Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 40/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on invalid procedure grounds, ruling lawyer lacked valid property management authority.

Numero d'incarto IV CZ 40/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against a lower court decision that voided the first-instance proceedings due to procedural invalidity. The defendant argued that his lawyer had valid authority to represent him, while the court found no evidence of continuous property management beyond litigation activities. Consequently, the court ruled that the lawyer's representation was invalid under the Civil Procedure Code, necessitating a retrial of the original case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 87 § 1 k.p.c.; Art. 379 pkt 2 k.p.c.; Art. 374 k.p.c.; Art. 152 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 108 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 21 k.p.c.; The power of attorney derived from property management must reflect a permanent and actual management relationship, not merely litigation representation, and its absence renders the proceedings void.

Parole chiave

Generato dall'IA
property management authority invalid procedure power of attorney civil procedure code litigation representation void proceedings legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 87 § 1 k.p.c.
Istotą unormowania zawartego w art. 87 § 1 k.p.c., stanowiącego ustawowy wyjątek od ustawowej zasady profesjonalnego zastępstwa procesowego, jest bowiem zapewnienie rzeczywistego związku między sprawowaniem zarządu i pełnomocnictwem.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
nie mógł wystąpić w sprawie jako pełnomocnik procesowy pozwanego, zatem postępowanie przed Sądem pierwszej instancji było dotknięte nieważnością (art. 379 pkt 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art.
Art. 374 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył:Odnosząc się do zarzutu nieważności postępowania apelacyjnego wskazać należy, że rozpoznanie środka odwoławczego nastąpiło na posiedzeniu niejawnym (art. 374 k.p.c.).
Art. 152 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
O terminie takiego posiedzenia nie powiadamia się stron (ich pełnomocników), a wstęp mają tylko osoby wezwane przez sąd (art. 152 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.).
Art. 398 § 14 k.p.c.
379 pkt 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 108 § 2 k.p.c.
oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art. 108 § 2 w zw.
Art. 398 § 21 k.p.c.
379 pkt 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw.
art. 374 k.p.c
Sąd Najwyższy zważył:Odnosząc się do zarzutu nieważności postępowania apelacyjnego wskazać należy, że rozpoznanie środka odwoławczego nastąpiło na posiedzeniu niejawnym (art. 374 k.p.c.).
art. 391 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 28 maja 2014 r., I CZ 27/14
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 24 stycznia 2013 r., II CZ 159/12
wyrok Sądu Najwyższy z dnia 7 listopada 1984 r., II CZ 105/84
uchwała Sądu Najwyższy z dnia 21 maja 1991 r., III CZP 41/91
III CZP 41/91
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 1991 r., III CZP 41/91, OSNC 1992, nr 2, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 40/15 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Owczarek (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Dończyk‎SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa E. G.‎przeciwko W. Z.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2015 r.,‎zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Okręgowego w G.‎z dnia 9 marca 2015 r., oddala zażalenie; pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 marca 2015 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, Sąd Okręgowy w G. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 8 marca 2013 r., zniósł postępowanie w zakresie czynności podjętych przez ten Sąd od dnia 2 listopada 2011 r. i przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania sprawę o zapłatę z powództwa E. G. przeciwko W. Z. Zażalenie na powyższy wyrok wniósł pozwany W. Z. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia podniósł, że w dotychczasowym postępowaniu był prawidłowo reprezentowany przez pełnomocnika – M.

K., sprawującego zarząd jego majątkiem, zatem bezpodstawnie przyjęto, że w sprawie wystąpiła nieważność postępowania. Stwierdził, że skoro obecnie w jego majątku brak aktywów, to wystarczające jest sprawowanie przez wymienionego zarządu nad pasywami, który może polegać na pomocy przy dochodzeniu roszczeń, w tym w drodze sądowej. Skarżący powołał ponadto zarzut nieważności postępowania przed sądem drugiej instancji wskazując, że złożył wniosek o odroczenie rozprawy apelacyjnej z zaświadczeniem lekarskim wskazującym na pobyt w szpitalu, a nieuwzględnienie go spowodowało, że nie mógł osobiście wystąpić przed sądem i bronić swoich interesów.

Sąd Najwyższy zważył:Odnosząc się do zarzutu nieważności postępowania apelacyjnego wskazać należy, że rozpoznanie środka odwoławczego nastąpiło na posiedzeniu niejawnym (art. 374 k.p.c.). O terminie takiego posiedzenia nie powiadamia się stron (ich pełnomocników), a wstęp mają tylko osoby wezwane przez sąd (art. 152 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). W sprawie nie wydano zarządzenia o wezwaniu pozwanego. W tym stanie rzeczy brak podstaw do przyjęcia, że w postępowaniu odwoławczym doszło do nieważności. Chybione jest zażalenie w pozostałym zakresie.

Jak zgodnie przyjmuje się w piśmiennictwie i orzecznictwie, pełnomocnictwo procesowe wynikające z faktu sprawowania zarządu nad majątkiem osoby reprezentowanej ma charakter wyjątkowy, wtórny wobec podejmowanych czynności zarządu. Istotą unormowania zawartego w art. 87 § 1 k.p.c., stanowiącego ustawowy wyjątek od ustawowej zasady profesjonalnego zastępstwa procesowego, jest bowiem zapewnienie rzeczywistego związku między sprawowaniem zarządu i pełnomocnictwem. Zarząd majątkiem lub interesami musi być zatem trwały i rzeczywisty.

Jeżeli został on powierzony przez stronę jedynie w celu dochodzenia skonkretyzowanych roszczeń, dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie jest możliwe. Przez sprawowanie zarządu majątkiem lub interesami strony należy rozumieć stałe sprawowanie zarządu odnoszące się do jakiegokolwiek majątku lub interesu strony, jeżeli przedmiot sporu wchodzi w zakres tego zarządu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2014 r., I CZ 27/14, nie publ., z dnia 24 stycznia 2013 r., II CZ 159/12, nie publ., z dnia 7 listopada 1984 r., II CZ 105/84, nie publ.).

Ciężar wykazania, że oprócz podejmowania czynności procesowych w imieniu mocodawcy, zarządca sprawuje także inne funkcje dotyczące spraw zarządu spoczywa na tym podmiocie (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 1991 r., III CZP 41/91, OSNC 1992, nr 2, poz. 28).W rozpoznawanej sprawie nie wykazano, na czym, poza prowadzeniem postępowań sądowych, polegały zarządcze czynności pełnomocnika pozwanego. Tym samym nie został spełniony wymóg określony w art. 87 § 1 k.p.c. i M. K. nie mógł wystąpić w sprawie jako pełnomocnik procesowy pozwanego, zatem postępowanie przed Sądem pierwszej instancji było dotknięte nieważnością (art. 379 pkt 2 k.p.c.).Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawiając, zgodnie z art. 108 § 2 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., sądowi który wyda orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. eb