Supreme Court dismisses cassation appeal when appeal value exceeds but does not match actual dispute value under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Henryk C. against a lower court's rejection of his claim to terminate a lease. Although the appellant declared a dispute value exceeding the statutory threshold for admissibility, the court determined the actual value was based on rent sums significantly lower than the declared amount. The court ruled that the appeal value cannot exceed the actual dispute value, rendering the appeal inadmissible despite the formal threshold being met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 3982 § 1 k.p.c.; art. 368 § 2 k.p.c.; The value of the subject matter of the appeal cannot be higher than the value of the subject matter of the dispute, which determines the admissibility of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 41/09
POSTANOWIENIE
Dnia 7 maja 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner
SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi Henryka C.
o uchylenie wyroku Sądu Polubownego ad hoc w S.
z dnia 21 września 2004 r.,
w sprawie z powództwa Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego
w G.
przeciwko Henrykowi C.
o wydanie nieruchomości,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 maja 2009 r.,
zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w G.
z dnia 9 kwietnia 2008 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Henryk C. skarżąc wyrok sądu polubownego z dnia 21 września 2004 r.,
nakazujący mu wydanie dzierżawionych nieruchomości w związku z ustaniem w
dniu 31 marca 2001 r. stosunków dzierżawy, określił wartość przedmiotu sporu na
kwotę 600 000 zł. Sąd Okręgowy, do którego wpłynęła skarga, nabrał wątpliwości
co do prawidłowości określenia tej wartości i zarządził przeprowadzenie
postępowania sprawdzającego. W wyniku tego postępowania stwierdził swą
niewłaściwość, ponieważ ustalił, że prawidłowo obliczona wartość przedmiotu sporu
nie przekracza 30 000 zł, i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Rejonowy oddalił skargę, a Sąd Okręgowy - apelację skarżącego.
Skarga kasacyjna Henryka C. na wyrok Sądu Okręgowego została
odrzucona postanowieniem tego sądu z dnia 9 kwietnia 2008 r. ze względu na to,
że podana wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego, choć przekracza próg
określony w art. 3982 § 1 k.p.c., to jednak nie odpowiada rzeczywistej wartości tego
zaskarżenia – która jest niższa od kwoty określonej w wymienionym przepisie,
warunkującym dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie wszczętej przez
Henryka C. Sąd Okręgowy powołując się na art. 368 § 2 k.p.c. podkreślił, że
wartość przedmiotu zaskarżenia nie może być w zasadzie wyższa niż wartość
przedmiotu sporu, a ta w sprawie została określona na kwotę niższą od tej, która
rozstrzyga o dopuszczalności skargi kasacyjnej w procesie w sprawach o prawa
majątkowe.
Skarżący w zażaleniu zakwestionował zasadność odrzucenia skargi
kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z mającym zastosowanie w sprawie art. 715 k.p.c., którego
odpowiednikiem obecnie jest art. 1207 § 2 k.p.c., do postępowania wszczętego na
skutek skargi Henryka C. o uchylenie wyroku sądu polubownego należało stosować
przepisy o postępowaniu procesowym w pierwszej instancji.
Należało więc stosować m.in. art. 23 k.p.c. postanawiający, że w sprawach
o wydanie albo odebranie przedmiotu najmu lub dzierżawy wartość przedmiotu
sporu stanowi przy umowach zawartych na czas oznaczony - suma czynszu za
czas sporny, lecz nie więcej niż za rok; przy umowach zawartych na czas nie
oznaczony - suma czynszu za okres trzech miesięcy. Wskazana wyżej wartość
przedmiotu sporu, odpowiadająca sumie czynszu dzierżawnego ustalonej zgodnie
z tym przepisem, została zatem określona przez Sąd Okręgowy prawidłowo.
Suma ta wyznaczyła zarazem wartość przedmiotu zaskarżenia apelacyjnego
(art. 368 § 2 k.p.c.) oraz wartość zaskarżenia kasacyjnego (art. 398 4 § 2 w związku
z art. 368 § 2 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.), a ponieważ nie przekroczyła kwoty
warunkującej, zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c., dopuszczalności skargi kasacyjnej
w procesie w sprawach o prawa majątkowe, zażalenie skarżącego jako oczywiście
bezzasadne podlegało oddaleniu (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).