Supreme Court allows partial appeal on appeal costs but dismisses challenge to first-instance costs as inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially allowed the appellant's challenge, increasing the awarded costs from 15,400 zł to 105,400 zł by correcting the court of appeal's failure to include the full 100,000 zł appeal fee. The appellant argued the lower court ignored their substantial litigation expenses, while the opposing party contended the appeal fee was the primary cost component. The court ruled that the appeal fee constitutes a valid cost element under the Civil Procedure Code, necessitating the adjustment, but rejected the separate challenge regarding first-instance costs as procedurally inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 98 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.: The appeal fee paid by the losing party constitutes a valid component of appellate proceedings costs, requiring its inclusion in the final award; however, a challenge to the second instance court's decision regarding first instance costs is inadmissible as the first instance court already adjudicated those specific expenses.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 45/11
POSTANOWIENIE
Dnia 29 września 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący)
SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa AV H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w W. (poprzednio w G.)
przeciwko R. S.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 września 2011 r.,
zażalenia pozwanego
na postanowienia o kosztach procesu zawarte w punkcie pierwszym podpunkt drugi
oraz w punkcie drugim wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 4 listopada 2010 r.,
zmienia
postanowienie
o
kosztach
postępowania
apelacyjnego zawarte w punkcie drugim powołanego wyżej
wyroku w ten sposób, że zamiast kwoty 15.400 zł zasądza od
powódki na rzecz pozwanego kwotę 105.400 (sto pięć tysięcy
czterysta) zł, a w pozostałej części zażalenie odrzuca.
Uzasadnienie
Rozstrzygając o apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia
26 marca 2010 r., Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r.,
I. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w ten sposób, że
1) uchylił w całości nakaz zapłaty wydany przez Sąd Okręgowy z dnia 9 stycznia
2009 r. i oddalił powództwo,
2) zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 82.217 zł tytułem zwrotu
kosztów procesu,
II. zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 15.400 zł tytułem zwrotu
kosztów w postępowaniu apelacyjnym.
Zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach procesu wniósł pozwany. Z treści
zażalenia wynika, że skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego tak
w zakresie orzeczonych przez ten Sąd kosztów za pierwszą jak i za drugą
instancję. Skarżący dowodzi bowiem, że w toku postępowania przez Sądem I
instancji wydatkował tytułem opłaty od zarzutów od nakazu zapłaty kwotę 75.000 zł,
zaś wnosząc apelację uiścił należną od niej opłatę w wysokości 100.000 zł, czego
sąd II instancji nie uwzględnił.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Nie budzi wątpliwości, że opłata od apelacji, uiszczona przez pozwanego
w kwocie 100.000 zł stanowi składnik poniesionych przez niego kosztów
postępowania
apelacyjnego.
O
kosztach
postępowania
apelacyjnego
Sąd
odwoławczy orzekł w punkcie II wyroku, stąd, uwzględniając treść zarzutu,
wskazanie w zażaleniu jako zaskarżonego wyłącznie punktu I. 2) wyroku, można
potraktować jako nieistotną omyłkę.
Sąd odwoławczy, zasądzając na rzecz pozwanego poniesione przez niego
koszty postępowania apelacyjnego, w zasądzonej kwocie 15.400 zł uwzględnił
wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego – 5.400 zł i opłatę od apelacji – 10.000 zł
zamiast 100.000 zł, co zresztą przyznał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.
Ta wadliwość orzeczenia o kosztach postępowania apelacyjnego uzasadniała jego
zmianę, przez zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego, zgodnie z wynikającą
z art. 98 k.p.c. zasadą odpowiedzialności za wynik sporu, kwoty 105.400 zł zamiast
kwoty 15.400 zł.
W
pozostałej
części
zażalenie
pozwanego,
skierowane
przeciwko
rozstrzygnięciu obejmującemu koszty postępowania przed Sądem I instancji,
podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Zgodnie bowiem z art. 394 1 §1 pkt 2
k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej
instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu
pierwszej instancji. Zażalenie pozwanego, w części dotyczącej rozstrzygnięcia
o kosztach procesu należnych mu w postępowaniu przed Sądem Okręgowym, nie
dotyczy kosztów objętych hipotezą tego przepisu. Przepis dotyczy kosztów
postępowania
apelacyjnego
oraz
kosztów
postępowania
kasacyjnego
w przypadkach, w których Sąd Najwyższy, przekazując sprawę do ponownego
rozpoznania sądowi drugiej instancji, pozostawił mu rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania kasacyjnego. O kosztach tych sąd drugiej instancji orzeka, jak to ujął
Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 marca 2007 r., SK 3/05
(OTK-A 2007, nr 3, poz. 32) „po raz pierwszy”. Przepis nie dotyczy więc kosztów
postępowania
przed
sądem
pierwszej
instancji
będących
przedmiotem
rozstrzygnięcia sądu drugiej instancji. O kosztach tych orzekał już sąd I instancji
i nie ma tu znaczenia, że rozstrzygnięcie sądu drugiej instancji w tym przedmiocie
różni się od rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Możliwość odmiennych
rozstrzygnięć w toku instancji jest oczywistym założeniem kontroli instancyjnej
orzeczeń. W konsekwencji niedopuszczalne jest zażalenie do Sądu Najwyższego
na zawarte w wyroku sądu II instancji postanowienie dotyczące kosztów procesu
poniesionych przed sądem I instancji (por. postanowienia SN z dnia 23 czerwca
2010 r., II CZ 45/10, OSNC 2010, nr 12, poz. 171 i z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ
7/10, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art.386 §1 i art.
370 w związku z art. 39821 oraz w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.