Supreme Court dismisses retrial appeal for filing new evidence after the three-month statutory deadline expired.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a retrial request. The appellant claimed documents were forged but had attached them to a previous retrial petition filed in July 2007. The court ruled that the appellant knew of the forgery at that time, making the current filing untimely under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c. A request for retrial based on forged evidence is time-barred if filed after three months from discovering the ground for retrial, even if the document was physically present in earlier files.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 49/09
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Gerard Bieniek
SSN Irena Gromska-Szuster (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi powoda
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 4 kwietnia 2007 r.,
w sprawie z powództwa K. R.
przeciwko Gminie Miasta G. i in. , o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 lipca 2009 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 13 października 2008 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
W dniu 11 lipca 2008 r. K. R. wniósł skargę o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 4 kwietnia 2007
r., oddalającym apelację powoda K. R. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia
29 sierpnia 2006 r., oddalającego powództwo o ustalenie, że powód jest
właścicielem nieruchomości w G. przy ul. S. 30 oraz o ustalenie, że umowa z dnia 9
września 1965 r. ustanowienia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej
nieruchomości i sprzedaży znajdujących się na niej budynków jest nieważna.
Jako podstawę skargi o wznowienie postępowania wskazał ujawnienie
nowych dowodów, stwierdził, że wyrok Sądu Apelacyjnego został oparty na
dokumencie sfałszowanym, co stanowi wystarczającą podstawę wznowienia
postępowania i wskazał, że dowodem jest sfałszowany dokument: „Opis mienia,
Karta 1 Wilno. Dn. 8.IV.1946” „Nr 557-56”, „Nr 430.P” t.j. dwie karty o tych samych
cechach, sporządzone tym samym charakterem pisma jednakże różniące się
treścią- składnikami mienia pozostawionego na Litwie.
Do skargi załączył dwa dokumenty wyżej wskazane oraz 8 innych
dokumentów. Na wezwanie Sądu do uzupełnienia skargi między innymi przez
przytoczenie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia,
w szczególności daty powzięcia wiadomości o nowych dowodach, powód podał,
że wiedzę o sfałszowaniu wskazanych w skardze dowodów „Opis mienia. Karta 1.
Wilno. dn. 8 IV 1946 r.” „Nr 557-56 o P” „Nr 430.P” powziął już po zamknięciu
poprzedniego postępowania, którego skarga dotyczy.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 października 2008 r. Sąd
Apelacyjny odrzucił skargę.
Sąd stwierdził, że znaczna część dołączonych do skargi dokumentów
znajdowała się już w aktach sprawy Sądu Okręgowego w G. I C …/08 i Sądu
Apelacyjnego I ACa …/07, objętej skargą, a wszystkie załączone zostały do
poprzedniej skargi o wznowienie postępowania wniesionej przez powoda, w której
postępowanie toczyło się przed Sądem Apelacyjnym w sprawie I ACa …/07,
zakończonej prawomocnym postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. o
odrzuceniu skargi. Dotyczy to w szczególności dokumentu z karty 4 (znajdującego
się na karcie 231 i 351 akt. I ACa …/07 oraz na karcie 14 akt I ACa …/07) oraz z
karty 5 (znajdującego się na karcie 15 akt I ACa …/07), które, jak twierdzi powód
zostały sfałszowane. Dokument na k. 4 pozostawał w dyspozycji Sądów obu
instancji w zaskarżonej sprawie o ustalenie, natomiast dokument na k. 5
pozostawał w dyspozycji Sądu rozpoznającego pierwszą sprawę o wznowienie
postępowania.
Nie są to zatem, zdaniem Sądu Apelacyjnego, dowody ani okoliczności
„nowe” w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. i nie mogą stanowić podstawy skargi
o wznowienie postępowania. Powód nie wskazał także, który z tych dokumentów
miałby być dokumentem podrobionym lub przerobionym i na jakich okolicznościach
opiera swoje twierdzenia o sfałszowaniu dokumentów.
Niezależnie od tego Sąd Apelacyjny uznał, że zgłoszone przez powoda, jako
nowe, środki dowodowe nie mogły mieć wpływu na wynik postępowania w objętej
skargą sprawie o ustalenie, dla rozstrzygnięcia której istotny mógł być sam
fakt pozostawienia mienia poza granicami państwa polskiego w związku z wojną
1939-1945 r., a nie skład tego mienia. Stwierdził też, że z akt sprawy I ACa …/07
Sądu Apelacyjnego wynika, iż powód był w posiadaniu zgłoszonych obecnie
dokumentów już co najmniej w lipcu 2007 r., gdy składał pierwszą skargę
o wznowienie postępowania, a zatem obecną skargę złożył po terminie
przewidzianym w art. 407 § 1 k.p.c.
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 403
§ 1 i 2 k.p.c. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, wskazując,
że przekazał
i
potwierdzających
przekazuje
zarówno
fakt
przy
zażaleniu
przerobienia
kilkadziesiąt
jak
i
dokumentów
dostarczenia
nowych
dokumentów, naruszenie art. 407 k.p.c. przez błędną wykładnię, naruszenie art.
931 § 1 k.c. przez przyjęcie, że nieruchomość przy ul. S. w G. nie jest przedmiotem
spadku, naruszenie art. 227, art. 230 i art. 233 k.p.c. wskutek błędnej oceny
wiarygodności i mocy dowodów oraz nie uwzględnienie faktu, że D. H. ubiegał się
o nieruchomość przy ul. K. 21, a nie przy ul. S. 30.
W oparciu o powyższe zarzuty wnosił o uchylenie zaskarżonego orzeczenia
i przekazanie
postanowienia.
sprawy
do
ponownego
rozpoznania
ewentualnie
o
zmianę
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powód oparł skargę o wznowienie postępowania na twierdzeniu o wykryciu
nowych dowodów i wskazał, że chodzi o dwa dokumenty z dnia 8.IV.1945 r.,
zawierające opis mienia, których treść wskazuje, zdaniem powoda, iż jeden z nich
został podrobiony lub przerobiony. Poza tymi dokumentami dołączył do skargi inne
jeszcze dokumenty, nie wypowiadając się w ich przedmiocie. Zasadnie Sąd
Apelacyjny przyjął, że skarga o wznowienie postępowania została oparta na
podstawach z art. 403 § 1 pkt 1 oraz § 2 k.p.c.
Zgodnie z powszechnie przyjętym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa
w przepisie art. 403 § 2 k.p.c. chodzi o późniejsze wykrycie takich okoliczności
faktycznych i środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy,
a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (porównaj
między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1968 r. I CO 1/68,
OSNCP 1969/2/36 i z dnia 17 listopada 2005 r. I CZ 125/05, nie publ.). Jak słusznie
stwierdził Sąd Apelacyjny wszystkie dokumenty załączone do skargi jako „nowe”,
poza dokumentem na karcie 5 i dokumentem na karcie 11-12, były już załączone
do akt sprawy o ustalenie, objętej skargą o wznowienie postępowania, a zatem nie
są to niewątpliwie „nowe” środki dowodowe ani nowe okoliczności faktyczne,
w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. i jako takie nie mogą stanowić podstawy skargi
o wznowienie postępowania.
Zgodnie z art. 410 § 1 k.p.c. Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę
o wznowienie
postępowania
wniesioną
po
upływie
przepisanego
terminu,
niedopuszczalną lub nie opartą na ustawowej podstawie, przy czym ta ostatnia
przyczyna odrzucenia skargi zachodzi nie tylko wtedy, gdy powołana w niej
podstawa wznowienia została sformułowana w sposób nie odpowiadający ustawie,
lecz także wówczas, gdy wskazane w niej okoliczności wprawdzie dadzą się
podciągnąć
pod
przewidzianą
w
ustawie
podstawę
wznowienia,
lecz
w rzeczywistości podstawa ta nie występuje (porównaj między innymi orzeczenia
Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1968 r. I CZ 122/67, OSNC 1968/8-9/154,
z dnia 14 grudnia 2006 r. I CZ 103/06, z dnia 27 października 2006 r. I CZ 43/06,
z dnia 16 maja 2007 r. III CSK 56/07 i z dnia 30 maja 2007 r. IV CZ 22/07, nie
publ.). Taka sytuacja zachodzi w odniesieniu do wskazanej przez skarżącego
podstawy wznowienia w oparciu o art. 403 § 2 k.p.c. z powołaniem się na „nowe”
dowody w postaci dokumentów załączonych do skargi na kartach 4, 6, 7, 8, 9, 10,
13 i 14, które były już załączone do sprawy o ustalenie, objętej skargą
o wznowienie i znajdują się na kartach: 231, 266, 265, 215, 30, 34, 16-17 oraz 11
akt sprawy I ACa …/07 Sądu Apelacyjnego, a zatem nie są „nowe” w rozumieniu
art. 403 § 2 k.p.c., co uzasadniało odrzucenie skargi w tym zakresie.
Załączone do skargi dokumenty na karcie 5 oraz na karcie 11-12 nie zostały
złożone w sprawie o ustalenie, objętej skargą o wznowienie i jako takie mogłyby
być uznane za „nowe” w rozumieniu art. 403 §2 k.p.c., jednakże w tym zakresie
skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. jako
wniesiona po terminie z art. 407 § 1, co do dokumentu na karcie 5, oraz wobec nie
uprawdopodobnienia przez skarżącego, że zachowany został termin do jej
wniesienia co do dokumentu na kartach 11-12.
Trafnie bowiem Sąd Apelacyjny stwierdził, że skoro dokument z karty
5 został już wcześniej załączony przez powoda do jego pierwszej skargi
o wznowienie postępowania wniesionej w lipcu 2007 r. (k. 15 akt I ACa…/07), to był
mu znany co najmniej od tego czasu, wobec czego obecna skarga o wznowienie
została w tym zakresie wniesiona po terminie określonym w art. 407 § 1 k.p.c., t.j.
po upływie 3 miesięcy od dnia gdy powód dowiedział się o podstawie wznowienia,
którą było odnalezienie nowego dowodu.
Natomiast co do dokumentu z kart 11-12 powód, mimo wezwania Sądu, nie
uprawdopodobnił, że wniósł skargę w terminie bowiem nie wskazał, kiedy
dowiedział się o istnieniu tego dowodu (k. 26, 27-28).
Prawidłowo także Sąd Apelacyjny odrzucił skargę opartą na podstawie z art.
403 § 1 pkt 1 k.p.c., a więc na twierdzeniu o podrobieniu czy przerobieniu
dokumentów na kartach 4 i 5. Termin do wniesienia skargi opartej na tej podstawie
biegnie także od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, co
w tym przypadku oznacza dzień, w którym strona dowiedziała się o możliwości
podrobienia lub przerobienia dokumentu (porównaj między innymi orzeczenia Sądu
Najwyższego z dnia 15 grudnia 2000 r. IV CKN 1418/00 i z dnia 16 maja 2008 r.
III CZ 20/08, nie publ.). Skoro powód oba te dokumenty załączył do pierwszej
skargi o wznowienie postępowania (k. 14 i 15 akt I ACa …/07), to już niewątpliwie w
lipcu 2007 r. mógł je porównać i stwierdzić różnice w ich treści, co mogło
wskazywać na prawdopodobieństwo ich przerobienia. Obecna skarga oparta na
podstawie z art. 403 § 1 pkt 1 została zatem wniesiona po upływie 3-miesięcznego
terminu od chwili, gdy powód dowiedział się o tej podstawie wznowienia (art. 407 §
1 k.p.c.), co uzasadniało jej odrzucenie w oparciu o art. 410 § 1 k.p.c.
To samo dotyczy wskazanego w zażaleniu, jako sfałszowany, dokumentu:
„Szacunek mienia” (k. 117-120), załączonego już do sprawy I ACa …/07 o ustalenie
na k. 233-235 oraz do pierwszej sprawy o wznowienie I ACa …/07 na k.18-20 i
dokumentów sporządzonych przez D. H. z dnia 11 lutego 1947 r. i z dnia 11 marca
1947 r. załączonych do akt. I ACa …/07 na k. 264 i 265 oraz do akt. I ACa …/07 na
k. 11 i 12.
Zarzuty zażalenia naruszenia art. 403 § 1 i 2 oraz art. 407 k.p.c. są zatem
bezzasadne, natomiast zarzuty naruszenia art. 931 § 1 k.c. oraz art. 227, art. 230
i art. 233 k.p.c. są bezprzedmiotowe w rozpoznawanej sprawie.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie.
jz