Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to missed five-year statutory deadline. The appeal was rejected because the claimant failed to file within the required period. The court held that the five-year limitation period expired and the claimant's mental health did not extend it. The appeal was rejected because the claimant failed to file within the required period. The court held that the five-year limitation period expired and the claimant's mental health did not extend it.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a motion for renewal of proceedings. The appellant argued that the appeal was time-barred, but the court confirmed the motion was filed after the five-year deadline set by the Civil Procedure Code. The court ruled that the appellant's mental health condition did not justify extending the statutory time limit for filing the motion.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 408 k.p.c.; Art. 409 k.p.c. in conjunction with Art. 410 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 361 k.p.c.: A motion for renewal of proceedings filed after the expiration of the five-year period prescribed by law is inadmissible, and a claimant's mental illness does not extend this period if they were represented by counsel.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 50/15 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jan GórowskiSSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi S. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2007 r., sygn. I ACa 1004/06, w sprawie z powództwa S. K.przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie Kujawsko-Pomorskiemuo zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2015 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt V ACa 192/15, oddala zażalenie; zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł kosztów postępowania zażaleniowego; nakazuje wypłacić radcy prawnemu A.Ł. z kasy Sądu Apelacyjnego w Gdańsku kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) zł powiększoną o należną stawkę VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu udzielonej w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 30 marca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2007 r. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 408 k.p.c. Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie art. 409 k.p.c. w zw. z art. 410 k.p.c. oraz art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Apelacyjny prawidłowo stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania skierowana przeciwko prawomocnemu wyrokowi z dnia 5 stycznia 2007 r. została wniesiona po upływie pięcioletniego terminu wskazanego w art. 408 k.p.c., liczonego od dnia uprawomocnienia się tego wyroku, i z tego już powodu podlegała odrzuceniu.
Upływ terminu pięcioletniego wykluczał skargę o wznowienie w zakresie podstawy ujętej w art. 403 § 2 k.p.c. Jednocześnie należy stwierdzić, że skargi nie oparto na podstawie w postaci braku należytej reprezentacji lub pozbawienia możności działania (art. 401 pkt 2 k.p.c.), co wyłączałoby działanie terminu określonego w art. 408 k.p.c. Samo powołanie się na rozpoznanie choroby pod postacią schizofrenii, nie jest wystarczające do przyjęcia, że w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 5 stycznia 2007 r. skarżący był pozbawiony możności działania , zwłaszcza że był w niej reprezentowany przez adwokata z urzędu.Dlatego zażalenie podlegało oddaleniu, z obciążeniem powoda kosztami zastępstwa prawnego w postępowaniu zażaleniowym (art. 3941§ 2 w zw. z art. 39814 i art. 98 § 1 k.p.c.).
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 6 pkt 6, § 12 ust. 2 pkt 2 , § 15, § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490).