Supreme Court dismisses appeal on appeal costs ruling made during incidental security proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the appellant's appeal regarding the allocation of appeal costs in an incidental security proceeding. The appellant argued that the lower court erred in awarding costs under specific procedural articles, claiming a violation of procedural rules. The court held that such incidental cost rulings do not qualify as 'costs of proceedings' decisions under the Civil Procedure Code, which are reserved for final judgments, thus rendering the appeal inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1 k.p.c.; Art. 745 k.p.c.: The Supreme Court's control over incidental cost rulings made during proceedings is limited; only final judgments determining costs of proceedings are subject to appeal under the specified statutory exception.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 48/12
POSTANOWIENIE
Dnia 5 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Anna Owczarek (sprawozdawca)
SSN Bogumiła Ustjanicz
w sprawie z powództwa W. P.
przeciwko małoletniej D. P. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego D.
P. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 5 września 2012 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Okręgowego w G.
z dnia 17 października 2011 r.,
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 17 października 2011 r., wydanym w
sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, zmienił zaskarżone
postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2011 r. w przedmiocie
zabezpieczenia w ten sposób, że udzielił powodowi W. P. zabezpieczenia poprzez
zawieszenie
postępowania
egzekucyjnego
prowadzonego
przez Komornika
Sądowego przy Sądzie Rejonowym w W. oraz zasądził od małoletniego wierzyciela
D. P. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego D. P. na rzecz powoda
kwotę 630 zł w tym kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Powyższe postanowienie w części dotyczącej orzeczenia o kosztach
postępowania zaskarżyła zażaleniem strona pozwana. Zarzucając naruszenie
przepisów postępowania, tj. art. 745 k.p.c. oraz art. 98 § 1 w zw. z art. 397 § 2
w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. poprzez błędne rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie
skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w tym zakresie
i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył:
Zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu 17 października 2011 r.,
co oznacza że zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego w brzmieniu
obowiązującym w tej dacie (art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r.
o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw,
Dz. U. Nr 233, poz. 1381).
Zgodnie z art. 3941 § 1 i § 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego
przysługiwało, jako wyjątek, na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające
skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, postanowienia co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem
rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, ponadto – w sprawach, w których
przysługiwała skarga kasacyjna – na postanowienie sądu drugiej instancji kończące
postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 398 1
k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na
postanowienie sądu pierwszej instancji. Przedstawione Sądowi Najwyższemu
postanowienie wydane zostało w postępowaniu zażaleniowym. Zawarte w nim
rozstrzygnięcie
o
kosztach
postępowania
zabezpieczającego,
jakkolwiek
nieprawidłowe, nie może być uznane za postanowienie co do kosztów procesu
w rozumieniu art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c. Zapadło ono bowiem w postępowaniu
incydentalnym w trakcie postępowania rozpoznawczego. Wskazany przepis prawa
procesowego, jako odstępstwo od reguły niedokonywania kontroli instancyjnej
przez Sąd Najwyższy, nie podlega wykładni rozszerzającej. Wykładnia językowa
zwrotu „postanowienie co do kosztów procesu” nie pozostawia zaś wątpliwości co
do tego, że przedmiotem zaskarżenia mogą być wyłącznie postanowienia zarówno
o charakterze zasądzającym jak i oddalającym ewentualne wnioski, które
rozstrzygają o zwrocie kosztów procesu w orzeczeniu kończącym postępowanie
(art. 108 § 1 w zw. z art. 98 k.p.c.) – por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
22 września 2011r., V CZ 63/11, nie publ. Takie rozstrzygnięcie bowiem, mimo
zamieszczenia w wyroku, ma charakter autonomiczny. O kosztach postępowania
zażaleniowego, toczącego się w postępowaniu zabezpieczającym w trakcie
postępowania rozpoznawczego, sąd powinien postanowić dopiero w orzeczeniu
kończącym postępowanie w sprawie (art. 745 k.p.c.). Naruszenie tego przepisu nie
jest wystarczająca podstawą dla przyjęcia dopuszczalności zaskarżenia.
Z tych względów zażalenie w oparciu o art. 394 1 § 3 w zw. z art. 3986 § 3
k.p.c. podlega odrzuceniu.
db