Supreme Court dismisses appeal on appeal rejection due to late fee payment, ruling it ends proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against the district court's rejection of their appeal due to late payment of the appeal fee. The appellants argued that the lower court erred by rejecting their appeal without first granting a request to restore the deadline for paying the fee. The court held that the district court's decision rejecting the appeal constitutes a final ruling that terminates the proceedings, making a separate request to restore the deadline for the appeal fee procedurally impossible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 394 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A decision rejecting an appeal constitutes a final ruling ending the proceedings, and since paying the appeal fee is not a distinct procedural act, a request to restore the deadline for such payment cannot be granted to revive the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 38/18 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Katarzyna Tyczka-RoteSSN Karol Weitz w sprawie z powództwa Z. W. O.przeciwko J. Z. i W. Z.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 września 2018 r.,zażalenia pozwanychna postanowienie Sądu Okręgowego w O.z dnia 15 listopada 2017 r., sygn. akt I Cz […], oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w W. postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. odrzucił apelację pozwanych od wyroku tego Sądu z dnia 17 października 2016 r. z uwagi na to, że została ona opłacona po terminie. Pozwani w dniu 9 marca 2017 r. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od apelacji a następnie – w tym samym dniu - zażalenie na postanowienie odrzucające apelację. Sąd Rejonowy w W., po uzyskaniu oświadczenia pozwanych, że popierają wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wymaganej opłaty, postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r. oddalił ten wniosek.Pozwani w dniu 27 kwietnia 2017 r. złożyli kolejne zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 23 lutego 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.Przewodniczący Wydziału w dniu 31 maja 2017 r. zarządził przedstawienie zażalenia pozwanych z dnia 9 marca 2017 r.
Sądowi Okręgowemu w O. i wskazał, że decyzja w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia złożonego w dniu 27 kwietnia 2017 r. zostanie podjęta po rozpoznaniu pierwszego z wymienionych zażaleń.Sąd Okręgowy w O. postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. odrzucił zażalenie pozwanych z dnia 9 marca 2017 r. jako niedopuszczalne z uwagi na wzajemną sprzeczność podstaw tego środka odwoławczego oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania wymaganej opłaty.Pozwani zaskarżyli powyższe orzeczenie zażaleniem do Sądu Najwyższego, które Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r.
W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie i zostało wydane w wyniku kontroli instancyjnej postanowienia o odrzuceniu apelacji.W zażaleniu na to postanowienie pozwani zarzucili naruszenie art. 394 § 1 k.p.c. przez odrzucenie zażalenia, wskazując, że powinno ono zostać rozpoznane merytorycznie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Odrzucenie przez sąd drugiej instancji zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające apelację jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, przy czym orzeczenie to nie zostaje wydane w wyniku rozpoznania zażalenia w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 listopada 2008 r., II PZ 34/08, OSNP 2010, nr 11-12, poz. 140 oraz z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ 59/12, nie publ.).
Odmienne zapatrywanie Sądu Okręgowego, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, należało zatem uznać za błędne. Nie mogło to jednak prowadzić do uwzględnienia zażalenia zmierzającego do podważenia trafności postanowienia odrzucającego apelację.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa zapatrywanie - aprobowane przez skład orzekający - zgodnie z którym opłacenie środka odwoławczego nie jest odrębną czynnością procesową, co wyłącza możliwość skutecznego wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty należnej od tego środka zaskarżenia (zob. postanowienia: z dnia 2 września 1981 r., II CZ 107/81, nie publ., z dnia 7 czerwca 2002 r., IV CZ 92/02, nie publ., z dnia 27 stycznia 2005 r., II UZ 48/04, nie publ., z dnia 22 lutego 2006 r., III CZ 4/06, nie publ. oraz uchwała z dnia 4 stycznia 2008 r., III CZP 119/07,OSNC-ZD 2008, nr D, poz. 98).
Możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, który został przekroczony, dotyczy czynności procesowej, a nie jej elementów składowych, kreujących ją lub tworzących jej formę. Jeżeli więc sąd odrzucił środek odwoławczy z powodu niespełnienia któregoś z jego wymagań i nieuzupełnienia braku, wniosek o przywrócenie terminu może dotyczyć - czego nie dostrzegli skarżący - wniesienia tego środka, a nie tylko uzupełnienia jego braku. Zażalenie oparte na odmiennym - wadliwym - założeniu nie mogło zatem prowadzić do skutecznego podważenia postanowienia odrzucającego apelację.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.aj