Supreme Court dismisses appeal in co-ownership termination case where cassation appeal value exceeds appeal value limit.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the district court's decision rejecting the co-ownership termination action. The appellant argued that the cassation appeal value should be based on the disputed property's total value rather than the appeal value, which was below the statutory threshold for cassation. The court held that when an appeal is rejected in full, the cassation appeal value cannot exceed the appeal value unless the appellant specifically challenges the division method or allocation of costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 519 § 4 pkt 4 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; The value of the subject matter of a cassation appeal in co-ownership termination cases is generally limited to the value of the appellant's share indicated in the rejected appeal, not the total value of the divided assets.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 59/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący)SSN Monika Koba (sprawozdawca)SSN Roman Trzaskowski w sprawie z wniosku A. K.przy uczestnictwie M. M.o zniesienie współwłasności,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 września 2020 r.,zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.z dnia 9 czerwca 2020 r., sygn. akt I Ca (...) (I WSC (...)), oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w Z. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika M. M. od postanowienia tego Sądu z dnia 29 stycznia 2020 r. oddalającego jego apelację i odrzucającego apelację wnioskodawczyni A.K. od postanowienia Sądu Rejonowego w H. z dnia 29 października 2019 r. wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności.Przyczyną odrzucenia skargi było stwierdzenie, że wartość przedmiotu zaskarżenia została oznaczona w apelacji uczestnika na kwotę 58.754 zł, nie sięga zatem granicy 150.000 zł, od której zgodnie z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. dopuszczalna jest skarga kasacyjna w sprawach o zniesienie współwłasności.
Wprawdzie w skardze kasacyjnej uczestnik określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 173.360 zł, ale wobec oddalenia jego apelacji w całości, wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej nie może być oznaczona na kwotę wyższą niż w apelacji.W zażaleniu na to postanowienie skarżący, domagając się jego uchylenia, zarzucił naruszenie art. 19 § 1 oraz art. 5191 § 4 pkt. 4 k.p.c. przez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być wyższa niż określona w apelacji, w sytuacji w której wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona została w skardze kasacyjnej, jako kwota wartości przedmiotu sprawy, która została ustalona przez sąd w postanowieniu co do istoty sprawy, a którą to kwotę skarżący w całości kwestionuje.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w sprawach działowych do których należą sprawy o zniesienie współwłasności, wartością przedmiotu zaskarżenia nie jest wartość całego dzielonego majątku, ale wartość interesu majątkowego, którego dotyczy zaskarżenie.
Z reguły nie może ona przekraczać wartości udziału w majątku podlegającym podziałowi uczestnika wnoszącego skargę kasacyjną nawet, gdy orzeczenie zaskarżono w całości (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2015 r., III CZ 13/15, niepubl.). Wyjątek od tej zasady zachodzi, gdy skarżący podważa zasadę podziału, objęcie lub nieobjęcie orzeczeniem poszczególnych rzeczy lub praw albo rozliczenie nakładów (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 2004, nr 4, poz. 60, z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, niepubl., z dnia 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08, niepubl., z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, niepubl., z dnia 1 czerwca 2011 r.
II CZ 27/11, niepubl., z dnia 7 listopada 2014 r., IV CZ 73/14, niepubl., z dnia 18 marca 2015 r., I CZ 22/15, niepubl., z dnia 6 grudnia 2016 r., V CSK 275/16, niepubl., z dnia 14 marca 2017 r., II CZ 161/16, niepubl., z dnia 26 października 2017 r., II CZ 64/17, niepubl., z dnia 7 marca 2018 r., I CSK 670/17, niepubl., i z dnia 23 marca 2018 r., I CZ 33/18, niepubl.). Wskazana przez skarżącego w skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wiążąca dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego i podlega weryfikacji na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i 26 k.p.c. (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08, z dnia 19 czerwca 2015 r., IV CZ 16/15, niepubl., z dnia 18 marca 2015 r., III CSK 419/14, niepubl., z dnia 13 marca 2015 r., III CZ 13/15, niepubl., i z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 239/14, niepubl.).W sytuacji gdy skarżący składał apelację od postanowienia Sądu pierwszej instancji, wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną może jedynie odpowiadać wartości przedmiotu zaskarżenia wskazanej w apelacji, o ile została ona oddalona w całości, nie jest natomiast możliwe określenie jej na kwotę wyższą.
Założenie to może podlegać wyjątkom w sytuacji, gdy apelacja została złożona nie tylko przez uczestnika, ale także przez wnioskodawczynię lub wartość przedmiotu zaskarżenia została określona w apelacji wadliwie (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2014 r., III CZ 11/14, niepubl., z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, niepubl., z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 120/07, niepubl., i z dnia 22 kwietnia 2002 r., UZ 11/02, OSNP - wkł. 2002, nr 17, poz. 7). W rozpoznawanym przypadku uczestnik zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji tylko w zakresie wysokości orzeczonej na jego rzecz spłaty, a wartość przedmiotu zaskarżenia określił w apelacji na kwotę 58.745 zł (k. 320 - 321).
U podstaw stanowiska uczestnika legło stwierdzenie, że Sąd pierwszej instancji bezzasadnie pomniejszył należną mu spłatę o wartość spłacanego kredytu hipotecznego. W konsekwencji nie kwestionując przedmiotu podziału, wartości przedmiotu zniesienia współwłasności (173.360 zł), ani sposobu podziału, domagał się jedynie zwiększenia należnej mu spłaty o kwotę 58.745 zł, jako różnicy między kwotą jego zdaniem należną - 86.680 zł (173.360 : ½), a kwotą przyznaną przez Sąd Rejonowy - 27.935 zł (86.680 zł - 27.935 zł).
W skardze kasacyjnej wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 173 360 zł, a precyzując zakres zaskarżenia wskazano, że postanowienie Sądu Okręgowego zaskarżono w całości, choć w istocie podstawy skargi i jej argumentacja odnoszą się jedynie - analogicznie, jak w apelacji - do wysokości orzeczonej na rzecz skarżącego spłaty. Kwestionowanie rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w zakresie, w jakim Sąd ten odrzucił apelację wnioskodawczyni, jest niedopuszczalne. Od postanowienia o odrzuceniu apelacji przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna - art. 3941 § 2 k.p.c. (aktualnie art. 3942 § 1 k.p.c.), a uczestnik nie ma interesu prawnego w jego wywiedzeniu, skoro jest to rozstrzygnięcie dla niego korzystne.
Interes majątkowy uczestnika w zaskarżeniu orzeczenia może odpowiadać jedynie jego nieuwzględnionej apelacji, nie może zatem przekraczać kwoty 58.745 zł. Wartości przedmiotu zaskarżenia nie może natomiast stanowić kwota 173.360 zł wskazana w skardze kasacyjnej, odpowiadająca wartości dzielonego majątku. Wobec tego, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być podana dowolnie, tak aby uzyskać prawo do wniesienia skargi kasacyjnej, a rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia na którą mogłaby opiewać skarga kasacyjna (58.745 zł) nie przekracza progu, o którym mowa w art. 519¹ § 4 pkt. 4 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. jw