Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 37/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for restoring deadline due to lack of fault and negligence.

Numero d'incarto IV CZ 37/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for service of a judgment with reasoning. The appellant argued poverty and lack of court notification prevented them from attending trial or learning of the verdict, yet they missed the deadline for requesting service. The court held that missing the deadline was due to the appellant's own negligence, as they had the means to obtain information independently and ignorance of the law does not excuse fault.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.: A request to restore a procedural deadline is denied if the failure to act within the time limit was caused by the party's own fault, assessed by the objective standard of care expected of a diligent party.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline restoration of time lack of fault negligence standard service of judgment appellate court civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 168 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 168 § 1 k.p.c. warunkiem,
Art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 168 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 168 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 37/06

POSTANOWIENIE

Dnia 31 maja 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maria Grzelka

SSN Zbigniew Strus

w sprawie z powództwa W. L.

przeciwko M. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 31 maja 2006 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 24 lutego 2006 r.,

oddala zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek

powoda W. L. o przywrócenie terminu do żądania doręczenia odpisu wyroku Sądu

Apelacyjnego oraz odrzucił żądanie powoda doręczenia mu odpisu wyroku z

uzasadnieniem.

W zażaleniu powód wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia

w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu

Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem jest bezsporne. Termin do złożenia

przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 2 grudnia 2005 r. Wniosek o doręczenie

orzeczenia z uzasadnieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został

złożony przez powoda w dniu 14 grudnia 2005 r.

Sąd Apelacyjny, w oparciu o kryterium należytej staranności człowieka

przejawiającego dbałość o własne sprawy, nie stwierdził podstaw do uwzględnienia

wniosku powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu

wyroku z 25 listopada 2005 r., w konsekwencji czego wniosek powoda

o doręczenie tego odpisu wraz z uzasadnieniem odrzucił.

W zażaleniu skarżący podniósł, że jako osoba uboga nie był w stanie

przyjechać na termin rozprawy wyznaczony w sprawie, ani też zadzwonić do sądu

i dowiedzieć się w przedmiocie treści wyroku. Zaznaczył, że w związku z tym nie

został pouczony przez sąd o terminie do złożenia wniosku o doręczenie wyroku

wraz z uzasadnieniem, a jego wiedza w powyższej kwestii jest znikoma.

Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 168 § 1 k.p.c. warunkiem,

przywrócenia terminu jest, aby niedokonanie czynności procesowej w terminie

nastąpiło bez winy strony składającej wniosek o jego przywrócenie. Zgodzić się

trzeba ze stwierdzeniem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że

wedle utrwalonego orzecznictwa, brak winy powinien być oceniany w sposób

uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony

dbającej należycie o swoje interesy. Biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej

sprawy, należy uznać, że skarżący nie dochował należytej staranności. Skarżący

miał bowiem możliwość uzyskania informacji o wydaniu wyroku, niezależnie od

niestawiennictwa na rozprawie. Również nieznajomość przepisów prawa nie może

być uznana za przyczynę niezawinioną w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c.

w przypadku osoby należycie dbającej o swoje interesy i występującej samodzielnie

przed sądem.

Argument ten jest tym bardziej wątpliwy jeżeli zważyć, iż skarżący prowadził

osobiście

proces

przeciwko

pozwanemu

dokonując

szeregu

ważnych

i skomplikowanych czynności procesowych.

Z powyższego wynika, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku

o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, miało charakter

zawiniony i dlatego Sąd Apelacyjny był władny oddalić wniosek o przywrócenie

tego terminu (art. 168 § 1 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu

(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jc