Supreme Court allows appeal costs against defendant due to plaintiff's failure to file a specific cost recovery request.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the lower court's decision regarding the allocation of appeal costs in a civil dispute over social housing. The plaintiff, represented by a lawyer, failed to submit a formal request for cost recovery, and their written response lacked proper service proof. Consequently, the court ruled that the defendant should bear the costs of the appeal proceedings.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 109 § 1 k.p.c.; Art. 132 § 1 zd. 3 k.p.c.; Art. 98 § 1 i 3 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 16 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A party represented by a lawyer must file a specific request to recover costs; failure to do so or failure to properly serve a response precludes the court from awarding costs to the opposing party.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 55/12
POSTANOWIENIE
Dnia 20 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa Gminy Miasta G.
przeciwko J. K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 września 2012 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Okręgowego
z dnia 28 listopada 2011 r.,
I. uchyla zaskarżone postanowienie w punkcie 2. (drugim);
II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę
(sto
dwadzieścia)
zł
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
z
tytułu
zwrotu
kosztów
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2011 r. Sąd Rejonowy w G. umorzył
postępowanie w sprawie z powództwa Miasta i Gminy G. przeciwko J. K. o zapłatę
kwoty 37.306,62 zł z tytułu bezumownego korzystania z lokalu mieszkalnosocjalnego i zniósł wzajemnie pomiędzy stronami koszty postępowania sądowego.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powód pismem z dnia 30 czerwca 2011 r. cofnął
powództwo i zrzekł się roszczenia, wnosząc jednocześnie o zasądzenie na jego
rzecz zwrotu kosztów procesu. Sąd doszedł do przekonania, że względy słuszności
przemawiają za niezasądzeniem ich od żadnej ze stron i jako podstawę
rozstrzygnięcia w tym zakresie powołał art. 102 k.p.c.
Postanowienie to w części dotyczącej kosztów postępowania pozwana
zaskarżyła zażaleniem, które Sąd Okręgowy oddalił postanowieniem
z dnia 28
listopada 2011 r., zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 600 zł tytułem
zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.
Sąd drugiej
instancji nie zgodził się z poglądem pozwanej, że w sprawie nie zachodził
szczególnie uzasadniony przypadek (art. 102 k.p.c.), który przemawiał
za
niezasądzeniem na jej rzecz kosztów procesu, podzielając w tym zakresie
stanowisko Sądu pierwszej instancji. Jako podstawę orzeczenia o kosztach
postępowania odwoławczego powołał art. 108 zd. 1 w zw. z art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Powyższe
postanowienie
w
części
dotyczącej
zasądzenia
kosztów
postępowania odwoławczego pozwana zaskarżyła zażaleniem, w którym wniosła
o zmianę orzeczenia poprzez odstąpienie od obciążenia jej tymi kosztami,
zarzucając naruszenie art. 98 § 3, art. 102 i art. 328 § 2 k.p.c. Skarżąca wskazała,
że skoro Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji co do
podstaw zastosowania w sprawie
art. 102 k.p.c., powinien przepis ten
konsekwentnie zastosować także w postępowaniu odwoławczym i odstąpić
od obciążenia jej kosztami postępowania zażaleniowego. Skarżąca podniosła
bezzasadność obciążenia jej kosztami postępowania zażaleniowego pomimo
niezłożenia
przez
pełnomocnika
powoda
odpowiedzi
na
i nieustosunkowania się do podniesionych w nim zarzutów i twierdzeń.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
zażalenie
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę
zasądzenia
zwrotu
kosztów
postępowania
dla
strony
reprezentowanej przez radcę prawnego lub adwokata stanowi stosowny wniosek
w tym przedmiocie (art. 109 § 1 k.p.c.). Mimo że powód był w sprawie
zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego, nie złożył
skutecznego wniosku o zasądzenie zwrotu tych kosztów. Zasądzenie ich od
pozwanej przez Sąd odwoławczy było zatem nieuzasadnione.
W piśmie z dnia 8 września 2011 r., mającym stanowić odpowiedź na
zażalenie pozwanej na postanowienie z dnia 6 lipca 2011 r., powód zawarł
wprawdzie wniosek dotyczący kosztów postępowania odwoławczego, lecz pismo
to podlegało zwrotowi na podstawie art. 132 § 1 zd. 3 k.p.c., gdyż mimo
obowiązku przewidzianego w zdaniu drugim tego przepisu, do pisma nie
dołączono
dowodu
jego
doręczenia
bądź
wysłania
przesyłką
poleconą
pełnomocnikowi strony przeciwnej. Obowiązek przewidziany w tym przepisie
dotyczy także odpowiedzi na zażalenie, na co Sąd Najwyższy zwracał już uwagę
w swym orzecznictwie (por. m.in. postanowienie tego Sądu z dnia 12 października
2011 r., II CZ 70/11, niepubl.). Chociaż pismo to nie zostało zwrócone (nie wydano
stosownego zarządzenia), nie wywołało skutków prawnych jakie wiążą się
z wniesieniem odpowiedzi na zażalenie, w tym ze zgłoszeniem żądania
dotyczącego kosztów postępowania odwoławczego.
Niezależnie od tego, zawarty w piśmie wniosek nie stanowi podstawy
zasądzenia zwrotu kosztów postępowania odwoławczego od pozwanej. W piśmie
tym bowiem radca prawny zastępujący stronę powodową nie wnosił o takie
zasądzenie, lecz o „obciążenie” strony pozwanej kosztami postępowania, co nie
jest tożsame z żądaniem zasądzenia kosztów od przeciwnika.
Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie
na podstawie art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto stosownie do art. 98
§ 1 i 3 oraz art. 108 § 1 w zw. z art. 39821 i 391 § 1 k.p.c.
jw