Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 43/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on litigation costs, ruling consumer status does not exempt losing party from costs under Polish Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CZ 43/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendants' appeal regarding the allocation of litigation costs in a consumer contract dispute. The lower court had exempted the consumer plaintiff from costs due to their lack of legal knowledge, while the defendants argued this violated the principle of equal footing. The court rejected this, stating that the statutory exception for partial or full cost exemption requires specific circumstances of unfairness, which the consumer's status and the defendants' professional obligations did not satisfy.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The principle of liability for the outcome of the proceedings applies unless specific circumstances render full cost allocation unreasonable; a party's status as a consumer or the opposing party's professional nature does not constitute such an exception.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs allocation consumer protection law civil procedure code professional legal representation principle of equal footing exception to liability consumer vs business

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 98 § 1 k.p.c.
Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, którą statuuje art. 98 § 1
Art. 102 k.p.c.
od tego wyroku i na podstawie art. 102 k.p.c. nie
art. 102 k.p.c
od tego wyroku i na podstawie art. 102 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, którą statuuje art. 98 § 1
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 zd. 1 w zw. z art. 3941

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 43/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 lipca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z powództwa M. W. i Powiatowego Rzecznika Konsumentów w K.

przeciwko A. B. i K. B.

o wydanie kosiarki do trawy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 lipca 2010 r.,

dwóch zażaleń pozwanych A. B. i K. B.

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie II wyroku Sądu Okręgowego w

R. z dnia 15 stycznia 2010 r., sygn. akt IV Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi

Okręgowemu w R. do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o

kosztach postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 18 września 2009 r. Sąd Rejonowy w K. oddalił powództwo M.

W. przeciwko A. B. i K. B. wspólnikom spółki cywilnej o wydanie kosiarki do trawy oraz

zasądził od M. W. na rzecz A. B. i K. B. kwotę 417,90 zł tytułem zwrotu kosztów

procesu.

Sąd Okręgowy w R. oddalił w całości apelację Powiatowego Rzecznika

Konsumentów w K. oraz powoda M. W. od tego wyroku i na podstawie art. 102 k.p.c. nie

obciążył M. W. kosztami zastępstwa procesowego pozwanych za instancję odwoławczą.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach wskazał, że powód jest konsumentem

działającym w zaufaniu do profesjonalizmu przedsiębiorców prowadzących sklep

internetowy. Nie będąc prawnikiem i nie znając skutków prawnych podejmowanych

przez siebie i pozwanych czynności procesowych, mógł być przekonany o słuszności

swoich racji. Z kolei pozwani jako przedsiębiorcy muszą liczyć się z koniecznością

ponoszenia profesjonalnej obsługi prawnej.

Zawarte w wyroku Sądu Okręgowego postanowienie o kosztach procesu

zaskarżyli pozwani zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że

po stronie powoda, obok którego działał również Powiatowy Rzecznik Konsumentów w

K., i który przegrał postępowanie odwoławcze zachodzą „szczególne przypadki”

uzasadniające nie obciążanie go kosztami zastępstwa procesowego przed sądem

drugiej instancji.

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie lub

innemu sądowi równorzędnemu oraz zasądzenie od powoda na ich rzecz kosztów

postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione.

Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, którą statuuje art. 98 § 1

k.p.c. strona przegrywająca zwraca przeciwnikowi na jego żądanie koszty procesu.

Wyjątek od tej ogólnej zasady przewiduje art. 102 k.p.c., który pozwala w szczególnie

uzasadnionych wypadkach na zasądzenie od strony przegrywającej tylko części

kosztów lub nieobciążanie jej w ogóle kosztami. Z racji wyjątkowego charakteru przepis

ten nie może być wykładany rozszerzająco. Podstaw do jego zastosowania należy

poszukiwać w konkretnych okolicznościach danej sprawy, przekonujących o tym, że w

danym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu na rzecz

przeciwnika byłoby niesłuszne, niesprawiedliwe. Należą do nich zarówno fakty związane

z samym procesem jak i leżące poza nim, a dotyczące sytuacji życiowej, stanu

majątkowego stron, które powinny być oceniane przede wszystkim z uwzględnieniem

zasad współżycia społecznego. Przepis art. 102 k.p.c. powinien być zastosowany

wówczas, gdy w okolicznościach danej sprawy obciążenie strony przegrywającej

kosztami procesu przeciwnika byłoby rażąco niezgodne z zasadami współżycia.

Zasadnie podnosi skarżący, że sytuacja taka, ze względu na wskazane przez Sąd

Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu okoliczności, nie zachodzi w sprawie. O

wyjątkowości przypadku jako szczególnie uzasadnionego w rozumieniu art. 102 k.p.c.

nie może przesądzać zarówno samo tylko przypuszczenie Sądu, że pozwany nie będąc

prawnikiem, mógł być przekonany przy wnoszeniu apelacji od wyroku oddalającego jego

roszczenie jako bezzasadne, o słuszności swoich racji (przekonanie takie zresztą

towarzyszy na ogół każdemu skarżącemu), ani też natura łączącego go z pozwanymi

stosunku prawnego w ramach którego występował jako konsument. Zupełnie bez

znaczenia dla odstąpienia od rozkładu ciężaru kosztów procesu według zasady

odpowiedzialności za jego wynik pozostaje okoliczność, że pozwani prowadzą sklep

internetowy w związku z czym muszą liczyć się z kosztami ponoszenia kosztów

profesjonalnej obsługi prawnej.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39815 § 1 zd. 1 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c.).