Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees due to insufficient financial disclosure.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint due to non-payment of court fees. The appellant failed to provide a detailed financial statement proving inability to pay, merely citing vague debts and a low income without specific asset data. Consequently, the court held that the appeal was inadmissible because the appellant did not meet the statutory burden of proof required for fee exemption.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 102 ust. 1 u.k.s.c.; Art. 112 ust. 3 u.k.s.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The party seeking exemption from court fees must substantively prove financial hardship in a detailed declaration; failure to disclose actual assets or income renders the exemption request invalid, leading to dismissal of the appeal for non-payment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 57/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)SSN Irena Gromska-SzusterSSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa D. J.przeciwko E. J.o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 listopada 2015 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2015 r., 1) oddala zażalenie, 2) przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego adwokatowi P. L. kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych podlegającą powiększeniu o podatek od towarów i usług (VAT), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 30 października 2014 r., ponieważ mimo upływu tygodniowego terminu przewidzianego w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. od doręczenia jego pełnomocnikowi postanowienia z dnia 12 maja 2015 r., oddalającego wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, opłata w wysokości 867 zł nie została uiszczona. Przyczyną oddalenia wniosku było niewykazanie przez powoda, że nie jest w stanie ponieść opłaty bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Złożone oświadczenie nie określało jego rzeczywistej sytuacji majątkowej, w odniesieniu do udziałów i prowadzonej działalności w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością C. i P.. Niezależnie od tego Sąd uznał, że nawet podana przez powoda wysokość wynagrodzenia zezwalała uregulowanie wymaganej opłaty.Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 102 ust. 1 u.k.s.c. przez przyjęcie, że był w stanie uiścić wymaganą opłatę, chociaż ponosi wysokie koszty utrzymania drugiej córki, chorej na mukowiscydozę. Spłaca kredyt pobrany na pokrycie kosztów zakupu dla niej kamizelki oscylacyjnej i zadłużenie związane z wysokimi kosztami jej leczenia.
Partycypuje w kosztach utrzymania drugiej córki. Wynagrodzenie w wysokości 1464 zł miesięcznie nie wystarcza na pokrycie wszystkich wydatków. Domagał się rozpoznania także postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, uwzględnienia tego wniosku oraz uchylenia zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznanie zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej obejmuje także, na wniosek strony, kontrolę postanowienia tego sądu o oddaleniu wniosku o zwolnienie strony od tej opłaty.
Nie wchodzi jednak w zakres tej kontroli merytoryczne rozpoznawanie przez Sąd Najwyższy wniosku strony. Zgodnie z 102 ust. 1 i 2 u.k.s.c., strona domagająca się zwolnienia od kosztów sądowych zobowiązana jest do wykazania, w złożonym oświadczeniu, że wniesienie wymaganej opłaty spowodowałoby uszczerbek w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Sąd Apelacyjny stwierdził, że powód nie wykazał przesłanek przewidzianych w art. 102 ust. 1 u.k.s.c., ponieważ złożone oświadczenie nie określa rzeczywistego stanu jego majątku, w tym dochodów.
Powód w zażaleniu nie odniósł się do przyczyn nieuwzględnienia jego wniosku, nie wyjaśnił zastrzeżeń zawartych w uzasadnieniu postanowienia, poprzestał na artykułowaniu istnienia bliżej niesprecyzowanych zobowiązań, co uniemożliwiło dokonanie oceny porównawczej. Stanowiło to wystarczającą podstawę do odmowy zwolnienie od opłaty. W zażaleniu powoda brak argumentów, które mogłyby prowadzić do zakwestionowania prawidłowości postanowienia. Nieuiszczenie opłaty w terminie wskazanym w art. 112 ust. 3 u.k.s.c. zasadnie potraktowane zostało jako podstawa odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. Orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym wynika z zasady określonej w art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze (jedn. tekst:
Dz.U. z 2015 r., poz. 615 ze zm.). kc