Supreme Court vacates appeal dismissal due to ineffective service of judgment via door notice.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court vacated the appellate court's decision dismissing the appellant's request to restore the cassation appeal deadline. The lower court had rejected the request because the appellant failed to prove the delivery notice was properly placed on the door or in the mailbox while he was in custody. The Supreme Court ruled that the delivery method used by the postal carrier did not meet the strict statutory requirements for valid service, meaning the deadline had not legally started.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 139 § 1 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczególnego trybu doręczenia pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym: skuteczność doręczenia per aviso zależy od dwukrotnego umieszczenia zawiadomienia w drzwiach mieszkania lub oddawczej skrzynce pocztowej.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 51/08
POSTANOWIENIE
Dnia 3 lipca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. S.
przeciwko W. O. i Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "W.(...)" Spółce Akcyjnej w
W. o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lipca 2008 r.,
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 marca 2008 r., sygn.
akt I ACa (…),
uchyla zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powoda
M. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z
dnia 29 czerwca 2007 r. i jednocześnie odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po
upływie ustawowego terminu.
Jak wskazał Sąd Apelacyjny, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został wysłany
na adres wskazany przez powoda. Pismo zostało dołączone do akt ze skutkiem
doręczenia na podstawie art. 139 § 1 k.p.c. W tym czasie, od 26 lipca 2007 r. powód
przebywał w Areszcie Śledczym w B. Nie interesował się biegiem sprawy, pomimo że
nie reprezentował go już fachowy pełnomocnik. To, zdaniem Sądu świadczyło o mało
starannym działaniu i nie jest wystarczające do wykazania braku winy. Z tej przyczyny
Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 168 § 1 k.p.c.
i odrzucił skargę kasacyjną z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające jego
skargę kasacyjną, które w całości wypełniają zarzuty dotyczące odmowy przywrócenia
terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Podniósł że uznanie jego winy w
niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest nieuzasadnione.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Doręczenie powodowi wyroku Sądu Okręgowego z uzasadnieniem nastąpiło
w sposób określony w art. 139 § 1 k.p.c. O skuteczności doręczenia per aviso można
mówić jedynie wówczas, gdy postępowanie listonosza uregulowane w tych przepisach
było uzasadnione zaistniałymi okolicznościami. Chodzi o powstanie sytuacji, gdy nie
było możliwe doręczenie właściwe (art. 133, art. 135 i art. 137 k.p.c.) lub zastępcze (art.
138 k.p.c.). Dolegliwe skutki procesowe, jakie wiążą się dla adresatów tego sposobu
doręczenia wymagają rygorystycznego przestrzegania wymogów przewidzianych w art.
139 k.p.c. oraz w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w
sprawie szczególnego trybu doręczenia pism sądowych przez pocztę w postępowaniu
cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). W judykaturze przyjmuje się, że naruszenie
tych wymogów przez doręczyciela czyni doręczenie nieskutecznym (por. postanowienia
Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 1969 r., II CZ 208/68, OSNCP 1969, nr 9, poz. 164;
z dnia 23 listopada 2000r., III CKN 1407/00 niepubl.; z dnia 15 listopada 2000 r., IV CKN
1390/00, niepubl.; z dnia 15 maja 2008 r., I CZ 35/08, niepubl. oraz wyroki Sądu
Najwyższego z dnia 2 kwietnia 1996 r., I CRN 7/96, niepubl. i z dnia 11 czerwca 1997 r.,
I CKU 88/97, niepubl.). W związku z tym wskazać należy, że zgodnie z art. 139 § 1
k.p.c. oraz § 9 ust. 1 i 3 wymienionego rozporządzenia, skuteczność doręczenia per
aviso zależy od dwukrotnego umieszczenia w drzwiach mieszkania adresata lub
oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki. Tego
wymagania
–
według treści
wypełnionego
formularza
odbioru
- nie
spełnia
pozostawienie przez doręczyciela dnia 30 lipca 2007 r. zawiadomienia „w firmie”.
Wzmianka tej treści poczyniona przez doręczyciela informuje jedynie o miejscu
pozostawienia zawiadomienia a nie o sposobie tego zawiadomienia. Nie wynika z niej
gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie dla adresata zwłaszcza, iż jednocześnie
zakreślił
przewidziane
w formularzu
mieszkania i w skrzynce pocztowej.
umieszczenie
zawiadomienia
na
drzwiach
W tym stanie rzeczy niedopuszczalne było uznanie za doręczoną przesyłki z dnia 26
lipca 2007 r. zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i w związku z tym
doręczeniem nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec tego,
że do prawidłowego doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem doszło 21
stycznia 2008 r., postępowanie wpadkowe zmierzające do przywrócenia było
bezprzedmiotowe.
Sąd Najwyższy przyjął, że rozpatrywane zażalenie oparte w całości na zarzutach
dotyczących nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
kasacyjnej, zawiera - w ten sposób wyrażony - wniosek umożliwiający na podstawie art.
380 k.p.c. w związku z art. 39821 oraz art. 3941 § 3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. akt III UZ 12/06, OSNP 2008/3-4/50).
Dlatego Sąd Najwyższy na podstawie art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3
k.p.c. uchylił
w całości zaskarżone
postanowienie
(por. postanowienie
Najwyższego z dnia 17 stycznia 2006 r. I UZ 40/05 OSNP 2007/3-4/57).
Sądu