Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 41/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal regarding late court fee payment for a cassation complaint, ruling the appeal inadmissible due to missed deadline.

Numero d'incarto IV CZ 41/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a cassation complaint for non-payment of court fees. The appellant argued that the fee was paid after filing an appeal against the fee waiver, but the court held the deadline expired upon delivery of the fee waiver decision. Consequently, the appeal was deemed inadmissible because the fee was not paid within the statutory period.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 112 ust. 3 k.k.s.c.: The deadline for paying court fees for a cassation complaint expires upon delivery of the decision denying fee waiver; failure to pay within this period renders the complaint inadmissible regardless of subsequent fee payment.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation complaint court fees fee waiver inadmissible appeal statutory deadline civil procedure code non-payment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Z chwilą upływu terminu skarga stała się skargą „nieopłaconą” w rozumieniu art. 3986 § 2 k.p.c. Przepis ten obejmuje wszystkie sytuacje, w których od skargi nie została prawidłowo - w tym w należytej wysokości i w wymaganym terminie - uiszczona opłata sądowa.
Art. 112 ust. 3 k.k.s.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie oddalił.
Art. 39814 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
art. 361 k.p.c
316 § 1 i art. 361 k.p.c., podnosząc, że w dniu wydania orzeczenia skarga była już prawidłowo opłacona.
art. 3986 § 2 k.p.c
Z chwilą upływu terminu skarga stała się skargą „nieopłaconą” w rozumieniu art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 41/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 sierpnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jan Górowski‎SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z powództwa F. W.-L.‎przeciwko K. N.‎o nakazanie sprostowania publikacji,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 sierpnia 2017 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 20 lutego 2017 r., sygn. akt V ACa […], oddala zażalenie

UZASADNIENIE

Powód F. W.-L. zaskarżył skargą kasacyjną wyrok Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 kwietnia 2016 r. i wniósł o zwolnienie od opłaty od skargi.Postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 r., doręczonym pełnomocnikowi powoda w dniu 12 grudnia 2016 r., Sąd Apelacyjny w […] wniosek oddalił. Na postanowienie to powód dnia 19 grudnia 2016 r. wniósł osobiście zażalenie, które Sąd odwoławczy odrzucił postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r., doręczonym powodowi w dniu 31 stycznia 2017 r. Powód w dniu 7 lutego 2017 r. uiścił opłatę od skargi.

Zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 20 lutego 2017 r. Sąd Apelacyjny w […], stwierdziwszy, że opłatę należało bez wezwania uiścić do dnia 19 grudnia 2016 r., na podstawie art. 3986 § 2 skargę - jako nieopłaconą - odrzucił.W zażaleniu powód zarzucił naruszenie art. 3986 § 2 w zw. z art. 316 § 1 i art. 361 k.p.c., podnosząc, że w dniu wydania orzeczenia skarga była już prawidłowo opłacona. Ponadto zarzucił, iż Sąd nie uwzględnił przyczyny opłacenia skargi dopiero w dniu 7 lutego 2017 r., którą stanowiło osobiste wniesienie zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o zwolnienie od opłaty przez powoda pozostającego w przekonaniu o dopuszczalności tego środka odwoławczego.

Na tej podstawie powód wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Termin do uiszczenia opłaty od skargi - jak prawidłowo ustalił Sąd odwoławczy - biegł od dnia doręczenia pełnomocnikowi powoda postanowienia oddalającego wniosek o zwolnienie od jej uiszczenia, czyli od dnia 12 grudnia 2016 r. i upływał w dniu 19 grudnia 2016 r. Z art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2016 r. poz. 623 ze zm.) wynika, że jeżeli pismo podlegające opłacie stałej lub stosunkowej obliczonej od wartości przedmiotu zaskarżenia zostało wniesione przez adwokata lub radcę prawnego, to w razie oddalenia wniosku o zwolnienie od opłaty, tygodniowy termin do jej uiszczenia biegnie, w wypadku wydania orzeczenia na posiedzeniu niejawnym, od daty doręczenia stronie prawomocnego postanowienia o oddaleniu wniosku.

Przepis ten znajduje zastosowanie także do środków zaskarżenia, z tą modyfikacją w stosunku do innych pism, że następstwem bezskutecznego upływu tego terminu nie jest zwrot, lecz odrzucenie środka zaskarżenia. W odniesieniu do skargi kasacyjnej podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowi art. 3986 § 2 lub 3 k.p.c. (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2017 r., III CZP 82/16, której nadano moc zasady prawnej, dotychczas niepubl. i postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2017 r., V CZ 20/17, niepubl.).Zażalenie powoda opiera się na oczywiście błędnym założeniu, że skarga w chwili orzekania była „prawidłowo opłacona”, co miałoby znaczyć, że nie zachodziła powołana przez Sąd podstawa odrzucenia skargi.Sąd Apelacyjny wydając postanowienie brał za podstawę istniejący w chwili orzekania stan rzeczy, który przedstawiał się w ten sposób, że wnoszący skargę nie uiścił opłaty w terminie, który upłynął w dniu 19 grudnia 2016 r.

Z chwilą upływu terminu skarga stała się skargą „nieopłaconą” w rozumieniu art. 3986 § 2 k.p.c. Przepis ten obejmuje wszystkie sytuacje, w których od skargi nie została prawidłowo - w tym w należytej wysokości i w wymaganym terminie - uiszczona opłata sądowa. W ustalonych okolicznościach sprawy stanowił on zatem prawidłową podstawę odrzucenia skargi.Wbrew przekonaniu skarżącego, które wynika z jego wywodów, wniesienie niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie odmawiające zwolnienia od opłaty od skargi pozostawało bez wpływu na jego uprawomocnienie się (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 sierpnia 1995 r., II CRN 83/95, OSNC 1995, Nr 11, poz. 167 oraz postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CZ 14/97, OSNC 1997, nr 9, poz. 131 i z dnia 26 października 2011 r., III CZ 52/11, niepubl.).

Dla określenia początku biegu terminu do dokonania czynności (wniesienia opłaty) miarodajna była jedynie data doręczenia pełnomocnikowi skarżącego tego postanowienia, natomiast chwila doręczenia postanowienia odrzucającego niedopuszczalne zażalenie nie miała z tego punktu widzenia znaczenia prawnego.Przyczyny uiszczenia wpisu od skargi po terminie są obojętne dla oceny skutków uchybienia jako podstawy zastosowania art. 3986 § 2 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie oddalił. awjw