Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 59/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of basic court fee despite prior exemption from filing fees.

Numero d'incarto IV CZ 59/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. Although the plaintiff had previously been exempted from filing fees, the court ruled that this exemption did not cover the mandatory basic fee required for the appeal. The court held that the basic fee is a fixed obligation for all parties, including those with prior exemptions, and its non-payment results in the automatic rejection of the appeal without prior summons.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 13 u.u.s.c.; Art. 14 ust. 2, 3 u.u.s.c.; Art. 100 ust. 2 u.u.s.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c.: A party previously exempted from court costs remains liable for the basic fee on appeal documents, and failure to pay this fixed fee leads to the immediate rejection of the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal court fees basic fee obligation legal exemption automatic rejection lawyer representative fixed fee

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 149 ust. 1 in zw. z art. 151 ustawy z dnia 28 lipca 2006 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
art. 13 u.u.s.c.
W myśl art. 13 u.u.s.c. skarga kasacyjna wniesiona w sprawie o prawa
art. 2 ust. 1 u.u.s.c.
sądowych, t.j. od opłat (art. 2 ust. 1 u.k.s.c.) i obejmuje zwolnienie od opłaty
art. 14 ust. 2 u.u.s.c.
do art. 14 ust. 2 u.k.s.c. opłatę podstawową pobiera się także od podlegających
art. 14 ust. 3 u.u.s.c.
do art. 14 ust. 2 u.k.s.c. opłatę podstawową pobiera się także od podlegających
art. 100 ust. 2 u.u.s.c.
3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 96 ust. 1 i art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
art. 1302 § 3 k.p.c.
przez profesjonalnych pełnomocników określa art. 1302 § 3 k.p.c. Stosownie
art. 394 1 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.
prawu, wobec czego zażalenie, na podstawie art. 394 1 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.
art. 108 § 1 w zw. z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c.
stosownie do art. 108 § 1 w zw. z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c., w zw.
art. 3986 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 30 maja 2006 r., I CZ 23/06, niepubl.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 59/06

POSTANOWIENIE

Dnia 26 lipca 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący)

SSN Antoni Górski

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Szpitala Wojewódzkiego […]

przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia, Skarbowi Państwa - Sejmowi

Rzeczypospolitej Polskiej, Skarbowi Państwa - Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej,

Skarbowi Państwa - Radzie Ministrów, Skarbowi Państwa - Ministrowi Skarbu

Państwa i Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 lipca 2006 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 1 czerwca 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie;

zasądza od powoda na rzecz Narodowego Funduszu Zdrowia

kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną powoda – Szpitala Wojewódzkiego od wyroku wymienionego Sądu z

dnia 2 marca 2006 r., albowiem skarga kasacyjna wniesiona przez radcę prawnego

w sprawie o prawa majątkowe nie została opłacona opłatą stosunkową.

W zażaleniu na wymienione postanowienie powód powołał się na wydane

w sprawie postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 października 2003 r.,

którym został zwolniony od wpisu sądowego w całości i zarzucił naruszenie art.

3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 96 ust. 1 i art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398). Wniósł o

uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na zażalenie pozwany Narodowy Fundusz Zdrowia wniósł o

oddalenie zażalenia, ponieważ powód nie uiścił opłaty podstawowej od skargi

kasacyjnej. Wniósł także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania

zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Wobec tego, że skarga kasacyjna powoda wniesiona została w dniu 29 maja

2006 r., do skargi tej i postępowania wywołanego jej wniesieniem, stosownie do art.

149 ust. 1 w zw. z art. 151 ustawy z dnia 28 lipca 2006 r. o kosztach sądowych

w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398; dalej – „u.k.s.c.”), która weszła

w życie w dniu 2 marca 2006 r., mają zastosowanie przepisy tej ustawy

oraz odpowiednie

przepisy

kodeksu

postępowania

cywilnego

w

brzmieniu

zmienionym tą ustawą.

W myśl art. 13 u.u.s.c. skarga kasacyjna wniesiona w sprawie o prawa

majątkowe, podlega opłacie stosunkowej, obliczonej od wskazanej w skardze

wartości przedmiotu zaskarżenia.

Rację ma skarżący twierdząc, że – czego nie dostrzegł Sąd Apelacyjny –

wydanym

w

sprawie

postanowieniem

Sądu

Okręgowego

w

B. z

dnia

13 października 2003 r. powód został zwolniony od wpisu sądowego w całości

(k. 35). Aczkolwiek zwolnienie to orzeczone zostało przed wejściem w życie ustawy

o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 2005 r., ale wraz z wejściem w życie

tej ustawy nie upadło i oznacza obecnie częściowe zwolnienie od kosztów

sądowych, t.j. od opłat (art. 2 ust. 1 u.k.s.c.) i obejmuje zwolnienie od opłaty

stosunkowej od wniesionej przez powoda skargi kasacyjnej.

Jednakże trafnie zauważył pozwany Narodowy Fundusz Zdrowia, że powód

uchybił obowiązkowi uiszczenia bez wezwania opłaty podstawowej. Stosownie

do art. 14 ust. 2 u.k.s.c. opłatę podstawową pobiera się także od podlegających

opłacie pism wnoszonych przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych przez sąd,

a według art. 100 ust. 2 u.k.s.c. strona, której sąd przyznał zwolnienie od kosztów

sądowych, ma obowiązek uiścić opłatę podstawową od

wszystkich pism

podlegających opłacie. Nie ma zaś przepisu szczególnego, który od wymienionej

zasady czyniłby wyjątek, dotyczący skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę

prawnego. Skutki nie uiszczenia opłat od środków odwoławczych wnoszonych

przez profesjonalnych pełnomocników określa art. 1302 § 3 k.p.c. Stosownie

do tego przepisu sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, m.in. nie opłaconą

skargę kasacyjną, wniesioną przez radcę prawnego, podlegającą opłacie

w wysokości stałej. Użyte w tym przepisie pojęcie opłaty stałej obejmuje nie tylko

opłatę stałą w rozumieniu u.k.s.c., ale również opłatę podstawową. Opłata ta

wynosi 30 zł (art. 14 ust. 3 u.k.s.c.), jest zatem opłatą w wysokości stałej.

W konsekwencji, wniesienie przez radcę prawnego, reprezentującego stronę

zwolnioną od kosztów sądowych, skargi kasacyjnej bez uiszczenia opłaty

podstawowej, powoduje – stosownie do art. 1302 § 3 k.p.c. – odrzucenie skargi.

Stanowisko takie zajął już Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 maja 2006 r.,

I CZ 23/06, niepubl.).

Zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada zatem

prawu, wobec czego zażalenie, na podstawie art. 394 1 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.

należało oddalić.

O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy postanowił

stosownie do art. 108 § 1 w zw. z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c., w zw. z § 12

ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego

ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).