającą – jak

przyjął – z wadliwej reprezentacji pozwanego.

Za pozwanego w niniejszej sprawie działał pełnomocnik – radca prawny

ustanowiony 26 kwietnia 2011 r. przez dwóch prokurentów pozwanej Spółki (k. 51).

Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że w tym czasie (ale i obecnie)

do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych za Spółkę

upoważnieni byli dwaj członkowie jej zarządu łącznie lub jeden członek zarządu

łącznie z prokurentem. Prokurentami Spółki były te same dwie osoby, które udzieliły

pełnomocnictwa procesowego w niniejszej sprawie, a ich prokura miała charakter

łączny z członkiem zarządu albo drugim prokurentem (k. 54-55).

W uchwale z 27 kwietnia 2001 r., III CZP 6/01, OSNC 2001, nr 10,

poz. 148, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że prokura jest rodzajem pełnomocnictwa.

Aktualnie instytucja ta uregulowana jest w art. 109 1-1099 k.c. Charakteryzuje się

ona tym, że może jej udzielić wyłącznie spółka handlowa. Ma ona ustawowo

określony zakres umocowania, a jej udzielenie oraz wygaśnięcie podlega

zgłoszeniu celem wpisania do rejestru. Prokura może być udzielona jednej tylko

osobie lub kilku osobom. W tym wypadku może być udzielona każdej z kilku osób

oddzielnie (prokura oddzielna, samodzielna) lub kilku z nich łącznie (prokura

łączna). Udzielenie prokury kilku osobom łącznie oznacza, że osoby te mogą

skutecznie dokonać w imieniu spółki czynności objętej zakresem przysługującego

im umocowania tylko wspólnie.

Oprócz wyłącznego zastępstwa spółki handlowej przez prokurenta

(prokurentów), przepisy kodeksu spółek handlowych, przewidują reprezentację

spółki handlowej przez prokurenta łącznie z członkiem zarządu (w wypadku spółki

kapitałowej) lub łącznie ze wspólnikiem (w wypadku spółki osobowej). Chodzi tu

o tzw. reprezentację mieszaną. Według art. 373 § 1 k.s.h., jeżeli zarząd jest

wieloosobowy, sposób reprezentowania określa jej statut, jeśli zaś statut tego nie

czyni, do składania oświadczeń w imieniu spółki konieczne jest współdziałanie

dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem.

Artykuł 373 § 3 k.s.h. przewiduje, że przepisy regulujące reprezentację

spółki akcyjnej, gdy jej zarząd jest wieloosobowy, nie wyłączają ustanowienia

prokury

jednoosobowej

lub

łącznej

i

nie

ograniczają

praw

prokurentów

wynikających z przepisów o prokurze. Z przepisu tego wynika kilka doniosłych

konsekwencji.

Po pierwsze, posiadanie przez spółkę kapitałową wieloosobowego

zarządu, którego członkowie mają ją reprezentować łącznie, nie ogranicza jej

możliwości do ustanowienia prokury łącznej. Spółka kapitałowa o wspomnianym

sposobie jej reprezentacji przez zarząd może zatem udzielić tak prokury łącznej,

jak i prokury oddzielnej, w szczególności władna jest powołać jednego tylko

prokurenta.

Po drugie, przepisy ustawy lub postanowienia umowy (statutu) przewidujące

możliwość reprezentowania spółki kapitałowej przez członka zarządu łącznie

z prokurentem nie ograniczają kompetencji prokurentów wynikającej z przepisów

o prokurze. To zatem, że członek zarządu może działać skutecznie w imieniu spółki

kapitałowej tylko łącznie z innym członkiem zarządu lub prokurentem, nie pozbawia

osoby, której udzielono prokury oddzielnej, możliwości skutecznego samodzielnego

działania w imieniu spółki kapitałowej w charakterze prokurenta. Podobnie osoby,

którym udzielono prokury łącznej, mogą jako prokurenci działać wspólnie w imieniu

spółki kapitałowej, bez konieczności współdziałania z nimi członka zarządu.

Po trzecie, współdziałać z członkiem zarządu spółki kapitałowej w ramach

reprezentacji mieszanej może nie tylko prokurent samodzielny, ale także każdy

z prokurentów, którym udzielono prokury łącznej.

W

świetle

powyższego,

skoro

pełnomocnictwa

procesowego

radcy

prawnemu występującemu w sprawie za pozwanego udzieliło dwóch prokurentów

Spółki, upoważnionych do łącznego działania, to pełnomocnictwo to trzeba uznać

za udzielone skutecznie.

Skoro trafne okazały się zarzuty zażalenia, to – na podstawie art. 39415 § 1

zdanie pierwsze k.p.c. w zw. z 3941 § 3 i art. 108 § 2 oraz art. 39821 k.p.c. - Sąd

Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok, pozostawiając Sądowi drugiej instancji

rozstrzygnięcie o kosztach postepowania zażaleniowego.

jw