Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for non-appealable order regarding missed deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court order rejecting a request to restore a missed deadline. The appellant, a detainee represented by a public defender, argued that his inability to know the verdict date prevented him from acting in time, while the court held that such an order is not appealable under the Civil Procedure Code. The court further rejected the substantive claim because the appellant failed to prove the missed deadline was not his fault, noting that the negligence of his public defender does not excuse the party's own inaction.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c. An order rejecting a request to restore a deadline for submitting a request for the delivery of a judgment is not an order concluding proceedings and is therefore not subject to appeal; however, it may be reviewed during an appeal against a concluding order if it affected that decision, provided the party substantiates the lack of fault for the missed deadline.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 42/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Jan GórowskiSSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa P. P.przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego w T.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2017 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 30 listopada 2016 r., sygn. akt V ACa …/14, I. odrzuca zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu; II. oddala zażalenie w pozostałej części; III. przyznaje radcy pr. B. J. ze Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł powiększoną o należną kwotę podatku od towarów i usług z tytułu kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Powód P. P. złożył w dniu 16 sierpnia 2016 r. wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 lutego 2016 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia.Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił jako spóźniony wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu, nie można przyjąć, że powód reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu nie mógł zachować terminu do złożenia wniosku.Zaskarżając zażaleniem to postanowienie w całości powód twierdził, że będąc pozbawiony wolności nie znał daty wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny i nie mógł się o niej dowiedzieć.
Podniósł, że uchybienia jego pełnomocnika z urzędu, który nie wystąpił w terminie o doręczenie uzasadnienia wyroku, nie mogą go obciążać i pozbawiać możności działania oraz obrony swych praw. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zaskarżone postanowienie Sądu odwoławczego w części oddalającej wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu nie ma charakteru orzeczenia „kończącego postępowanie w sprawie” w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c., a zatem zażalenie na nie stronom nie przysługuje (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz.22 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2005 r., IV CZ 131/05, niepubl., z dnia 18 stycznia 2017 r., V CZ 88/16, niepubl. i z dnia 7 marca 2013 r., II CZ 194/12, niepubl.).
Z tej przyczyny zażalenie powoda w tym zakresie podlegało - jako niedopuszczalne - odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Niezaskarżalne postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji może być poddane kontroli Sądu Najwyższego na podstawie art. 380 k.p.c. przy rozpoznawaniu zażalenia na kończące postępowanie postanowienie odrzucające wniosek o doręczenie uzasadnienia wyroku, miało bowiem niewątpliwie wpływ na to rozstrzygnięcie.
Warunkiem przeprowadzenia takiej kontroli jest złożenie we wnoszonym przez profesjonalnego pełnomocnika środku odwoławczym wyraźnego wniosku (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2006 r., I CZ 81/06, OSNC 2007, nr 2, poz. 36, z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 53/06, niepubl. i z dnia 21 sierpnia 2014 r., IV CZ 43/14, niepubl.). W zażaleniu powoda wniosek taki nie został sformułowany, chociaż przedstawiona przez niego argumentacja koncentruje się na kwestionowaniu zasadności odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego.Gdyby nawet - ze względu na zarzuty i argumenty powołane przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia - przyjąć korzystną dla niego interpretację i uznać, że skarżący wniósł o dokonanie kontroli odmowy przywrócenia terminu, to i tak nie byłoby podstaw do uznania za uprawdopodobnione, tak jak wymaga tego art. 169 § 2 w zw. z art. 168 § 1 k.p.c., że uchybienie terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jego winy.Ani we wniosku o przywrócenie terminu, ani obecnie w zażaleniu powód nie wskazał okoliczności mogących usprawiedliwić uchybienie; usprawiedliwieniem takim nie jest jedyny eksponowany w zażaleniu fakt, że powód jest pozbawiony wolności, zwłaszcza, że był w sprawie reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika.Skarżący, powołując się na niedopełnienie obowiązków przez zastępującego go w procesie adwokata z urzędu nie uwzględnił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem brak należytej staranności pełnomocnika i jego konsekwencje obciążają bezpośrednio stronę, którą pełnomocnik ten reprezentuje (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 2009 r., V CZ 57/09, niepubl., z dnia 10 października 2012 r., I CZ 107/12, niepubl. i z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 35/13, niepubl.).
Sąd wprawdzie zawsze władny jest dokonać oceny, czy w okolicznościach konkretnej sprawy rzeczywiście można obciążyć stronę skutkami zaniedbań jej pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 165/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz.102), jednak skarżący na żadne takie okoliczności w zażaleniu się nie powołał. Przeciwnie, z wywodów powoda wynika, że nie podjął własnej inicjatywy, żeby dowiedzieć się o stan sprawy i nie twierdził nawet, by istniały po temu konkretne przeszkody.
Skarżący nie podniósł, by miał w jakimkolwiek zakresie utrudniony kontakt z pełnomocnikiem, reprezentującym go w procesie i podejmującym w jego imieniu liczne czynności procesowe. Reasumując, w zażaleniu brak rzeczowego uzasadnienia twierdzenia o niezawinionym niezachowaniu terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego i wykazania, a nawet wskazania okoliczności, które mogłyby do takiego twierdzenia przekonać. Ocena Sądu Apelacyjnego o braku podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia była trafna, a jej konsekwencją było prawidłowe odrzucenie wniosku.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym orzeczono stosownie do § 14 ust. 1 pkt 26 i § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715).kc jw