Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 55/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for custody removal case as cassation inadmissible under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CZ 55/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a custody removal order based on a Brussels judgment. The lower court rejected the appeal because such family law matters fall outside the closed list of cases permitting cassation under Article 5191 of the Civil Procedure Code. The court held that the substantive issues of the Brussels judgment's enforceability and recognition are not subject to review in this procedural appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 ust. 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. in conjunction with Art. 394 § 1 k.p.c.: Cassation appeals are inadmissible in family law custody cases, including those based on the Hague Convention, as these do not fall within the statutory list of reviewable matters.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility family law custody removal Hague Convention enforcement civil procedure code limitations Brussels judgment recognition

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 2 k.p.c.
W sprawach tych, stosownie do art. 5191 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna nie
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 398 14 k.p.c.
Art. 394 § 1 k.p.c.
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 5191 k.p.c
zawartym w art. 5191 k.p.c., w których taka skarga przysługuje.
art. 5191 § 2 k.p.c
W sprawach tych, stosownie do art. 5191 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna nie
art. 3941 § 3 k.p.c
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 55/13

POSTANOWIENIE

Dnia 20 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Mirosław Bączyk

SSN Anna Kozłowska

w sprawie z wniosku M. S. R.

przy uczestnictwie J. S. R. i D. S.

o odebranie dzieci,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 czerwca 2013 r.,

zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 16 stycznia 2013 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił, jako

niedopuszczalną skargę kasacyjną wnioskodawcy M. S. R. od postanowienia tego

Sądu oddalającego apelację wnioskodawcy w sprawie o odebranie dzieci.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że sprawy

dotyczące władzy rodzicielskiej nie zostały ujęte w zamkniętym katalogu spraw

zawartym w art. 5191 k.p.c., w których taka skarga przysługuje. Nadto podniósł,

że wnioskodawca żądał wydania dzieci w oparciu o orzeczenie wydane przez Sąd

pierwszej instancji w Brukseli, które nie zostało uznane przez sąd polski, a przy tym

nie wskazał przepisu prawa krajowego, na podstawie którego miałoby nastąpić

wydanie dzieci. Stwierdził również, że przedmiotowe postępowanie nie toczyło się

na podstawie Konwencji haskiej z dnia 25 października 1980 r. o cywilnych

aspektach uprowadzenia dziecka za granicę (Dz. U. z 1995 r., nr 108, poz. 528,

sprostowanie Dz.U. z 1999 r., Nr 93, poz. 1085 - dalej jako Konwencja haska)

dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka, w których skarga kasacyjna

jest dopuszczalna.

W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca wniósł o jego uchylenie

w całości podnosząc, że uzyskane przez niego orzeczenie Sądu w Brukseli

z dnia 9 stycznia

2009

r.,

wydane

w

kontynuacji

procedury

związanej

z uprowadzeniem dziecka za granicę jest wykonalne bez potrzeby jego

uznania w Polsce i bez możliwości jego nieuznania w jakiejkolwiek procedurze

krajowej. Wykonanie takiego orzeczenia w Polsce powinno sprowadzać się

do odpowiedniego zastosowania procedury cywilnej w zakresie spraw o odebranie

osoby

podlegającej

władzy

rodzicielskiej

lub

pozostającej

pod

opieką.

Skarżący zarzucił, że Sądy obu instancji w niniejszej sprawie, odrzucając całość

wiążącego

Polskę

prawodawstwa

Unii

Europejskiej

(w

tym

znajdujących

bezpośrednie zastosowanie Rozporządzeń Rady WE), skoncentrowały się

wyłącznie na dowodzeniu braku uznania orzeczenia Sądu w Brukseli, co jest

wnioskiem oczywiście bezzasadnym i narusza art. 11 ust. 8, art. 40 ust. 1 lit. b, 42

ust. 1 i 2 oraz art. 43 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003.

Zaskarżone postanowienie narusza więc podstawowe zasady prawa europejskiego,

wynikające z wiążących Polskę traktatów oraz utrwalonej linii orzeczniczej

Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarżący kwalifikuje przedmiotową sprawę jako dotyczącą odebrania osoby

podlegającej władzy rodzicielskiej, na podstawie wykonalnego na terenie Polski

orzeczenia Sądu w Brukseli, wydanego w trybie Konwencji haskiej. Według Sądu

Okręgowego właściwą podstawą jej rozpoznania są przepisy art. 598 1 i nast. k.p.c.

Zakres spraw objętych tym postępowaniem obejmuje sprawy, w których

materialnoprawną podstawę odebrania dziecka podlegającego władzy rodzicielskiej

stanowią przepisy art. 100 kro oraz przepisy Konwencji haskiej.

W sprawach tych, stosownie do art. 5191 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna nie

przysługuje. W sprawach z zakresu prawa rodzinnego opiekuńczego i kurateli

wskazany

przepis

dopuszcza

skargę

kasacyjną

jedynie

w

sprawach

o przysposobienie oraz w ograniczonym zakresie w sprawach o podział majątku

wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami.

Zgodnie ze stanowiskiem judykatury (m. innymi postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 21 października 2012 r. IV CZ 148/12, nie publ. oraz dalsze

powołane w jego uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego), odmiennie niż

przyjmuje

to

Sąd

Okręgowy,

skarga

kasacyjna

nie

przysługuje

także

w prowadzonych w trybie postępowania nieprocesowego, jako sprawy z zakresu

praw rodzinnego, opiekuńczego i kurateli, sprawach o wydanie małoletniego

w oparciu o Konwencje haską.

Bez znaczenia dla oceny zasadności zażalenia pozostają zawarte

w uzasadnieniu zażalenia wywody, odnoszące się do kwestii wykonalności

i uznania orzeczenia wydanego w trybie tej Konwencji, dotyczące merytorycznego

aspektu sprawy, który nie podlega kontroli w ramach niniejszego postępowania

zażaleniowego, mającego za przedmiot jedynie dopuszczalność wniesionej przez

wnioskodawcę i odrzuconej przez Sąd Okręgowy skargi kasacyjnej.

Z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 398 14 k.p.c.

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

jw