Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 39/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for acquisition by prescription due to partial ruling on property area.

Numero d'incarto IV CZ 39/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a lower court's rejection of their claim for acquisition by prescription. The appellants argued the first-instance court failed to rule on the full property area, yet the Supreme Court clarified that appeals can only challenge existing rulings, not non-decided portions. Consequently, the appeal was rejected because the first court properly ruled on the specific 537 m² portion while dismissing the remainder.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 367 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if it challenges a non-existent ruling; a party must request supplementation or file a separate claim for undetermined parts of their request.

Parole chiave

Generato dall'IA
acquisition by prescription partial ruling admissibility of appeal property area determination supreme court decision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 367 § 1 k.p.c.
tylko rozstrzygnięcie, które wynika z orzeczenia Sądu pierwszej instancji (art. 367
Art. 398 § 1 k.p.c.
do uwzględnienia zażalenia, oddalając je na podstawie art. 398
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c., mające bezpośredni wpływ
Art. 325 k.p.c.
w sentencji orzeczenia (art. 325 k.p.c. w zw.
Art. 328 § 2 k.p.c.
i wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa (art. 328
art. 373 k.p.c
przepisów art. 373 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c., mające bezpośredni wpływ
art. 367 § 1 k.p.c
tylko rozstrzygnięcie, które wynika z orzeczenia Sądu pierwszej instancji (art. 367
art. 325 k.p.c
w sentencji orzeczenia (art. 325 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c
i wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa (art. 328

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 39/12

POSTANOWIENIE

Dnia 27 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Jan Górowski

SSA Andrzej Niedużak (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku K. S. i R. S.

przy uczestnictwie W. S.

o stwierdzenie zasiedzenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 czerwca 2012 r.,

zażalenia wnioskodawców

na postanowienie Sądu Okręgowego w G.

z dnia 30 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie i zasądza od wnioskodawców solidarnie na

rzecz uczestniczki postępowania kwotę 1.800 (jeden tysiąc

osiemset)

zł

tytułem

zwrotu

zażaleniowego.

Uzasadnienie

kosztów

postępowania

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. odrzucił apelację

wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 marca 2011 r. o

zasiedzenie.

W złożonym zażaleniu wnioskodawcy zarzucali błędne zastosowanie

przepisów art. 373 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c., mające bezpośredni wpływ

na treść wydanego w sprawie postanowienia, polegające na błędnym stwierdzeniu,

iż Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 11 marca 2011 r. w sprawie I Ns …., nie

orzekł o całym przedmiocie postępowania, a w konsekwencji odrzuceniu apelacji,

jako nie posiadającej substratu zaskarżenia. Skarżący wnosili o uchylenie

zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od uczestniczki postępowania na rzecz

wnioskodawców solidarnie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

W odpowiedzi na zażalenie uczestniczka postępowania domagała się jego

oddalenia i zasądzenia od wnioskodawców na jej rzecz kosztów postępowania

zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Okręgowy odrzucając apelację wnioskodawców wskazał, iż sąd

pierwszej instancji uwzględnił jedynie część żądania zwartego we wniosku,

natomiast nie ustosunkował się w nim co do pozostałej części – poprzez oddalenie

wniosku w pozostałym zakresie. Zatem wniesiona przez skarżących apelacja

zmierzała do uzyskania orzeczenia uwzględniającego w całości żądania wniosku,

czyli orzeczenia również o pominiętym w sentencji żądaniu - stwierdzenia nabycia

własności pozostałej części działki.

Nie budzi wątpliwości trafność poglądu wyrażonego przez Sąd Najwyższy

w postanowieniu z dnia 10 listopada 2009 r. (II PZ 19/09 – nie publ.),

iż w dwuinstancyjnym postępowaniu sądowym kontroli apelacyjnej można poddać

tylko rozstrzygnięcie, które wynika z orzeczenia Sądu pierwszej instancji (art. 367

§ 1 k.p.c.). Przy ocenie dopuszczalności apelacji istotne jest czy Sąd pierwszej

instancji orzekł o całości żądania objętego wnioskiem. Zaskarżenie nieistniejącego

rozstrzygnięcia nie jest dopuszczalne. Nie można oprzeć apelacji na zarzucie,

że sąd nie orzekł o całości żądania strony. W takim wypadku stronie przysługuje

wniosek o uzupełnienie orzeczenia lub prawo wystąpienia z odrębnym wnioskiem.

Dalej podnieść trzeba, że rozstrzygnięcie o żądaniu stron może nastąpić tylko

w sentencji orzeczenia (art. 325 k.p.c. w zw. z art. 13 p 2 k.p.c.),

a nie w uzasadnieniu, którego celem jest wskazanie podstawy faktycznej

i wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa (art. 328

§ 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Nie sposób zgodzić się zatem ze skarżącym,

który podnosił, iż treść sentencji musi być wykładana w kontekście treści

uzasadniania

orzeczenia,

w

tym

przynajmniej

rozumieniu,

iż ewentualną

wątpliwość rozstrzygać trzeba z uwzględnieniem wyrażonego tam stanowiska.

Wnioskodawcy domagali się stwierdzenia, że nabyli przez zasiedzenie własność

nieruchomości o powierzchni około 4.000 m2. Sąd Rejonowy stwierdził, że skarżący

zasiedzieli nieruchomość o

powierzchni 537 m 2.

Nie

ulega

wątpliwości,

że wniosek uwzględniono jedynie w części oraz, że w dalszej części wniosek

powinien być oddalony.

W

tych

okolicznościach

Sąd

Najwyższy

nie

do uwzględnienia zażalenia, oddalając je na podstawie art. 398

394 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

jw

znalazł

podstaw

k.p.c. w zw. z art.