Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 63/02 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding shareholder meeting authorization, ruling cassation is inadmissible under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CZ 63/02
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appeal filed by multiple investment funds and insurance companies seeking authorization to convene an extraordinary shareholders' meeting. The lower court had rejected the cassation, noting that such supervisory proceedings do not fall under the scope of registrable proceedings where cassation is permitted. The court affirmed that since the Civil Procedure Code explicitly defines registrable proceedings as those concerning entries in the court register, auxiliary and supervisory matters are excluded from cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401 § 1 k.s.h.; Art. 519-1 § 3 k.p.c.: Cassation is inadmissible against decisions in auxiliary and supervisory proceedings conducted by the court of registration, as these do not constitute registrable proceedings under the Civil Procedure Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation inadmissibility court of registration auxiliary proceedings supervisory proceedings shareholders meeting civil procedure code registration proceedings

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 401 § 1 k.s.h.
przysługuje (art. 401 § 1 k.s.h. w związku z art.
Art. 519-1 § 3 k.p.c.
w związku z art. 519-1 § 3 k.p.c.).
Art. 393-18 § 3 k.p.c.
art. 393-18 § 3 w związku z art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
393-18 § 3 w związku z art. 397 § 2 i art.
Art. 385 k.p.c.
397 § 2 i art. 385 k.p.c. podlega oddaleniu.
art. 401 § 1 k.s.h
przysługuje (art. 401 § 1 k.s.h.
art. 401 k.s.h
395 k.h., a obecnie przewiduje art. 401 k.s.h.
art. 13 § 2 k.p.c
392 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., a
art. 385 k.p.c
397 § 2 i art. 385 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1997 r., I CZ 24/97
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2001 r., III CKN 1454/00

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 27 czerwca 2002 r., IV CZ 63/02

W sprawie o upoważnienie do zwołanie nadzwyczajnego walnego

zgromadzenia akcjonariuszy występujących z takim żądaniem kasacja nie

przysługuje (art. 401 § 1 k.s.h. w związku z art. 519-1 § 3 k.p.c.).

Sędzia SN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca)

Sędzia SN Mirosław Bączyk

Sędzia SN Iwona Koper

Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku DWS Polska Fundusz Inwestycyjny

Otwarty Akcji z siedzibą w W., DWS Polska Fundusz Inwestycyjny Otwarty

Zrównoważony w W., Polskiego Towarzystwa Reasekuracyjnego SA w W.,

Otwartego Funduszu Emerytalnego PZU "Złota Jesień" w W., Otwartego Funduszu

Emerytalnego "Dom" w W., Korona Akcji Fundusz Inwestycyjny Otwarty w W.,

Korona Zrównoważony Fundusz Inwestycyjny Otwarty w W., Pioneer Pierwszy

Polski Otwarty Fundusz Inwestycyjny w W., Pioneer Otwarty Fundusz Inwestycyjny

Agresywnego Inwestowania w W., AIG Otwarty Fundusz Emerytalny w W. z

udziałem "S.-O." SA w O. o upoważnienie do zwołania nadzwyczajnego walnego

zgromadzenia spółki "S.-O." SA, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu

niejawnym w dniu 27 czerwca 2002 r. zażalenia uczestnika postępowania na

postanowienie Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 28 stycznia 2002 r.

oddalił zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Olsztynie postanowieniem z dnia 5 grudnia 2001 r. zmienił

postanowienie Sądu pierwszej instancji i w uwzględnieniu wniosku z dnia 28 marca

2001

r. upoważnił

akcjonariuszy będących

wnioskodawcami do

zwołania

nadzwyczajnego zgromadzenia spółki akcyjnej „S.-O.” w O. Kasację spółki od tego

postanowienia Sąd Okręgowy w Olsztynie odrzucił postanowieniem z dnia 28

stycznia 2002 r., albowiem uznał, że od postanowień sądu rejestrowego

dotyczących czynności nadzorczo-porządkowych kasacja nie przysługuje (art. 519-1

§ 3 k.p.c.). W zażaleniu na wymienione postanowienie spółka zarzuciła naruszenie

art. 694-1, art. 392 w związku z art. 13 § 2 oraz art. 519 -1 § 3 k.p.c. i wniosła o

uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sprawa o upoważnienie do zwołania nadzwyczajnego walnego zgromadzenia

akcjonariuszy występujących z tym żądaniem (art. 401 § 1 k.s.h.) jest jedną z

kategorii spraw należących do sądu rejestrowego w ramach przysługujących mu

kompetencji określanych w doktrynie jako pomocnicze i nadzorcze.

W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęty został pogląd,

według którego postępowaniem rejestrowym w rozumieniu art. 519 -1 § 3 k.p.c. jest

każde postępowanie przed sądem rejestrowym, tj. postępowanie, którego

przedmiotem jest wpis do rejestru podmiotu podlegającego rejestracji, jak i

postępowanie dotyczące podmiotu już wpisanego do rejestru, w szczególności

wspomniane postępowanie pomocnicze i nadzorcze. Konsekwencją tego poglądu

było uznanie, że od postanowień wydanych przez sąd drugiej instancji w sprawach

ostatnio wymienionych kasacja nie przysługuje. Stanowisko to znalazło wyraz w

postanowieniach z dnia 16 kwietnia 1997 r., I CZ 24/97 (OSNC 1997, nr 11, poz.

168) i z dnia 11 marca 1998 r., III CZ 10/98 (OSNC 1998, nr 10, poz. 171) oraz w

innych orzeczeniach niepublikowanych. Jednakże orzeczenia te wydane zostały na

tle stanu prawnego, który uległ zmianie. Z dniem 1 lipca 2000 r. przepis art. 519 -1

k.p.c. otrzymał nowe brzmienie (art. 1 pkt 64 i art. 6 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o

zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym

i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz

ustawy o komornikach sadowych i egzekucji, Dz.U. Nr 48, poz. 554). Z kolei z

dniem 1 stycznia 2001 r. utracił moc kodeks handlowy (z wyjątkiem przepisów o

firmie i prokurze) i od tego dnia obowiązuje kodeks spółek handlowych (art. 631-633

tego kodeksu). W tym też dniu weszła w życie ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o

Krajowym Rejestrze Sądowym (jedn. tekst: Dz.U. z 2001 r., nr 17, poz. 209 ze zm.),

która w części pierwszej, księdze drugiej, tytule II Kodeksu postępowania cywilnego

dodała dział VI-1 pt. „Postępowanie rejestrowe” (art. 694-1-694-8). Rozpoznanie

zażalenia wymaga uwzględnienia tego nowego stanu prawnego.

Kompetencję

sądu

rejestrowego

do

upoważnienia

do

zwołania

nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy występujących z takim

żądaniem przewidywał art. 395 k.h., a obecnie przewiduje art. 401 k.s.h. Kodeks

handlowy nie zawierał i kodeks spółek handlowych nie zawiera przepisów

normujących

zaskarżanie

orzeczeń

sądu

rejestrowego

wydanych

w

tym

przedmiocie, a w szczególności przewidujących dopuszczalność kasacji. Wejście w

życie,

w miejsce kodeksu handlowego, kodeksu spółek handlowych nie

spowodowało więc żadnych zmian co do tej kwestii. Jej rozwiązania należy zatem

szukać w innych przepisach.

Przepisami takimi są przepisy kodeksu postępowania cywilnego o kasacji w

postępowaniu nieprocesowym, stosownie do art. 7 ustawy o Krajowym Rejestrze

Sądowym, do postępowania przed sądami rejestrowymi stosuje się bowiem

przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym, chyba

że ustawa stanowi inaczej. Wobec braku ustawowych unormowań szczególnych w

tym zakresie, do postępowania przed sądami rejestrowymi, a więc do postępowania

dotyczącego wpisu podmiotu podlegającego rejestracji, jak i do każdego innego

postępowania prowadzonego przez sąd rejestrowy, w tym do postępowania

pomocniczego i nadzorczego, mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania

cywilnego o postępowaniu nieprocesowym.

Kasacji w postępowaniu rejestrowym dotyczy art. 519 -1 § 3 k.p.c., który

stanowi, że w postępowaniu rejestrowym kasacja przysługuje jedynie od

postanowień sądu drugiej instancji w przedmiocie wpisu lub wykreślenia z rejestru

podmiotu podlegającego rejestracji. Mimo że w wyniku nowelizacji kodeksu

postępowania cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r. przepis ten nie

uległ zmianie, jego dotychczasowa wykładnia nie może być podtrzymana.

Wykładnia tego przepisu wymaga uwzględnienia zmiany, jaką w kodeksie

postępowania cywilnego sprawiło dodanie przez ustawę o Krajowym Rejestrze

Sądowym działu VI-1 pt. „Postępowanie rejestrowe” (art. 694-1-694-8). Według art.

694-1 k.p.c., postępowaniem rejestrowym w rozumieniu przepisów tego działu jest

tylko postępowanie o wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym (§ 1) i odpowiednio

postępowanie o wpis w innym rejestrze prowadzonym przez sądy (§ 2). Ta definicja

postępowania rejestrowego nie obejmuje zatem postępowania pomocniczego i

nadzorczego, prowadzonego przez sąd rejestrowy. Określenie w art. 519 -1 k.p.c.

rodzaju spraw, w których przysługuje lub nie przysługuje kasacja, bezpośrednio

nawiązuje do systematyki spraw poddanych rozpoznaniu w postępowaniu

nieprocesowym w poszczególnych działach części pierwszej, księgi drugiej, tytułu II

kodeksu postępowania cywilnego. Przez sprawy – określone według ich rodzaju –

w których według art. 519-1 k.p.c. kasacja przysługuje lub nie przysługuje, należy

zatem rozumieć sprawy, które odpowiadają tej systematyce (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2001 r., III CKN 1454/00, OSNC 2001, nr 7-8,

poz. 116). Przepis art. 519-1 § 3 k.p.c. nie dotyczy zatem rozpoznawanych przez

sąd rejestrowy spraw z zakresu postępowania nadzorczego i porządkowego,

prowadzonego przez sąd rejestrowy w stosunku do podmiotu wpisanego do

rejestru. Z przepisu tego nie można więc wyprowadzać wniosku co do

dopuszczalności kasacji w tych sprawach.

Przed zmianą kodeksu postępowania cywilnego dokonaną ustawą z dnia 24

maja 2000 r. o dopuszczalności kasacji w postępowaniu nieprocesowym rozstrzygał

mający odpowiednie zastosowanie art. 392 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., a

przepisy art. 519-1 § 1 i 2 k.p.c. przewidywały jedynie wypadki, w których kasacja nie

przysługuje. Tylko art. 519-1 § 3 k.p.c. określał, od jakich postanowień wydanych w

postępowaniu rejestrowym kasacja przysługuje. Obecnie dopuszczalność kasacji w

postępowaniu nieprocesowym samodzielnie reguluje art. 519 -1 k.p.c. Jest to

regulacja pozytywna. Przepisy wymienionego artykułu przewidują od jakich

postanowień i wydanych w jakich sprawach przysługuje kasacja. Zastrzegają przy

tym przypadki, w których kasacja nie przysługuje i dopuszczają możliwość dalszego

wyłączenia dopuszczalności kasacji przez przepis szczególny. Takie uregulowanie

powoduje, że w sprawach, w których art. 519-1 k.p.c. nie przewiduje kasacji, kasacja

nie przysługuje, chyba że dopuszczalność kasacji wynika z innego – szczególnego

– przepisu ustawy. Sprawy z zakresu postępowania pomocniczego i nadzorczego

prowadzonego przez sąd rejestrowy w stosunku do podmiotu wpisanego do rejestru

nie należą do żadnego z rodzajów spraw, w których art. 519 -1 k.p.c. przewiduje

kasację. W szczególności sprawy te – jak o tym była mowa wyżej – nie należą do

postępowania rejestrowego, którego dotyczy art. 519-1 § 3 k.p.c. Nie ma też innego

przepisu ustawy, który przewidywałby dopuszczalność kasacji w tych sprawach,

zatem w sprawie o upoważnienie do zwołania nadzwyczajnego walnego

zgromadzenia akcjonariuszy występujących z takim żądaniem (art. 401 § 1 k.s.h.)

kasacja nie przysługuje.

Z przytoczonych względów zażalenie okazało się niezasadne i na podstawie

art. 393-18 § 3 w związku z art. 397 § 2 i art. 385 k.p.c. podlega oddaleniu.