Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 4/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal because no cassation appeal is allowed against second-instance rulings in execution proceedings.

Numero d'incarto IV CZ 4/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a cassation appeal filed by a debtor in execution proceedings. The debtor argued that the cassation appeal was properly filed and required full reasoning, but the court found no legal basis for such an appeal. The court ruled that under the Civil Procedure Code, a cassation appeal is inadmissible against second-instance decisions issued after a prior appeal in execution proceedings, rendering the lower court's rejection of the cassation appeal correct.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Civil Procedure Code; Art. 7674 of the Civil Procedure Code: A cassation appeal is not admissible against a decision of the court of the second instance issued after the hearing of an appeal in execution proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
execution proceedings cassation appeal inadmissibility second instance decision Civil Procedure Code appeal hierarchy

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Act of 22 December 2004 on amending the Civil Procedure Code and the Act on the Organization of Common Courts
Article 3 of the Act of 22 December 2004 on amending the Civil Procedure Code
3866 § 2 w zw. z art. 3944 § 1 k.p.c.
Article 7674 of the Civil Procedure Code
przepis art. 7674 k.p.c. stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu przysługuje
Article 3986 § 2 of the Civil Procedure Code
art. 3986 § 2 w zw. z art. 7674 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalna. W tej
Article 13 § 2 of the Civil Procedure Code
7674 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.
Article 39814 of the Civil Procedure Code
(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Article 3941 § 3 of the Civil Procedure Code
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3944 § 1 k.p.c
3866 § 2 w zw. z art. 3944 § 1 k.p.c.
art. 7674 k.p.c
przepis art. 7674 k.p.c. stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu przysługuje
art. 13 § 2 k.p.c
7674 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 4/06

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z wniosku J.K. i "W." SA

przy uczestnictwie G.N. i [...]

o egzekucję z nieruchomości,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 lutego 2006 r.,

zażalenia uczestnika postępowania G.N.

na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 15 lipca 2005 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 lipca 2005 r. Sąd Okręgowy w B.

odrzucił kasację dłużniczki G.N. od postanowienia tego Sądu z dnia 10 czerwca

2005 r. oddalającego zażalenie dłużniczki na postanowienie Sądu Rejonowego w

B. z dnia 17 stycznia 2005 r. o przysądzeniu własności nieruchomości wydane w

toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego z tej nieruchomości.

Przyczyną

odrzucenia

kasacji

było

stwierdzenie,

że

powinna

ona

odpowiadać wymogom przewidzianym dla skargi kasacyjnej i zawierać wniosek

o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie tego wniosku. Wobec tego, że nie

spełnia wskazanych wymagań, Sąd Okręgowy odrzucił kasację na podstawie art.

3866 § 2 w zw. z art. 3944 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik dłużniczki zarzucił,

że z samego pełnomocnictwa udzielonego mu przez dłużniczkę wynika, iż kasacja

została wniesiona po to, by rozpoznał ją Sąd Najwyższy a samo wniesienie kasacji

jest wnioskiem o jej rozpoznanie umotywowanym wszechstronnie w uzasadnieniu

kasacji. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżone

kasacją

postanowienie

Sądu

drugiej

instancji

zapadło

po wejściu w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy- kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz.U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98) a zatem zgodnie z art. 3 tej ustawy, do wniesienia

i rozpoznania kasacji, nazwanej obecnie skargą kasacyjną, stosuje się przepisy

kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu i numeracji nadanej tą ustawą.

Odnoszący się do środków odwoławczych w postępowaniu egzekucyjnym

przepis art. 7674 k.p.c. stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu przysługuje

w wypadkach wskazanych w ustawie a na postanowienie sądu drugiej instancji

wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje. Oznacza to,

że na postanowienia sądu drugiej instancji wydane po dniu 6 lutego 2005 r.

w wyniku rozpoznania zażalenia w postępowaniu egzekucyjnym nie przysługuje

skarga kasacyjna. Nie jest zatem dopuszczalna skarga kasacyjna od postanowienia

sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na przysądzenie własności

nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym. Z tych względów wniesiona przez

dłużniczkę skarga kasacyjna nazwana kasacją podlegała odrzuceniu na podstawie

art. 3986 § 2 w zw. z art. 7674 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalna. W tej

sytuacji bezprzedmiotowa jest ocena, czy spełniała ona wszystkie wymagania art.

3984 § 1, w tym wskazany w punkcie 3 wymóg złożenia wniosku o jej przyjęcie do

rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Można jedynie stwierdzić, że stanowisko

w tym zakresie zajęte przez Sąd Okręgowy w zaskarżonym postanowieniu jest

całkowicie uzasadnione, a polemika z nim wyrażona w zażaleniu pomija nie tylko

jednoznaczną treść art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. ale także charakter skargi kasacyjnej

oraz utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego co do wykładni art. 393 3 § 1 pkt 3

k.p.c. w dawnym brzmieniu, stanowiącego odpowiednik art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.,

w tym między innymi uchwałę połączonych dwóch izb tego Sądu: Izby Cywilnej

oraz Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia

2002r. III CZP 72/02 (OSNC 2003/7-8/92).

Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne

(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).