Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 58/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to request reasoned judgment within one week.

Numero d'incarto IV CZ 58/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by participant B.P. against a second-instance court order rejecting the appeal. The participant argued procedural violations regarding joint participation, but the court found the primary issue was a failure to request a reasoned judgment within the mandatory one-week period. Consequently, the two-month deadline for filing the cassation appeal never began, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 5 k.p.c.; Art. 387 § 3 k.p.c.: The two-month period for filing a cassation appeal commences only upon the service of a reasoned judgment requested within one week of the sentence's announcement; failure to request such service within the week renders the subsequent appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility reasoned judgment service one week deadline two month period inadmissible appeal joint participation proceedings procedural prerequisites

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 5 k.p.c.
przez wadliwe zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 398 5 § 1 k.p.c.
Art. 387 § 3 k.p.c.
Stosownie zaś do art. 387 § 3 k.p.c.,
Art. 73 § 2 k.p.c.
zostało ono wydane z naruszeniem przepisów procesowych, tj. art. 73 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
przez wadliwe zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 398 5 § 1 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 73 § 2 k.p.c
zostało ono wydane z naruszeniem przepisów procesowych, tj. art. 73 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 3985 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który
art. 387 § 3 k.p.c
Stosownie zaś do art. 387 § 3 k.p.c.,
art. 510 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254
Najwyższego z 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254,
I CZ 33/08, nie publ.
postanowienie Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2008 r., I CZ 33/08, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 58/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku F. P.

przy uczestnictwie M. P. – G., B. P., W. P. i K. T.

o uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego w T.

z dnia 21 grudnia 1982 roku w sprawie I Ns II …

o stwierdzenie nabycia spadku po A. M. K.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 września 2012 r.,

zażalenia uczestnika postępowania B. P.

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 17 lutego 2012 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 17 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną uczestnika B. P. od postanowienia tego Sądu z 30 listopada 2011 r. Sąd

Okręgowy wskazał, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej

jest uprzednie wystąpienie w ustawowym terminie o doręczenie odpisu orzeczenia

Sądu drugiej instancji z uzasadnieniem. Takiego wniosku uczestnik nie złożył.

W zażaleniu na postanowienie z 17 lutego 2012 r. uczestnik zarzucił, że

zostało ono wydane z naruszeniem przepisów procesowych, tj. art. 73 § 2 k.p.c.

przez wadliwe zastosowanie przez Sąd Okręgowy art. 398 5 § 1 k.p.c. w zw. z art.

13 § 2 k.p.c. w związku z pominięciem okoliczności, że postępowanie, w którym

zapadło zaskarżone postanowienie dotyczyło uchylenia (zmiany) postanowienia

stwierdzającego spadek po matce uczestników i że wszyscy uczestnicy byli

bezpośrednio i równomiernie zainteresowani wynikiem sprawy.

Uczestnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który

wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia jego

odpisu z uzasadnieniem stronie skarżącej. Stosownie zaś do art. 387 § 3 k.p.c.,

orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się stronie, która w terminie tygodniowym od

ogłoszenia sentencji zażądała jego doręczenia. Przepis art. 398 5 k.p.c. należy

rozumieć w ten sposób, iż termin dwumiesięczny liczony jest od doręczenia stronie

odpisu orzeczenia zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 387 § 3 k.p.c.

To z kolei oznacza, że tylko wtedy, gdy strona zażądała w terminie tygodniowym od

ogłoszenia orzeczenia doręczenia jej jego odpisu wraz z uzasadnieniem, można

mówić, iż spełnione zostało wstępne wymaganie dla wniesienia skargi kasacyjnej.

Postanowienie Sądu drugiej instancji, zaskarżone odrzuconą skargą

kasacyjną, zapadło 30 listopada 2011 r., a termin do wystąpienia z wnioskiem

o doręczenie orzeczenia wraz z uzasadnieniem upłynął 7 grudnia 2011 r. Jeżeli

zatem uczestnik po ogłoszeniu orzeczenia nie wystąpi z żądaniem doręczenia mu

orzeczenia

z

uzasadnieniem

bądź

żądanie

to

zgłosił

z

przekroczeniem

tygodniowego terminu, wówczas termin do złożenia skargi kasacyjnej nie

rozpoczyna biegu i staje się ona niedopuszczalna (por. m. in. postanowienie Sądu

Najwyższego z 11 grudnia 1996 r., I PKN 45/96, OSNAPiUS 1997, nr 14, poz. 254,

postanowienie Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2008 r., I CZ 33/08, nie publ.).

Niezasadnie uczestnik powołuje się na okoliczność, że strony były

współuczestnikami jednolitymi w postępowania na mocy art. 73 § 2 k.p.c., co

miałoby oznaczać, że czynności procesowe dokonane przez jednego z nich

odnosiłyby skutki także na korzyść pozostałych. Relacje między podmiotami

występującymi

w

postępowaniu

nieprocesowym

reguluje

art.

k.p.c.

W postępowaniu tym nie występuje powód i pozwany; nie mają w nim też

zastosowania przepisy o współuczestnictwie w sporze (art. 72-74 k.p.c.)

i o interwencji ubocznej (art. 75-83 k.p.c.).

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.

db