Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 59/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on termination of co-ownership due to low disputed property value under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CZ 59/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a cassation complaint regarding the termination of co-ownership. The appellant argued procedural violations, but the court found the appeal inadmissible because the disputed property value of 125,000 PLN fell below the statutory threshold for cassation. The decision relied on the principle that only the value of the disputed subject matter, as declared by the appellant, determines admissibility in such cases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.: In disputes over termination of co-ownership, the admissibility of a cassation appeal depends solely on the value of the disputed subject matter declared by the appellant, which must meet the statutory monetary threshold.

Parole chiave

Generato dall'IA
termination of co-ownership cassation appeal admissibility disputed property value statutory monetary threshold Civil Procedure Code inadmissible appeal lower court value

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 2 k.p.c.
wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 5191 § 2 k.p.c.).
Art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.
Według tej samej zasady w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. ustawodawca uregulował
Art. 39814 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 3941
art. 3986 § 2 k.p.c
art. 233 k.p.c
że zapadło ono z rażącym naruszeniem przepisów postępowania, to jest art. 233
art. 64 Konstytucji
k.p.c., 3986 § 2 k.p.c., 5191 § 2 k.p.c. i art. 64 Konstytucji.
art. 5191 k.p.c
Określenie w art. 5191 k.p.c.
art. 5191 § 2 k.p.c
wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 5191 § 2 k.p.c.).
art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c
Według tej samej zasady w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CKN 1454/00
Supreme Court dismissed psychiatric treatment consent appeal due to missing statutory grounds for cassation review.
IV CZ 106/01
IV CZ 106/01, (Prok. i Pr. 2002, nr 6) dla oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 59/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku K. K.

przy uczestnictwie M. K.

o zniesienie współwłasności,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 września 2012 r.,

zażalenia uczestniczki postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 28 września 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 28 września 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną uczestniczki M. K. od postanowienia tego Sądu z 19 kwietnia 2011 r.,

wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności. Sąd Okręgowy przyjął, że

skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu

zaskarżenia i jako podstawę rozstrzygnięcia powołał art. 519 1 § 2 k.p.c. oraz art.

3986 § 2 k.p.c.

W zażaleniu na postanowienie z 28 września 2011 r. uczestniczka zarzuciła,

że zapadło ono z rażącym naruszeniem przepisów postępowania, to jest art. 233

k.p.c., 3986 § 2 k.p.c., 5191 § 2 k.p.c. i art. 64 Konstytucji.

Uczestniczka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie

biegu wniesionej skardze kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Określenie w art. 5191 k.p.c. rodzaju spraw, w których przysługuje lub nie

przysługuje skarga kasacyjna nawiązuje bezpośrednio do systematyki spraw

poddanych rozpoznaniu w postępowaniu nieprocesowym w poszczególnych

działach części pierwszej, księgi drugiej, tytułu II k.p.c. Przez określone według ich

rodzaju sprawy, w których według art. 5191 k.p.c. przysługuje skarga kasacyjna

należy zatem rozumieć sprawy odpowiadające tej systematyce (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2001 r., III CKN 1454/00, OSNC 2001, nr 7-8,

poz. 116).

O dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o podział majątku

wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami rozstrzyga

wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 5191 § 2 k.p.c.). Art. 5191 § 2 k.p.c.

dopuszczając skargę kasacyjną w sprawach z zakresu prawa rodzinnego

w sprawach o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej

między małżonkami, ustanawia granicę kwotową od stu pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Według tej samej zasady w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. ustawodawca uregulował

kwestię

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej

w

sprawach

o

zniesienie

współwłasności. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z 11 lipca 2001 r.,

IV CZ 106/01, (Prok. i Pr. 2002, nr 6) dla oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej

w tych sprawach nie ma znaczenia wartość poszczególnych składników majątku,

czy też wartość całego majątku wspólnego będącego przedmiotem podziału.

Decyduje o niej bowiem wyłącznie wartość przedmiotu zaskarżenia podana przez

wnoszącego skargę kasacyjną uczestnika postępowania, który określa ją

adekwatnie do wartości naruszonego orzeczeniem uprawnienia majątkowego.

Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte 11 października 2007 r.

z inicjatywy K. K., który wniósł o zniesienie współwłasności nieruchomości

lokalowej. Poza sporem pozostawało, że jedyny składnik podlegającego podziałowi

majątku to nieruchomość lokalowa, kupiona przez K. K. i M. K. już po rozwodzie.

W toku postępowania wszczętego przez K. K. - M. K. wystąpiła o uzgodnienie

treści księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości lokalowej z rzeczywistym

stanem prawnym poprzez ujawnienie w niej, że nieruchomość jest przedmiotem

współwłasności nie zaś wspólności ustawowej. Sprawa została zarejestrowana

przez Sąd Rejonowy do sygn. I C … i – na podstawie art. 619 k.p.c. – przekazana

do rozpoznania w sprawie o zniesienie współwłasności. Sąd Rejonowy uznał,

że nieruchomość podlegająca podziałowi jest przedmiotem współwłasności stron

w częściach po ½, co uczestniczka kwestionowała w apelacji i kwestionuje także

w skardze kasacyjnej.

Koniecznym elementem apelacji i skargi kasacyjnej jest określenie wartości

przedmiotu sporu. Fachowo reprezentowana uczestnika w obu tych środkach

zaskarżenia wartość tę określiła na 125.000 zł, co – jak wynika z uzasadnienia

zaskarżonego

postanowienia

i

zażalenia

–

odpowiada

połowie

wartości

nieruchomości podlegającej podziałowi. Tak samo określiła też wartość przedmiotu

zaskarżenia w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Nie może zatem uczestniczka oczekiwać, że Sąd drugiej instancji orzekający

w sprawie, ale i Sąd Najwyższy, do którego wniosła zażalenie na postanowienie

o odrzuceniu

skargi

kasacyjnej,

oznaczy

wartość

przedmiotu

zaskarżenia

dla kwestionowanego przez nią rozstrzygnięcia na innym niż oznaczony przez nią

poziomie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.

jw