Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 40/11 Generato dall'IA

Supreme Court allows costs award in inheritance partition where parties have conflicting interests regarding prior agreement.

Numero d'incarto IV CZ 40/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the lower court's refusal to award legal costs to a participant in an inheritance partition proceeding. While the lower court applied the general rule that each participant bears their own costs, the Supreme Court found that the parties' interests were inherently conflicting because one claimed a prior agreement had already settled the estate while the other sought a judicial partition. Consequently, the court ruled that the exception allowing costs based on the outcome of the case applies here, permitting the award of costs to the participant whose claim was rejected.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 520 § 1, 2, 3 k.p.c.; In non-litigious proceedings regarding inheritance partition, if participants have conflicting interests regarding a prior agreement versus judicial division, the court may award costs based on the outcome of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
inheritance partition legal costs conflicting interests non-litigious proceedings outcome liability prior agreement Supreme Court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 520 § 1 k.p.c.
odstąpienia od reguły określonej w art. 520 § 1 k.p.c.
Art. 520 § 2 k.p.c.
orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 k.p.c.)
Art. 520 § 3 k.p.c.
lub na zasadzie zawinienia (art. 520 § 3 k.p.c.).
Art. 394 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 394 1 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 1 k.p.c.
w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).
art. 520 k.p.c
orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 k.p.c.)
art. 98 § 1 k.p.c
wygrywającemu (art. 98 § 1 k.p.c.).
art. 108 § 1 k.p.c
art. 520 § 2 k.p.c
orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 k.p.c.)
art. 520 § 3 k.p.c
lub na zasadzie zawinienia (art. 520 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 40/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 września 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Marian Kocon

SSA Agnieszka Piotrowska

w sprawie z wniosku Adama B.

przy uczestnictwie Piotra B.

o dział spadku,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 września 2011 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim postanowienia

Sądu Okręgowego

z dnia 21 października 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie w punkcie drugim.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 września 2010 r. w punkcie

pierwszym oddalił apelację wnioskodawcy oraz w punkcie drugim oddalił wniosek

uczestnika Piotra B. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego za instancję

odwoławczą. W uzasadnieniu do punktu drugiego, odnosząc się do regulacji

zawartych

w

przepisach

art.

k.p.c.,

podkreślił,

że w postępowaniu

nieprocesowym nie ma dwóch przeciwstawnych stron postępowania, nie można

zatem mówić o przegrywającym, który powinien zwrócić koszty postępowania

wygrywającemu (art. 98 § 1 k.p.c.). Artykuł 520 § 1 k.p.c. wyłącza zastosowanie art.

108 § 1 k.p.c., tylko zaś wyjątkowo, jeżeli uczestnicy w różnym stopniu byli

zainteresowani wynikiem postępowania albo ich interesy były sprzeczne, sąd może

orzec, kierując się zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy (art. 520 § 2 k.p.c.)

lub na zasadzie zawinienia (art. 520 § 3 k.p.c.). W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy

uznał, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1999 r.,

III CKN 497/98 (OSNC 2000, nr 6, poz. 116), że wniosek uczestnika o zasądzenie

kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą nie uzasadnia

odstąpienia od reguły określonej w art. 520 § 1 k.p.c.

Uczestnik postępowania Piotr B. wniósł zażalenie na postanowienie

o kosztach postępowania odwoławczego, zarzucając naruszenie art. 520 § 3 k.p.c.

przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy interesy uczestników postępowania były

sprzeczne, a apelacja wnioskodawcy została oddalona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 6 czerwca 2008 r. oddalił wniosek

Adama B. o dział spadku po Annie B., ustalając w szczególności, że Adam B. i Piotr

B. zawarli ustną umowę o dział spadku. Sąd Rejonowy, powołując się na art. 520 §

3 k.p.c., nałożył ponadto na Adama B. obowiązek zwrotu Piotrowi B. kosztów

postępowania związanych z jego udziałem w sprawie, a szczegółowe rozliczenie

kosztów postępowania pozostawił referendarzowi sądowemu. Sąd Okręgowy

postanowieniem z dnia 7 września 2010 r. wprawdzie oddalił apelację, aprobując

w ten sposób rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego, inaczej natomiast niż Sąd

Rejonowy ocenił zasadność wniosku uczestnika postępowania Piotra B. w kwestii

zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. Z takim

rozstrzygnięciem nie można się zgodzić. W postępowaniu nieprocesowym jest

wprawdzie zasadą, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze

swym udziałem w sprawie (art. 520 § 1 k.p.c.). Jednakże w sytuacji, gdy interesy

uczestników są sprzeczne, sąd może orzec zgodnie z regułą odpowiedzialności

za wynik sprawy (art. 520 § 2 lub 3 k.p.c.). Istnieją zaś takie sprawy rozpoznawane

w postępowaniu nieprocesowym, w których interesy stron są z natury rzeczy

sprzeczne. Do takich spraw należą w szczególności sprawy o stwierdzenie nabycia

własności rzeczy przez zasiedzenie (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego

z dnia 20 maja 2011 r., III CZ 27/11, niepubl.). Natomiast w tzw. sprawach

działowych nie zachodzi przewidziana w art. 520 § 2 i 3 k.p.c. sprzeczność

interesów tych uczestników, którzy domagają się podziału, niezależnie od tego,

jaki sposób podziału postulują i jakie wnioski składają w tym względzie

(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2010 r., III CZ 46/10, OSNC

2011, nr 7-8, 88). Wyjątkowo jednak w sprawie o dział spadku interesy uczestników

postępowania mogą być uznane za sprzeczne w rozumieniu art. 520 § 2 i 3 k.p.c.,

jeżeli jeden z nich żąda oddalenia wniosku na tej podstawie, że już wcześniej został

dokonany umowny dział spadku, drugi zaś mimo to domaga się orzeczenia przez

sąd o dziale spadku.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 394 1 § 3 k.p.c.

w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).